Jubeljohoo!
Mijn stem voor de Amsterdamse gemeenteraad ging naar Leo Jacobs, nummer zes bij de Groenen en dus onverkiesbaar. Ik vroeg hem waarom hij, die de afgelopen vier jaar toch als tweede raadslid namens de Groenen fungeerde, zo getuimeld was. Jacobs: "Roel van Duyn was in paniek om z'n zetel en heeft de hulp van een paar trotskisten geaccepteerd. Ik mocht eerst nog nummer drie zijn, maar daar moest later een allochtone vrouw komen of zoiets. Enfin, ik dacht: "De dames en heren kunnen 't me doen" en ben lekker op reis gegaan naar Italië. Idealisten zijn in het algemeen niet zo menslievend. Roel liet z'n vrouw in de steek toen ze kanker bleek te hebben, dat vond ik niet zo aardig. Hij wil nu liefdeslessen onderwijzen op school. Zo gaat dat."
Het feest der democratie, ik kan er geen genoeg van krijgen.
Voor de deelraad heb ik niet gestemd. Deelraden zijn verzamelplaatsen van het aller bedenkelijkste gepeupel. Deelraad Watergraafsmeer slaagde er de afgelopen jaren onder andere in om de herbestrating van de Linaeusstraat negen maanden te laten duren; vierëneenhalve maand voor de ene kant en toen - omdat het geld 'op' was - een half jaar wachten op de de werkzaamheden aan de overzij. Deelraden zijn een uitvloeisel uit de jaren dat mejuffrouw Grewel namens de PVDA in al haar kwaadaardige onnozelheid de verbeelding aan de macht belichaamde. 't Is jammer dat ze dood is, want als ik haar voorbij zag sukkelen, had ik altijd even dat opgeluchte gevoel dat de zwartste jaren '70 inderdaad voorbij zijn. Mejuffrouw Grewel was mede verantwoordelijk voor de boycot die de schrijver WF Hermans namens de gemeente mocht ondervinden; stout geweest, want in Zuid Afrika op tournee. Ik heb haar daarover nog eens ondervraagd voor de camera. Ze gaf geen antwoord, maar sprak: "Snotneus, jij heb de oorlog niet meegemaakt."
En zo is 't maar net.
Toen Jan Nagel zich afvroeg of Annemarie zwanger was van haar teckel en Nelly Frijda de geschokte mensheid van deze wandaad verslag deed op televisie, barstte Sonja Barend bijna in huilen uit. Mejuffrouw Grewel mocht graag fora ten behoeve van de Vrede voorzitten, waarbij tegenstanders van de kruisraket exact drie keer zoveel spreektijd kregen als zij die zich vòòr durfden uit te spreken. Waarna de voorzitster objectief vaststelde dat er voor de Amerikaanse bewapening geen draagvlak was te vinden onder de Nederlandse bevolking. Uiteraard marcheerde het wezen ook mee met de Vijfde Colonne die op het Museumplein eenzijdige ontwapening eiste. Bij gebrek aan argumenten sprak Mejuffrouw Grewel vaak en graag over haar belevenissen tijdens de Bezetting, waaraan zij haar morele gelijk inzake verkeerspaaltjes, euthenasie en het slechte weer ontleende. Bij het beluisteren van haar pacifistische gebabbel, verbaasde ik me altijd weer over hoe weinig sommige mensen opsteken van de geschiedenis. Ik heb ezels gekend die zich maar één keer aan dezelfde steen stootten. Als ik mejuffrouw tegenkwam in haar stamcafé "De Pieper", loerde ze mij vanachter haar brilleglazen aan en snerpte steevast: "Ze zeggen dat jij anti-semiet bent. Ben jij anti-semiet?"
"Maar natuurlijk Annemarie!", knipoogde ik dan: "Wat jij wil. Een pilsje?"
Ze dronk me met een vies gezicht uit en zei: "Je bent een rotjongen." Zo mocht ik 't graag horen. De eerlijkheid gebiedt me te zeggen dat ik haar te dom vond om te reageren als ze in de Groene tegen me te keer ging; maar ook dat ik haar vriendelijk gedag zei toen de grote aftakeling eenmaal was begonnen en ze als een geschoren uilskuiken de nadelen van kanker op progressieve wijze aan de buitenwereld toonde. Met haar dood zijn de duisterste bemoeienissen van de sociaal-democratie afgesloten.
INHOUD
U SCHREEF
ARCHIEF
Schelden?
Schrijf Terug!