Geachte Heer Broertjes,

Een paar weken geleden verscheen op Uw fletse mediapagina "Stroom" een beschouwing over het soort televisie waaronder "Hoe hoort het eigenlijk?" gerangschikt zou kunnen worden. De presentatoren van dat programma, Menno Buch en ondergetekende, werden uiteraard opgevoerd als slechte mensen. En zo hoort 't ook, want waar zouden wij heen gaan in deze wereld als het parochieblad van de politiekcorrecte gemeente lovend zou schrijven over Buch en Van Gogh?
Uw employé had mij vooraf zenuwachtig giechelend gebeld om commentaar en toen ik haar pennevrucht las, begreep ik waarom. Zij citeerde me tijdens een ontmoeting bij de aflevering van "Hoe hoort het eigenlijk?" waarin wij een wakkere zuster van "Opzij" ontmoeten: "Vrouwen eh... moeten verkracht worden...", 'mompelend' aldus de Volkskrant.
Ik keek de band terug en vernam uit eigen mond: "De zachte krachten zullen overwinnen". Nu kan 't natuurlijk dat Veronica iets anders uitzendt dan wat wij aanleveren, maar vooralsnog hou ik 't erop dat Uw gans nooit gehoord heeft van de door mij aangehaalde dichteres Henriëtte Roland Holst en me daarom maar iets in de mond legt wat haar te pas komt.
Enfin, ik zond een vriendelijk ingezonden briefje waarin ik uitlegde dat journalistiek een moeilijk vak is en correct citeren al evenzeer. Ik was benieuwd of mijn kattebel Uw kolommen zou halen.
Vandaag ontving ik van Mevrouw Yvonne Gnirrip die namens U de ingezonden brievenrubriek bestiert het volgende bericht, gedateerd 18 November '99, dat wil zeggen, vier weken nadat ik Uw krant schreef;

Geachte lezer, Uw brief ontvingen wij in goede orde. Wij hebben Uw reactie direct gereed gemaakt voor publicatie in de krant. Door een nijpend ruimtegebrek en een groot aanbod is het ons echter niet gelukt uw brief te plaatsen. Wij ontvangen wekelijks een paar honderd brieven en kunnen daarvan maar enkele tientallen plaatsen in Geachte Redactie en op de U-pagina. Tot op de dag van vandaag haalde uw brief de kolommen niet. Wij vinden het nu te laat deze nog te plaatsen. Wij betreuren deze gang van zaken. Misschien volgende keer beter. Met vriendelijke groet

Yvonne Gnirrep redactie de Volkskrant

't Stemt natuurlijk dankbaar dat U en de Uwen deze gang van zaken 'betreuren'.
Toch zou je ook kunnen zeggen dat 't hier een geval van karaktermoord betreft.
Nu begrijp ik heel goed dat men in een millieu waar de geweldenaar Michaël Zeeman zijn handjes onder applaus wapperen laat, niet opkijkt van een aanranding meer of minder. Wie ben ik om anderen hun hobby te ontzeggen?
Maar persoonlijk stel ik er prijs op niet als propagandist van verkrachting te worden opgevoerd als daartoe door mij geen aanleiding is gegeven. Zou U alsnog plaatsing van mijn geval kunnen overwegen, al was 't maar om misverstanden bij Uw wakkere lezers te voorkomen?