Ach, je bent quiz-master en je bedenkt de Kerst-aflevering van De Hunkering, anti-dating-show die bestaat om de kijker thuis het opgewekte gevoel te geven dat hij niet de enige is bij wie 't niet lukt in de liefde. Mijn assistente, de klein uitgevallen maar prachtige Leontien, droeg tijdens de opname in Heerlen een asbak op haar hoofd, met een strik bevestigd onder haar kin. Ik stak een sigaretje op en m'n hoofd door een strop, liep de kooi in en heette iedereen welkom bij mijn show, "een programma voor eenzame mensen, door eenzame mensen." Waarna volgde: "In verband met de kijkcijfers voor dit programma had 't me zo leuk geleken om hier vandaag wat kinderen met leukemie te hebben, liefst kinderen die nog maar een paar weken hebben te leven! Maar wat blijkt? Alle kinderen met leukemie staan al onder contract bij Joop van den Ende...
"Och!..." leefde het publiek mee en begreep de grap.
Een knipoog naar de leed-industrie die de vaderlandse TV vergiftigt met vals sentiment, zou je zeggen, maar de makers van het programma Rondom Tien van de NCRV denken daar anders over. Zij hadden me uitgenodigd om in hun programma te komen babbelen over 'normen en waarden op TV'; "een zakelijke. discussie" stond in de uitnodiging.
Een redactrice van het programma sprak haar mondje voorbij en verklapte dat de NCRV van zins was leukemiepatiënten 'vragen te laten stellen'. Ik vond 't aardig dat de mannenbroeders in de moeite mijn in hun ogen verwerpelijke optreden aan de schandpaal te nagelen, kosten noch moeite wilden sparen. En ik dacht na over wat producent Pieter Storms van De Hunkering zei: "Als de.'NCRV zich zo opstelt, gaan ze Jerry Springer voorbij. Dat ze je pakken willen, was te verwachten, maar hoe ver gaan ze nu?"
Ver. Het volgende NCRV-voorstel was om me in discussie te laten gaan met de moeder van een aan leukemie overleden kind die een klacht heeft ingediend bij het Commissariaat van de Media tegen de bewuste Hunkering-aflevering. Ik kan heel wel verdedigen dat mijn knipoog gericht was tegen wandelende "traanklieren als Henny Huisman en niet - juist niet - tegen stervende kinderen of hun moeders. Maar in beeld verlies je zo'n uitzending altijd, want wie kan met argumenten op tegen de tranen in close-up van een moeder die haar kind verloren heeft?
Persoonlijk zou ik 't niet in m'n hoofd halen om zo iemand in beeld te brengen omdat ik zonodig een punt zou willen scoren, - je zou mensen ook tegen zichzelf kunnen beschermen - maar daarover denkt de integere NCRV blijkbaar anders. Nu ja, van mij mag een hoop als 't gaat om vermaak en dat zekere fatsoensridders ten koste van de commerciëlen hun nummertje willen maken, is al te menselijk. Per saldo is die hele klachtenlijn van meneer Koetje van het Commissariaat van de Media opgericht om de commerciële omroepen aan te pakken en de publieke voor te trekken met een vorm van censuur achteraf.
Ik herinner me dat ik ooit bij de NCRV-radio op bezoek was toen ondervrager Fröhlich wilde weten of ik, nog een voorbeeld wist van hypocrisie. Ik antwoordde dat ik in voorkomende gevallen altijd moest denken aan Ton Herstel, NCRV-voorzitter en erkend hoerenloper die graag het gezin als hoeksteen van de samenleving mag propageren. Rooie lichtjes gingen flakkeren, functionarissen maakten bezwerende gebaren, de ondervrager bloosde ietwat en ik ... ik voelde me ongemakkelijk, want wat kan mij 't eigenlijk schelen dat ook NCRV-functionarissen, juist NCRV-functionarissen, ter hoere gaan?
Storms - die ook aan het woord zou komen tijdens de uitzending - vroeg, om zeker te zijn dat onze opmerkingen over de ethische waarden die Rondom Tien heidenen ten voorbeeld stelt het scherm zouden halen, het ruwe materiaal van de opname, zodat we in De Hunkering van volgende week zouden kunnen laten zien wat de NCRV (mogelijk) had weggelaten.
"Nee", luidde het antwoord: "Te ongebruikelijk.."
Maar wij moesten toch ook onze opname van mijn conference aan hunnie afstaan?
Enfin, ik zit deze week dus niet in Rondom Tien. Dat de NCRV mij te grazen wil nemen en zich daartoe tot methodes verlaagt die zelfs Henny Huisman niet op zijn conto zou durven schrijven, ik sla 't met belangstelling gade. Laat ons hopen dat de moeder in kwestie een fijne avond heeft. Maar curieus blijft waaraan ik zoveel trouwe haat verdien van zovele met gemeenschapsgeld gesubsidieerde kwezels.