Wie-O-wie?
Op AT5 zie ik de zegeningen van de
multi-culturele samenleving verbeeld bij monde van het nieuwbakken PVDA-raadslid
Fatima, een juffrouw uit Marokko die gehuld gaat in een hoofddoek. Ik heb wel
'ns gehoord dat hoofddoeken de onderworpenheid van de Arabische vrouw
symboliseren, dat hoofddoeken een teken zijn van de duisterste Middeleeuwen die
ons wachten als de islam zou heersen op aard.
Ik hou niet van hoofddoeken,
maar de eerlijkheid gebiedt me te zeggen dat toen ik vroeger van school werd
gestuurd om bij de kapper m'n haar te millimeteren - alleen dan mocht ik blijven
- ik me danig in de zak gescheten voelde. Zoals ik vocht voor m'n krullen, heeft
zij nu evenveel recht op haar hoofddoek. 't Is niet anders.
Juffrouw Fatima
babbelt wat over de rellen in Amsterdam West. Zij heeft louter goedwillende
jongelui gesproken, allen het slachtoffer van 'ons' onbegrip voor de Marrokaanse
cultuur. 't Gekke is, als ik met m'n zoon op bijvoorbeeld het August Allebé-plein
kom om naar de film te gaan, zie ik iedere keer weer tuig van de richel dat op
brommers (90% gestolen volgens de politie) de laatste Nederlandse ouden van
dagen en de laatste Nederlandse winkeliers in de buurt terroriseert. Volgens
juffrouw Fatima hebben wij hen 'in de steek' gelaten; volgens mij worden de
autochtonen consequent in de steek gelaten, door een bange gemeenteraad, een
bange deelraad, een bange burgemeester en nog zo wat van die boven-ons-gestelden
die liever niet hun vingers branden aan politiek-incorrecte soep.
Patijn
heeft z'n schoenen uitgedaan in de moskee en geroepen dat Amsterdam binnenkort
geregeerd zal worden door een allochtone meerderheid. Getalsmatig heeft 'ie
gelijk en vanuit democratisch oogpunt valt er niets op aan te merken. Misschien
kan je als autochtone Nederlander maar beter de stad uit, al was 't maar om je
kind op school onderwijs te laten krijgen in z'n eigen taal en niet te laten
ophouden door de kindertjes van ouders die weigeren Nederlands te leren.
Ik ben van mening dat juist Marokkanen ons diepste wantrouwen verdienen; de
manier waarop ze hun kinderen tot s'avonds laat op straat doen rondscharrelen,
slaan, in de steek laten, de statistieken die een extreem hoog Marrokaans
percentage aangeven onder jeugdcriminelen... Je mag niet generaliseren, ik weet
't, maar ik koester mijn vooroordelen in de wetenschap dat de werkelijkheid van
Amsterdam West oneindig veel gruwelijker is dan de blijde boodschappers van de
multi-culturele samenleving ons willen doen geloven.
Over drie dagen wordt
er van mij gevraagd dat ik aan mijn democratische plicht voldoe en stem. Moet ik
op Bolkenstein stemmen, of op Marijnissen? Stem ik met m'n hoofd of met m'n
hart? Beiden durven als enigen hardop te zeggen dat er iets heel erg mis is met
de manier waarop in Nederland gekropen wordt voor vreemdelingen. Marijnissen
heeft een hoop verstandigs te melden over de gedwongen aanpassing van
autochtonen aan allochtonen die bij ons wordt voorgestaan. Bolkenstein is nooit
bang geweest om te zeggen wat 'ie dacht, ondanks een hoop geloei over zijn
vermeende 'racisme'. Hij durft als enige te zeggendat er een grens is aan
hoeveel vluchtelingen een land kan opnemen en blijkt evenmin te beroerd om
daarbij getallen te noemen; 15.000 per jaar is wat hem betreft de grens. Heeft
'ie daarin gelijk?
Ik vind dat onze afgedwongen aanpassing aan
buitenlanders het enige interessante strijdpunt is van deze verkiezingen. Waarom
laten we ons terroriseren door etnische minderheden die weigeren zich aan te
passen? Waarom moet ik tolerant zijn voor de islam als die zulks niet is voor
mij als ongelovige?
Zal ik Bolkenstein stemmen of Marijnissen?
Wie 't
weet; stuur me Uw boodschap.
Voor één keer zal ik U serieus
nemen.
 |
|
