Het Parool zaterdag 7 april

    0PGEWONDEN STAAT hij voor de kast. Pakt de spijkerbroek die een zwerver jaren geleden in de vuilnisbak gooide. Vervolgens een T-shirt waar geen mot zich nog aan waagt. Ook mottten hebben hun principes. Hijgend hijst hij zich in het busje en weg is hij. Zijn tochtje langs de bekende bekende Nederlanders begint. In tegenstelling tot de motten kennen zij geen enkele gêne. Hun enige bijdrage aan de wereld is hun onvoorwaardelijke bereidheid om voor een draaiende camera te gaan staan. Ze leven er van en voor. Theo van Goghs nieuwe programma is voor deze junkies een door God gezonden methadonbus.
    Hij is onbeschoft, misbruikt toevallig aanwezige kinderen, beledigt hun ouders, spreekt achteraf commentaar in, ridiculiseert goededoelengeld en kiest doelbewust labiele slachtoffers uit. De critici schreeuwen moord en brand over dit nieuwe dieptepunt op de Nederlandse televisie. Hoe ging zijn sollicitatie?
    'Me walgelijk.'
    'Yorin!'
Zijn nieuwe programma doet pijn aan je ogen en nog meer aan je hart. Ik roep alle vliegjes in die grote zwarte Afrikaanse ogen op om hun vaste basis te verlaten. Stalk, prik en sar deze verschrikkelijke man. Maak hem duidelijk dat dit niet de wereld is die wij willen. Zet desnoods een nieuw tijdschrift op, zodat hij weer eens ontslagen kan worden. Dwing hem om nog één keer een mislukte prachtige film te maken. Doe alles wat je nodig acht.
     Ik wil me nooit, maar dan ook nooit meer zo kapot lachen op een doordeweekse avond.

Raoul Heertje

Inhoud