Was ik maar een mislukte beroepsneger á la Gilly Koster dan had iedereen meelij met mij. Maar ik ben Theo van Gogh en mijn grootste genoegen is geen gesubsidieerde minderheidsvertegenwoordiger te zijn. Integendeel: ik belichaam van alles wat men niet behoort te wezen, zoals daar zijn: politiek incorrect, blank, werkend voor een commercieel tv-station, dik, autochtoon, seksistisch en vooral niet overtuigd van de zegeningen van de veel bejubelde 'multiculturele samenleving'. Bovendien geloof ik dat alleen vrije meningsuiting in de breedste zin des woords, dus inclusief het recht van discriminerende imams om hun vooroordeel uit te dragen, ons vrije burgers kan redden van de barbarij.
Dat laatste staat haaks op artikel 1 van de grondwet, dat grofweg luidt: 'Gij zult niet discrimineren.' Artikel 1 is onder leiding van de stalinist loop Wolff (CPN) tot stand gebracht en was bedoeld om Janmaat en de zijnen een voet dwars te zetten. Het staat tegenover recht van spreken (artikel 7), dat ook in de grondwet wordt beschermd.
In de Kamer buitelen nu allerhande grote denkers over elkaar in geloei om maatregelen tegen de imams die, indien schuldig bevonden aan 'discriminatie', het land uit zouden moeten worden gezet. Wat is dat eigenlijk voor tolerante samenleving die een baard in een soepjurk die vertolkt wat negentig procent van de in Nederland woonachtige moslims denkt - namelijk dat homo's lijden aan een ziekte die te vuur en te zwaard bestreden moet worden - niet verdragen kan? Is niet juist het kenmerk van vrije meningsuiting dat vooral de onwelvoeglijke, schandelijke, van alle heersende normen afwijkende mening beschermd dient te worden?

In de Verenigde Staten is het voorgekomen dat leden van de Ku Klux Klan werden verdedigd door zwarte advocaten onder het motto: 'Wie aan hun recht van spreken komt, komt aan het mijne.' Juist imams, vertegenwoordigers van een gedachtegoed dat vrouwen, joden, homo's en alles wat verder afwijkt in Allahs ogen verdelgen wil, moeten vrijuit kunnen spreken omdat alleen zó onze ware doodsvijanden gelokaliseerd kunnen worden. Een mogelijke juridische veroordeling van hun uitingen zou niets oplossen, de getroffen minderheidsgroeperingen niet beschermen en het gif dat de koran voortbrengt van open en bloot in een ondergrondse veenbrand doen verkeren.
Het is natuurlijk spijtig wanneer a homo, vrouw, jood of anderszins van een verachtelijke kettersheid bent. Nog spijtiger is dat Nederlandse politici jarenlang iedere discussie over agressieve minderheden uit de weg zijn gegaan. Te zeggen dat de islam de grootste bedreiging is die de beschaafde wereld onder ogen moet zien, blijkt nog steeds een vloek in de politiek-correcte kerk van pappen en nathouden, van sussen en bagatelliseren. De feiten zijn anders: iedere kiesgerechtigde die zoiets als de redelijkheid wil verdedigen, staat aan de vooravond van een veldslag met Allahs vertegenwoordigers van de meest pestilente achterlijkheid.

Geen Athene zonder Sparta, geen Rome zonder barbaren.
Vermoedelijk zal het Vrije Westen de oorlog der ideeën verliezen en zullen onze eigen kinderen al omzien in weemoed naar de verdraagzaamheid die hier eens norm was.
Juist de imams moeten zo vrijuit mogelijk kunnen spreken, want hoe kunnen wij ons moreel superieur wanen aan de geitenneukers als we hen het enige onthouden dat onze samenleving wezenlijk onderscheidt van de hunne? Laat onze imams de pygmeeën blijven die ze zijn, maak van hen geen martelaren. Wie het Vrije Woord lief heeft, hale zijn schouders op in moordende onverschilligheid.
Dat imam Khalil el Moumni er eerst niet van op de hoogte was dat homoseksuelen in Nederland mogen trouwen, en nu in alle onnozelheid zijn verontschuldiging aanbiedt omdat ie 'niet de bedoeling' had te kwetsen, is een schrale troost voor wie nog in de multiculturele samenleving gelooft. Op de dag dat minister Van Boxtel wordt opgehangen door de imams, zullen we pas in volle glorie begrijpen wat Allah onder 'dialoog' verstaat.