De Nederlandse Orde van Advocaten
t.a.v. de landelijk deken Mr. J.H. Brouwer
Postbus 30851
2500 GW Den Haag
Gouda, 1 juli 2003
Geachte mijnheer
Brouwer,
Het viel me een beetje tegen van u dat u zo afwijzend reageerde op het goede
nieuws van de Raad voor de Rechtspraak die een einde wilde maken aan de
misstand dat advocaten in dit land ook voor rechter spelen. U betreurde dat
voornemen zelfs en volgens u was er helemaal geen sprake van een
integriteitskwestie.
Er was eens een landelijke deken - mijnheer de Waard- die m.b.t. integriteit
van advocaten in 1995 in het Advocatenblad opmerkte: "de beroepsethiek is
verdwenen, de advocatuur etaleert zichzelf als een geldzuchtige beroepsgroep
die het laatste restje integriteit over boord heeft gezet". Uw collega
Hammerstein vulde dat in 1997 aan met de opmerking "de advocatuur als
geheel is in tien jaar tijd verloederd" en hij had het in dat verband over
"urenschrijvers die uitsluitend voor het geld gaan" en "ratten
die elkaars klanten aftroggelen". Van recenter datum zijn de uitspraken
van mijnheer Voute in Elsevier van 21/6 jl die het na 34 jaar voor gezien
houdt. Hij bevestigt nog eens het verhaal van Hammerstein door op te merken dat
het vroeger uitgesloten was dat je aan elkaars klanten ging trekken, maar dat
dat nu aan de orde van de dag is. N.a.v. de opwinding over de salarissen van
topmanagers antwoordt hij op een vraag naar de verdiensten van partners van de
grote kantoren: "moeilijk te zeggen, dat wordt behoorlijk onder de mat
gehouden. Maar ruim het drievoudige van het salaris van de minister-president
.., zonder overdrijving kun je stellen dat de tarieven de afgelopen tien jaar
zijn verdubbeld". Ofschoon hij daar zelf zo te zien nooit problemen mee
had, vindt hij het nu allemaal "heel naar, heel vervelend" dat de
normen zijn verwilderd. En omdat de partners van dat soort kantoren als rechter
plaatsvervanger oververtegenwoordigd zijn binnen de rechterlijke macht en u
niets gebleken is van een integriteitsprobleem, vraag ik me oprecht af waar u
al die jaren geweest bent.
Of u weet beter maar draait als een echte professional braaf uw lesje af of u
bent echt slecht op de hoogte en/of aandoenlijk naïef hetgeen u blijkbaar ook heel geschikt maakt voor uw
functie. Ook u kunt maar niet loskomen van die rare, nergens op gebaseerde
gedachte dat advocaten (en rechters) qua integriteit en moraliteit netter
zouden zijn dan (oud-)burgemeesters, cafébazen, tweedehands
autoverkopers, accountants, aannemers, topambtenaren, bakkers of politici. In
ieder geval werd qua eerlijkheid en openheid het niveau de Waard door zijn
opvolgers nooit meer gehaald.
De ene club juristen - Raad voor de Rechtspraak- rechtvaardigt het afschaffen
van de combinatie advocaat/rechter met het zielige argument dat rechters
weliswaar integer werken "maar dat het grote publiek dat niet
altijd zal geloven". Sterker nog "vooral bij advocaten die
rechter-plaatsvervanger zijn in hun eigen arrondissement bestaat het risico
dat er 'discussie' ontstaat over de partijdigheid van de rechter"
merkt een bij-de-handje op. Vreemd, noch bij Volkert of de AH-jongens gemerkt
dat de overheid, met name rechters, zich iets gelegen lieten liggen aan de
onderbuikgevoelens van het grote publiek of een discussie. En
toen de discussie in 96/97 over advocaat/rechter echt woedde, werden de
enkelingen die het onderwerp hadden aangekaart weggezet met het wel heel sterke
argument dat het slechts om enkele van wrok bezeten querulanten ging die alle
gevoel voor verhouding kwijt waren.
Dus moet u, namens de urenschrijvers van de pluchekantoren die bang zijn om hun
invloed te verliezen, in al uw wijsheid opmerken dat een mogelijk verkeerde
beeldvorming alleen maar geldt bij een klein deel van het publiek. Kijk,
Berlusconi moest tenminste nog een rechter omkopen maar in Nederland was dat
nooit nodig. Hier neem je voor circa 600 per uur een advocaat die zelf
rechter is en koop je je gelijk bij zijn kantoorgenoot die je zaak als rechter
behandelt. Dat verzonnen ze zelfs in Italië niet.
Voor iemand uit de 'sjosjale advokatuur' gaat u opvallend soepel om met een
principiële misstand. Maar goed, van stakingsleider naar Shell commissaris
bleek uiteindelijk ook maar een kleine stap en ook de Orde zal vast wel blij
met u zijn. Wist u dat de baas van de Raad voor de Rechtspraak bij zijn
benoeming openlijk verklaarde dat hij verbaasd was dat er in Nederland nog
nooit een rechter was ontslagen? Geen echt slimme opmerking overigens omdat hij
in hetzelfde interview meteen de verklaring gaf door op te merken dat gevoelige
zaken in die kringen altijd met de mantel der liefde worden toegedekt. En reken
maar dat mijnheer wist waarover hij het had.
Voor de goede orde deel ik u ook nog maar even mee dat sinds kort niet alleen
inzage in gewone civiele uitspraken maar ook in uw eigen tuchtrechtuitspraken
absoluut taboe is. Bij u hebben ze niet eens een rolagenda zodat ook nooit
bekend is waar en wanneer klachten tegen die met een vork declarerende
urenschrijvers en vervalsers worden behandeld. En u ondertussen in het
Advocatenblad maar de loftrompet uitsteken over de grotere openheid in de
rechtspraak en modieuze kretelogie en managementjargon uitkramen over
kwaliteit, klantgerichtheid en andere onzin. U zult zich ook wel thuis voelen
bij die andere club waarmee u in dat verband aan tafel zit, de Consumentenbond.
Die is zó transparant en open dat ze niet eens het aankoopbewijs van een
getest product durven te overleggen. Het trieste gestuntel om samen met die
club een geschillencommissie op te zetten vormde een nieuw dieptepunt. Alleen
de advocatuur met een dekking van 5% en zonder algemene voorwaarden misleidt
samen met de Consumentenbond het grote publiek met de fictie van een goed
functionerende geschillencommissie. Het eerste de beste reisbureau biedt al
jarenlang, branchebreed voor een gemiddeld uurtarief van een advocaat niet
alleen een meer plezier maar ook meer garanties en verhaalsmogelijkheden dan de
hele advocatuur (en het notariaat) samen. Per saldo klaag je in dit land
makkelijker en beter over de kiezels op je vakantiestrand dan over een corrupte
advocaat of notaris.
Waarom vindt u eigenlijk dat organisaties zoals die van u uberhaupt serieus
genomen zouden moeten worden? Ook zonder de uitlatingen van de Waard is wel
duidelijk dat uw branche gekenmerkt wordt door een misplaatst wettelijk
monopolie met verplichte nering, torenhoge tarieven, geen waar voor je geld,
onbetrouwbaarheid, geslotenheid, lafheid, een eigen disfunctionerende
tuchtrechtspraak, belangenverstrengeling, juridisch geneuzel en een overdosis
arrogantie. Dat moet fout gaan en dat gaat het dan ook.
Maar ik heb begrepen dat u op 3 oktober 2003 uw jaarlijks gezellig samenzijn
heeft onder de titel "on-ge-hoord" en dat in aanwezigheid van de
Consumentenbond, Carrie, Sjaak Bral e.a. coniferen dit allemaal aan de orde
komt. Als bijdrage zal ik via de website van De Gezonde Roker belangstellenden
daarop wijzen. Wellicht dat het ertoe bijdraagt dat de kant van het
rechtsbedrijf die u en de uwen zo krampachtig buiten beeld c.q. echt ongehoord
proberen te houden, toch de vereiste aandacht krijgt.
Tenslotte heeft het ook maar 8 jaar geduurd voordat de Raad voor de Rechtspraak
vond dat advocaten niet via de personeelsingang van een rechtbank horen binnen
te gaan. Bij u zijn ze kennelijk wat minder snel van begrip en is meedenken en
richting aangeven kennelijk nog harder nodig.
Hoogachtend,
P.P.M. Ruijs
pruys@wirehub.nl
Vorige brief Paul
Ruijs
|