Het Oranjegevoel.
(rede uitgesproken voor het Centraal Comité van het Republikeins Genootschap)
Dat de Hare Majesteit haar verjaardag in Amsterdam komt vieren, is een provocatie. De vraag is of jij je er als republikein over op moet winden. Ik word al kwaad als de stad is afgesloten vanwege de Marathon, zet hekken opzij, scheld jongens en meisjes uit die oversteken proberen te voorkomen en ben ten diepste bereid klappen uit te delen.
Toch meen ik in het geval van koningin Beatrix milder te zullen reageren. Dat komt, Mevrouw is erfelijk belast; Pappa nog bij de SA geweest, Mamma min of meer godsdienstwaanzinnig, Oma wilde het parlement afschaffen, Opa met stukjes en beetjes z'n kist in vanwege de syf en zusjes die kwelen met ogen als verliefde molenstenen, babbelen met de bomen of zich laten onderscheiten door Flipper. Ik bedoel... 't Is wel wat veel.
Beatrix heeft Amsterdam gehaat vanaf de dag dat de Rookbom viel. En omdat tijdens de kroning haar een massaal gescandeerd "Ajax!", "Ajax!" ten deel viel.
Ze is, kortom, voor joker gezet en dat vinden koninginnen niet leuk. Als republikein meen ik dat de monarchie weg moet omdat in een democratie het staatshoofd dient te worden verkozen door het volk. Tandenknarsend onderga ik de vernedering die ons republikeinen wordt aangedaan. Wéér wordt Amsterdam een belegerde veste. Nòg moeten wij ons slaven noemen. Amsterdam huilt...
Maar ja, de eerlijkheid gebiedt te zeggen dat toen ik van Majesteit's voornemen
hoorde, een glimlach eventjes mijn lippen krulde. 't Is een pestkop, die
koningin en ze doet er alles aan om het republikeinse Amsterdam te tarten. Ze
is een mof, ze is een muts en ze spreekt een soort van Nederlands dat
gemeengoed was geworden als de Führer zijn strijd voor een verenigd Europa
gewonnen had.
Beatrix spreekt Nederlands als een Duitse die met veel overgave een
grammofoonplaten-cursus heeft gevolgd; Vijfde Colonne, maar knap gedaan.
Beatrix straalt het soort van kakkineuze onnozelheid uit dat men zich zelfs in
Wassenaar alleen met een wezenloos gevulde echtgenoot kan permitteren.
Beatrix heeft haar man gesloopt, die als een onttakelde robot kransen legt en
zich beklaagt over de leeggelopen batterijen in zijn rug. Beatrix is een kreng
dat dankbaar gebruik maakt van de onzalige aanvechting die sociaal-democraten -
Drees, Den Uyl of Kok - telkens weer de moarchie deed of doen redden. De
tentakels van Oranje zijn overal...
En toch, dames en heren, betrap ik me er zelf op dat die koninklijk
geheven"Fuck You!"-vinger me aan het grijnzen maakt. 't Vrouwtje
heeft weer toegeslagen en dankzij de knikkende knieën van onze
burgemeester, onze volksvertegenwoordigers en onze regering, komt ze er mee
weg. Onze burgerrechten worden weer voor een dag of wat opgeschort omdat
wìj niet mogen samenscholen als Majesteit verjaardag viert; we hebben 't
aan ons zelf te danken. Beatrix is geen toonbeeld van democratische gezindheid,
ze zal er alles aan doen om een premier Bolkestein te voorkomen, ze is nurks,
hurks en een aanfluiting van de goede smaak met haar merkwaardige hoofddeksels
en gewaden die vooral doen denken aan een in grote haast aangetrokken tent.
Maar dat ze ons burgers uitdaagt door in Amsterdam en niet op de Veluwe haar
verjaardag te vieren; ik lig er niet wakker van. Wij zullen met haar moeten
leven zoals ook de aambei wrevel veroorzaakt. Grote mannen van het Republikeins
Genootschap, wij staan gevoegelijk voor joker.
Dààr staat de koningin; zij kan niet anders. Inderdaad, Majesteit
zou moeten worden onthoofd, maar onze middelen zijn nu eenmaal beperkt...
Leve de Republiek!
INHOUD
U SCHREEF
ARCHIEF
Schelden?
Schrijf Terug!