Het raadsel van
gelijk-krijgen

Als ik de wakkere collega's van De Telegraaf mag geloven is Tara Elders verliefd op Hans Teeuwen en omgekeerd. Ik ken de dame en heer beide goed en vandaar dat ik hier met de hand op m'n hart mag verklaren, zulks is niet het geval. Tara Elders heeft haar verkering niet uitgemaakt vanwege Teeuwen, zoals op de Privé-pagina beweerd wordt en Teeuwen heeft zojuist de danseres Elke Verschoor (20) ten huwelijk gevraagd. Voor het overleven van de Westerse civilisatie is één en ander vermoedelijk niet van het grootste belang, maar het bespaart de nijvere concurrentie in het riool van de Roddel weer een hoop overschrijven.
Tot voor kort was het zo dat witte scholen minder subsidie per leerling kregen dan zwarte, gebaseerd op het misverstand dat de overheid dient uit te maken welk kind 'achterstanden' moet inhalen. Blanke leerlingen golden als één punt nul op de subsidieschaal van het Ministerie van Onderwijs, zwarte leerlingen telden als één punt negen. Blanke scholen in Amsterdam-Zuid hebben gemiddeld dertig leerlingen per klas, scholen in de Bijlmer twintig.
Ik heb altijd verdedigd dat alle kinderen gelijk zijn, dus ook allemaal gelijk moeten tellen voor de subsidiekraan, ongeacht of hun ouders miljonair zijn dan wel 'kansarm'. Het was een getikte regeling, waarbij de eerlijkheid gebiedt te melden dat mijn zoon als zoon van gescheiden ouders een 'subsidie-eenheid' van één punt drie voor zijn school opleverde. De tirannie van het politiekcorrecte
heeft de merkwaardigste uitwassen opgeleverd. Kinderen die blank zijn en wier ouders de moeite hebben genomen niet uit elkaar te gaan worden bestraft door de Nederlandse overheid in z'n rol van prins Albedil. Het komt er eigenlijk op neer dat Paul Rosenmöller in zijn blanke villadorp zich niet kan voorstellen dat er ouders zijn in de grote stad die er anders over denken.
In de krant lees ik nu dat het hele systeem van puntentellingen gebaseerd op huidskleur op de helling gaat en dat voortaan alleen 'sociale omstandigheden' een rol spelen. Dit heeft tot gevolg dat het kroost van 'white trash' niet als minder zal tellen dan hun leeftijdsgenootjes van zwarte a-socialen. Ik bedenk deze surrealistische gruwelijkheid niet, dan doen ambtenaren en zogeheten 'deskundigen'.
Het is jammer voor mijn zoon, die voortdurend in te volle klassen les kreeg op de Tweede Dalton, dat zijn vader nu pas gelijk krijgt. Ik heb me vaak afgevraagd of z'n moeder en ik er niet beter aan hadden gedaan hem naar een zwarte school in de Bijlmer te sturen. Maar één blank jongetje in een zwarte omgeving, ik weet niet of dat werkt. Wie mij vanwege deze overweging 'een racist' noemt, zoals vele deskundigen meenden te moeten opmerken, dient zich wel te bedenken dat duizenden ouders, blank en zwart, er net zo over dachten en denken als ik-zei-de-gek. Dankzij de politiekcorrecte richtlijnen van het Ministerie van Onderwijs schoot in Amsterdam jarenlang een systeem van Apartheid wortel, waarbij ouders met een schuin oog op hun huidskleur als vanzelf scholen deden afvallen.
De helaas veel te laat overleden Annemarie Grewel (PVDA) heeft in haar wijsheid nog geprobeerd een verordening aangenomen te krijgen in de raad waarbij blanke ouders gedwongen konden worden hun bloedjes verplicht naar een zwarte school te sturen. Zelfs haar eigen partij was niet gek genoeg om de grondwettelijk vastgelegde vrijheid van Onderwijs op haar voorstel aan te tasten. Wij mogen de voorzienigheid danken om juffrouw Grewel's dorre schoot.
Het regeringsbesluit om de puntentelling op grond van huidskleur af te schaffen geeft me na al die jaren alsnog gelijk. Persoonlijk heb ik daar wel aardigheid in, al was het maar vanwege alle getetter van de politiekcorrecten. Toch is het raadselachtig dat een zo evident gelijk zo moeizaam in praktijk wordt gebracht.
Of je je nu verdiept in het Nederlandse rechtssysteem, de gezondheidszorg of ons onderwijs, telkens weer blijken we geregeerd te worden door een samenzwering van gekken. Zelfs Wouter Bos verklaarde in vraaggesprekken zijn dochter naar een blanke school te zullen sturen, maar de haat en het fanatisme die jarenlang ten grondslag lagen aan het achterstellen van blanke kinderen kwam uit juist zijn partij. Vraag: Waarom moest mijn kind wel jarenlang in te volle klassen zitten en het zijne straks niet?

Theo van Gogh