0PGEWONDEN
STAAT hij voor de kast. Pakt de spijkerbroek die een zwerver jaren geleden
in de vuilnisbak gooide. Vervolgens een T-shirt waar geen mot zich nog aan
waagt. Ook mottten hebben hun principes. Hijgend hijst hij zich in het busje en
weg is hij. Zijn tochtje langs de bekende bekende Nederlanders begint. In
tegenstelling tot de motten kennen zij geen enkele gêne. Hun enige
bijdrage aan de wereld is hun onvoorwaardelijke bereidheid om voor een
draaiende camera te gaan staan. Ze leven er van en voor. Theo van Goghs nieuwe
programma is voor deze junkies een door God gezonden methadonbus.
Hij is onbeschoft, misbruikt toevallig aanwezige
kinderen, beledigt hun ouders, spreekt achteraf commentaar in, ridiculiseert
goededoelengeld en kiest doelbewust labiele slachtoffers uit. De critici
schreeuwen moord en brand over dit nieuwe dieptepunt op de Nederlandse
televisie. Hoe ging zijn sollicitatie?
'Me walgelijk.'
'Yorin!'
Zijn nieuwe programma doet pijn aan je ogen en nog meer aan je hart. Ik roep
alle vliegjes in die grote zwarte Afrikaanse ogen op om hun vaste basis te
verlaten. Stalk, prik en sar deze verschrikkelijke man. Maak hem duidelijk dat
dit niet de wereld is die wij willen. Zet desnoods een nieuw tijdschrift op,
zodat hij weer eens ontslagen kan worden. Dwing hem om nog één
keer een mislukte prachtige film te maken. Doe alles wat je nodig acht.
Ik wil me nooit, maar dan ook nooit meer zo kapot
lachen op een doordeweekse avond.
Raoul Heertje
Inhoud
|