Waarom ik het establishment niet vertrouw, en in het bijzonder de intellectuele spraakmakers niet
door Wim Rietdijk

Onze "elites" hebben vele decennia lang klokkenluiders laten ontslaan in plaats van hen te decoreren. Dat wil zeggen: ze waren en zijn gewoon meer op de hand van gevestigde belangen dan van waarheid en rechtschapenheid.

Voordat het Pim Fortuyn eindelijk lukte enkele taboes te doorbreken - over Derde-wereld-immigratie bijvoorbeeld - hield ons establishment ze in stand, en Pim werd niet echt toegejuicht. Hij was trouwens nog heel lief en gematigd. Zo vroeg hij zich nooit af waaróm vooral "de linkse kerk" bezwaren tegen die immigratie taboeïseerde, terwijl die vraag toch erg voor de hand ligt. Denk namelijk gewoon eens na over wie er <belang> hebben bij veel "zwakkeren" binnen onze grenzen, als toekomstige kiezers of als klanten voor de zorgsector. De conclusie is zo evident dat ik hem niet eens hoef op te schrijven. Maar ze verklaart wel waarom tegenstanders van die immigratie steevast "racist" heetten of "discrimineerden".
    Maar niemand zei wat. En zeker niet onze intellectuelen. Die vinden Paul Scheffer al een revolutionair.

De geest in onze maatschappij - bescherming van gevestigde belangen, ons-kent-ons, onverschilligheid voor onafhankelijk denken,... - wordt door weinig dingen zo gedemonstreerd als door het feit dat er in de dertig jaar vóór 1992 geen enkele vraag in ons parlement werd gesteld over zg. informele kartels (officieuze prijsafspraken), die het publiek miljarden per jaar kostten. (NRC Handelsblad, 4 - 3- 1992). Nederland heette toen het kartelparadijs van Europa. Waaruit bestáát eigenlijk de "vooruitstrevendheid" van een "links" dat ook hier verstek liet gaan?

Door te zeggen dat "alle mensen gelijkwaardig zijn" is ons cultureel-ideologisch establishment <de> kracht geweest achter de verloedering, zoals meer misdaad en verslaving. Want als "randjongeren", asocialen en habituele overlastgevers "gelijkwaardig" heten, ondermijn je het begrip menselijke kwaliteit zélf, door inferioriteit - van gedrag, van mentaliteit en ja, ook van genetische aanleg - in feite te negeren. (Dat is ook weer fijn voor de "zwakkerenindustrie", die zich eindeloos soft kan bezighouden met hopeloze achterhoedes.)

Vanuit eenzelfde mentaliteit van morele en intellectuele nivellering werd het onderwijs meer dan dertig jaar steeds verder ge-ontintellectualiseerd. Er mocht geen "tweedeling" bestaan in de samenleving.

Het <recht> is er van alles het ergst aan toe. In plaats van dat we gezond verstand, waarheidsvinding en rechtvaardigheid vooropstellen, speelden onze in-crowds het klaar om
1) Vormfouten verstorend te doen werken in plaats van ze ter plekke te corrigeren;
2) Beklaagden het recht te geven op niet-meewerken, in plaats van zwijgers gewoon schuldig te verklaren;
3) Het begrip "privacy" - d.w.z. het gelegaliseerd achterhouden van de waarheid - te cultiveren;
4) Lieden die voor de twintigste maal veroordeeld zijn, opnieuw op hun naasten los te laten;
5) Een goede verdediging afhankelijk te maken van geld. Groothandelaren in drugs, en blijkbaar ook Folkert van der G., kunnen een betere verdediging kopen dan een gewoon mens; ook als dat met gestolen geld gebeurt. Onze "elites" doen er niets aan. Geen wonder: zíj kunnen Moszcowicz betalen.

Toen ik een paar jaar geleden bepleitte, ouders van een zwaargehandicapte jonggeborene het recht te geven om voor euthanasie te kiezen, vielen de Gehandicaptenraad, Rob Oudkerk en de hele christelijke gemeente over mij heen. En hoewel 54 % van de Nederlanders het volgens het Sociaal en Cultureel Planbureau met mij eens was, viel geen enkele bekende intellectueel mij bij. Dat tekent de geest van laffe "correctheid" ten voeten uit. Ook trouwens ten aanzien van andere taboes, zoals over eugenetica, gedichten zonder kop of staart, de "gelijkwaardigheid" van IQ-80 hangjongeren en de al genoemde "privacy" zie je geen enkele intellectueel de knuppel in het hoenderhok gooien.

In NRC Handelsblad van 28 - 9 - 2002 schreef Henri Beunders dat enige krantenredacties met het - in afwijking van de gewoonte - publiceren van de bekende bloederige moordfoto van Pim wel eens de bedoeling kunnen hebben gehad deze boodschap over te brengen:
"Gepeupel, hier ligt jullie leider. Hij is dood, morsdood. Vergeet jullie beweging nou maar".
    Kijk, ook als Beunders het in dit speciale geval mis zou hebben, dát soort dingen proef ik nu te vaak bij onze maatschappelijke en culturele in-crowds: een stiekem, indirect, verhuld en manipulerend dienen van het eigen belang. Via taboes, politieke en culturele correctheid en ideologische manipulatie. Bij de klokkeluiders, bij die zwakke immigranten en de zorgsector, bij advocaten die beklaagden ook ná twintig keer graag nog verdedigen, en bij de haatcampagne tegen Pim Fortuyn. En bij vele subtiele zaken meer. Als u tijd hebt, kunt u voor die laatste trouwens terecht op mijn website
www.xs4all.nl/~bcb/rietdijk1.html
U kunt er ook komen via de woordcombinatie: scientifization rietdijk