Allah's veewagons

Het mooie van vrije meningsuiting is dat je altijd weer verrast wordt door de schaamteloosheid van degenen die haar willen beknotten. In NRC-Handelsblad van Zaterdag l Maart jl. komen de oprichters van de Arabisch-Europese Liga aan het woord en 't is heel verhelderend om hun oorlogsverklaring aan 'het Westen' te lezen. De enige vrouw in het gezelschap heet Naïma Eimaslouhi (23), zich noemend 'journaliste en student'.
Naïma laat noteren: "Ik vind dat Israël moet verdwijnen".
En dan vervolgt de krant: 'Eimaslouhi kan het zich voorstellen dat sommige joodse Nederlanders zich angstig voelen door leuzen als 'Harnas, Harnas, joden aan het gas' die sommige Marokkaanse jongeren wel eens scanderen. "Dat zijn geen effectieve uitspraken, maar ik keur die ook niet af.'"
Toevallig stond ik een maandje of wat terug toe te kijken op de Dam toen de bloem van de Marokkaanse natie de vuistjes balde en pro-Saddam: "Hamas! Hamas! Alle joden aan het gas!" uitriep, maar dat is natuurlijk maar een subtiel onderscheid.
Dezelfde leuze kan trouwens ook vernomen worden uit de duizenden kelen van het machtige Fijenoord-legioen, dus gezegd mag worden dat we hier van doen hebben met een bijzonder geïntegreerde uiting.
Juffrouw Eimaslouhi propageert uitroeiing met een eerlijkheid die te prijzen valt, want 't strekt nu eenmaal ons allen tot voordeel wanneer de doodseskaders van morgen van hun hart geen moordkuil maken.
Niemand kan na lezing van dit boeiende vraaggesprek nog zeggen dat 'we' geen weet hadden kunnen hebben van de ware motieven van Abu Jahjah en de zijnen. Wat ook zo prachtig is aan Eimaslouhi's bevindingen, is dat ze met kille precisie illustreren wat Job Cohen eigenlijk bedoelt als 'ie weer 'ns wat te babbelen heeft met imam's over 'de boel bij elkaar houden'.
't Heeft wel wat, een beoogd premier die 't zo in z'n broek doet voor Allah's eeltige hand, dat 'ie met de pet in de hand de multiculturele samenleving blijft propageren. Misschien kan Cohen de harmonie in Amsterdam ook bevorderen door als matje voor de moskee te gaan liggen waarop de ware gelovigen hun voeten vegen. Een golf van ontroering zal door zijn partij gaan en eens temeer zullen wij eenvoudige autochtonen de heerlijkheid van onze multiculturele samenleving ondergaan.
Cohen is niet de enige.
Zalm (VVD) was te laf om de ambassadeurs 'namens anderhalf miljard moslims' de deur te wijzen die hem kwamen verzoeken Ayaan Hirsi Ali de mond te snoeren. Intimidatie is 't effectiefst als de dreiging vaag en onbestemd, maar wel degelijk aanwezig, in de lucht hangt.
Jasmine Alias, een groot schrijver, durfde 't in Het Parool van afgelopen Zaterdag niet voor Ayaan op te nemen, zich beroepend op - ik citeer - 'mijn recht om te zwijgen'. Ik kan me niet voorstellen dat Alias Hirsi Ali zo'n trut vindt dat ze geen oog heeft voor de onrechtvaardigheid van de knevelcampagne die Ayaan nu treft. Angst ruikt naar onbestemd zweet, maar valt uiteindelijk altijd terug te voeren op een telefoontje van iemand die zegt dat 'ie weet 'waar jouw kind op school gaat'.
De oorlogsverklaring van Elamaslouhi laat aan duidelijkheid niets te wensen over. Applaus zal haar deel zijn en ik ben benieuwd of de weduwe Rost van Tonningen ook nog haar morele steun zal uitspreken aan de jongelui. En de ratten komen uit hun holen.
Mohammed Benzakour - ridder van de droevige figuur die door de Volkskrant met een zucht van verlichting kon worden afgedankt als columnist omdat de grote denker hele stukken letterlijk bleek te hebben overgeschreven uit De Groene – is 't helemaal met Naïma eens. En eerlijkheid gebiedt te zeggen dat ook Benzakour in de Volkskrant nooit iets anders heeft gepropageerd dan censuur en verboden, bijvoorbeeld van het toneelstuk "Aïsja", waarin de pedofiele Profeet zijn gulle gaven aan een voor de gelegenheid met de politiekcorrecte leeftijd van twintig opgescheepte Aïsja.
Arm meisje van negen.
Nee, onze vrienden de moslimterroristen maken helemaal geen geheim van hun ware aanvechtingen, 't Liefst zouden ze alle joden om zeep helpen, en natuurlijk ook Hirsi Ali, want ketters zullen branden in de hel, dat was bij ons zo in de Middeleeuwen en bij hullie anno tweeduizend drie. Ik kan niet wachten op de volgende strijdbare toespraak van onze burgemeester ter ere van de Februaristaking en ben heel benieuwd hoe deze geweldenaar van denkkracht 'de boel' bij elkaar houdt als de eerste synagoge brandt.
Eén ding is zeker, juichend zal de Arabisch-Europese Liga op de eerste rij staan.

Theo van Gogh