Juist vanaf deze plek feliciteren wij de Oranjes van harte met hun laatste laatste aanwinst, want hoewel het gekruip van onze autoriteiten onmiddellijk weer stuitende vormen aannam, blijft onverlet dat ik Willem Alexander en Maxima evenzeer de vreugde van een wereldburger - de hunne - gun als wie ook. De timing van de geboorte zal er voor zorgen dat Majesteit en onze bananenmonarchie even in de luwte mogen uithijgen van het rampjaar dat 2003 was. Maxima zal de redding blijken van Oranje en omdat ze bepaald intelligenter is dan haar voortsukkelende echtgenoot - daar is niet veel voor nodig, maar toch - zal zij het koningshuis voor het vaderland behouden.
Als eenvoudige Republikein zie ik zulks met een zekere bewondering aan, want men dient zijn tegenstanders de eer te geven die hen toekomt. Vermoedelijk is Maxima een onneembaar obstakel voor wie de republikeinse staatsvorm aanhangt, want de harten van het volk zal zij met raffinement bespelen.
Geert Dales verruilt zijn functie als wethouder te Amsterdam voor het burgemeesterschap te Leeuwarden. Vanuit de wandelgangen gewerd mij een paar maanden geleden dat er tegen hem een zaak was aangespannen door een ambtenaar die hem zou beschuldigen van ongewenste intimiteiten. Burgemeester Cohen, die de klacht formeel behandelen moest, weigerde Dales de naam van klager te geven onder beroep op diens recht anoniem grieven te uiten en een onderzoek te eisen. Een en ander deed de relatie tussen wethouder en burgemeester zozeer bekoelen dat de heren, naar verluid, niet meer door één deur wensten te gaan. Dales' promotie tot de hoge heerlijkheid van het burgemeestersambt in de provincie zou dus een vlucht naar voren kunnen zijn om erger te voorkomen. Wat hiervan waar is, ik weet 't niet, in Het Parool hebben we er niets over mogen lezen, maar wie ben ik om de wijsheid van Het Parool in twijfel te trekken? Persoonlijk zie ik Dales met lede ogen gaan; hij bleek niet bang zich tegen de Vijfde Colonne van de geitenneukers
uit te spreken, al was 't maar omdat de imams - en met hen tienduizenden moslims - menen dat homoseksuelen zullen branden in de hel en daarbij op aarde al een handje geholpen moeten worden.
De stad die Dales achterlaat is ten prooi aan vertwijfeling. Burgemeester Cohen heeft zich ontwikkeld tot een splijtzwam die als geen ander autochtonen tegen allochtonen weet op te zetten. Zulks komt voort uit aangeboren lafheid die de burgervader vooral als likkende deurmat doet fungeren voor de Middeleeuwers die onze vrijheden bedreigen. Met welk moskeebestuur zal Cohen volgende keer kwispelstaartend aan tafel zitten?
Het voorstel van Rotterdam om kansarme nieuwkomers voortaan te weren zal schoorvoetend worden nagevolgd door politici hier ter stede. Dankzij Cohen en zijn voortdurende buigen voor de Abu Jah Jah's van deze wereld wordt langzaam maar zeker het klimaat geschapen waarin demagogen van extreemrechts met succes een beroep zullen doen op de overgebleven autochtonen. Cohen heeft een slangenei gebaard en dat ook nog met de beste bedoelingen. Hij belichaamt het morele failliet van de PvdA, die geen antwoord meer heeft op de noden van het volk, dat wil
zeggen de kansarme blanken die nog niet zijn weggevlucht naar Purmerend.
Van Henk Westbroek, die tegenwoordig buurman is van de gevallen ARP-voorman Willem Aantjes komt de volgende anecdote, hem verteld door zijn buurman; in de dagen dat Van Agt nog als een linksige jurist gold, werd de abortuskliniek Bloemenhove bezet. Van Agt was te zeer verknocht aan de rechtsstaat om als minister van Justitie de collega's in de regering niet te kunnen overtuigen van de wetteloosheid van één en ander. Let wel, we spreken hier over het begin van
de jaren '70, toen het land nog niet geheel ten prooi was aan tirannie van het politiekcorrecte en sommigen nog meenden dat de Wet gehandhaafd diende te worden. Den Uyl kwam thuis met de mededeling dat de kliniek alsnog ontruimd zou worden. Hierop ontstak zijn Liesbeth in dermate woede dat zij hem de deur wees.
Met gebogen hoofd verliet hierop de premier van Nederland huis & haard en nam - een koffertje in de hand - zijn intrek in een goedkoop hotel. Hij belde Van Agt en legde hem de kwestie voor, waarop deze antwoordde: "Mijn beste, een politieke kwestie is nooit belangrijker dan een persoonlijke; wij zullen niet ontruimen."
En aldus geschiedde. Vermoedelijk heeft Van Agt hier nog wel 'ns aan gedacht toen hem de toegang ontzegd werd bij de begrafenis van 'Ome Joop'. Niets dan voorspoed heeft ons de Vrouwenstrijd gebracht.
In Frankrijk wordt gevochten over de kwestie of een hoofddoekje op een Openbare School geaccepteerd mag worden. Ik heb geen antwoord op die nijpende kwestie, hoewel de argumenten van de voorstanders van een verbod mij sympathiek voorkomen. Maar er is ook nog zoiets als persoonlijke vrijheid en wie ben ik om een dame te ontzeggen dat zij zich zou mogen tooien met de versierselen van haar onderdrukking? Zalig zijn de onnozelen van geest en nu het paard van Troje omarmd is door Cohen en de zijnen, zal er vermoedelijk geen weg terug blijken.
Extreemrechts zal inderdaad verkiezingen gaan winnen omdat de partijen van het midden 't af laten weten. 't Ergste is nog dat ik hier, op deze site, gedwongen zal worden mijn afkeer te laten blijken van de die-hards wien Neerlands' bloed door de aad'ren vloeit. Mijn hele wezen verzet zich tegen het racisme dat als een veenbrand om zich heen grijpt; en tegelijk vraag ik me af waarom de traditionele partijen nog steeds niet van het succes van Fortuyn begrepen hebben. Al wat ik bepleit is het recht om de Islam die ons bedreigt met de mond en in geschrifte te mogen ontmaskeren. Kamerlid Ayaan van de VVD vecht een vergeefse strijd uit, hoe gelijk ze ook heeft als ze zegt dat Islamitische basisscholen broeinesten zijn van haat en agitatie tegen het vrije Westen.
Collega Elsbeth Etty mag vanaf 1 januari geen collumn meer schrijven in NRC-Handelsblad, naar ik begrijp vooral vanwege haar standpunt inzake Irak. De kwaliteitscourant verwacht meer enthousiasme bij haar lezers voor columnist Albert Verlinde, en zo heeft iedereen z'n prioriteiten. Persoonlijk zal ik Etty missen, juist omdat ik 't vaak volstrekt met haar oneens was. Naar mijn opvatting vertolkte zij de stem van tot de democratie bekeerde totalitairen en ik moest soms met m'n ogen knipperen als ik las wat ze bijvoorbeeld uitkraamde over de 'rechtvaardigheid' van het eerste vonnis in de zaak Volkert van der G. Maar ook herinner ik me dat Mevrouw zo ongeveer als enige haar grote mond durfde opentrekken toen Hell's Angels journalisten bedreigden. Zij was in dat opzicht een sieraad voor haar krant en een voorbeeld voor ons allen. Ik buig daarom voor haar als een tegenstander aan wier hoofd ik regelmatig twijfelde, maar aan haar hart nooit. Te wensen ware dat een gediplomeerde onbenul als Bas Heijne of de nog veel dommere Sjoerd de Jong of, de Heere erbarme zich, Henk Hofland in het openbaar - dat wil zeggen in hun wekelijkse stukjes voor de courant - voor Etty in het krijt zouden treden. "Lux et Libertas" is het devies van NRC-Handelsblad, maar het licht van de vrijheid geldt dus niet voor deze columniste, die net zozeer bij die krant hoort als... als noem ze maar op. Onze deelneming.

Theo van Gogh