Hoe heet ze dan?
"Dat ga ik jou aan je neus hangen..."
Waarom doe jij zo geheimzinnig?
"Ik zou mezelf graag voor één keer serieus nemen...Dus hou ik m'n mond. Voor ik 't weet loop jij de zaak weer te verklieren...Grapjes maken en zo. Ik wil die vrouw graag het gevoel geven dat ze bijzonder is en de moeite waard, zonder dat jij met die grijnzende tronie de vloermat onder mij vandaan trekt..."
Nou, nou...
"'t Zou niet de eerste keer zijn...'t Is eigenlijk altijd zo gegaan...Zogauw jij je ermee bemoeit, gaan dingen mis...Jij wijst me op rimpels, putjes in billen, stankjes, bittere mondhoeken...Jij fluistert in m'n achterhoofd als ik aan een liefdesverklaring bezig ben: 'Stel je niet zo aan...' Terwijl de essentie van verliefd-zijn nou juist is dat jij je voor een keer onbeschaamd durft aan te stellen en durft te praten over het moois dat je voor het vrouwtje voelt.. Ach, 'het vrouwtje', voel je wel, dat ben jij dus weer...."
Ik waarschuw jou alleen maar. Soms ben jij zo gek dat je in staat bent je halve leven te verpatsen, dat heerlijke vrije leventje van jou, voor een vrouw, voor zo'n wezen waarvan jij na al een week al denkt 'Wat doe ik hier?' Jouw verliefdheden duren hooguit een week, slijmbal...
"Dat is niet waar! Maar jij geeft mij nooit de kans. Zogauw ik mij over wil geven, kom jij weer met: 'Is de droger aan?', of: 'Ben jij niet vergeten Lieuwe van school te halen?'. Terwijl ik hooggestemde gedachten wil verwoorden en paradijzen voor haar openen met een kus, terwijl ik zo'n vrouw wil wijsmaken - sorry, dat woord is verkeerd, 'wijsmaken' - terwijl ik zo'n meisje ervan wil overtuigen dat ze een prinses is zonder wie ik niet leven kan..."
Aansteller...
"O.K., dan ben ik maar een aansteller...Dacht jij dat het leven zo leuk was als je altijd maar in je eentje bent, een wippertje hier, een wippertje daar, en verder toch vooral de eenzame geneugte, een vast sprookje met bekende afloop..?"
Alles beter dan 'de hel van het officiëel geluk'. Ik citeer jou, koekebakker.
Wie kon dat ook al weer zo plastisch voordoen? 't Is Zondagmorgen, je wordt wakker naast haar, ze snurkt, je kijkt naarbuiten; 't motregent. Je hebt nog veertig jaar voor de boeg... God, wat een heerlijk vooruitzicht.
"En toch luister ik niet naar jou. Ik ben nu eenenveertig en ik voel dat ik er gewoon behoefte aan heb om verliefd te worden... Dat is me in jaren niet overkomen...Mag ik soms?"
Alles mag, maar niet zeggen dat ik jou niet gewaarschuwd heb. O, wat zal je weer een spijt krijgen. Kijk, dat je hysterisch bent, daar kun jij niks aan doen; dat zal te maken hebben met onverwerkte jeugdherinneringen, resulterend in bindingsangst en vrouwenhaat, en welke clichés er nog meer aan jou kleven? Ik zie je al weer staan op het platje van zo'n duivenmelker, wachtend op het duifje omdat je Mevrouw een briefje hebt doen toevliegen of ze met jou op het strand wil lopen. Haar antwoord zal "Nee" luiden, maar toch sta je weer te wachten, naast die ginnegappende Jordanees. Jij bent verliefd op verliefd-zijn, maar zo gauw puntje bij paaltje komt, bedenk je de platste smoezen om weg te komen. Altijd die meisjes opnaaien met plechtige verklaringen en het pathos van jouw zogenaamde hart. Jij bent een geboren schuinsmarcheerder, jij bedriegt vrouwen waar ze het kwetsbaarst zijn, jij liegt dat 't gedrukt staat, jouw hart is van steen, jij doet of je diepe gevoelens ondergaat, maar jouw aangeboren oppervlakkigheid staat enig genereus contact in de weg... Jij wil scoren, jij bent je leven lang al op jacht naar de aardige anekdote, jij valt voor het verhaal, niet voor de vrouw achter de façade. Oplichter!
"Nou ja, stel dat jij gelijk hebt; wat heb ik dan nog misdaan? Denk jij dat vrouwen van mijn leeftijd..."
Is ze van jouw leeftijd? Is alles goed met jou?
"Nou ja...eh...ja..."
Een vrouw van veertig? Smeerpijp!
"Eh..."
't Is weer lente, zegt de tandartsassistente. Ik zal Dokter waarschuwen. Hoe heet ze?
"Ik ben haar naam vergeten."