Een
dolletje
Tot mijn genoegen verscheen er afgelopen
Maandag een verontwaardigd stuk in de Volkskrant waarin de hiphoppers die zo
dapper Ayaan Hirsi Ali in hun rijmpjes met liquidatie bedreigen, vurig
verdedigd worden. Volgens de progressieve kerkbode was de Hirsi Ali Diss
maar 'een puberaal dolletje'.
En Saul van Stapele, die het stuk op de Forum-pagina schreef, beweert dat de
rappers slachtoffer zijn: 'De in opspraak geraakte jongeren hebben geen
ervaring met politiek en media, ze zijn gewoon kwaad. En geven uiting aan hun
frustratie via het enige medium dat hun ter beschikking staat.'
De redactie van de Volkskrant is er zoéén van provincialen die
niet op hun eentje maar alleen onder elkaar in groepjes de Amsterdamse metro in
durven, dus het was bijzonder verhelderend om te lezen wat die kranige
wereldburgers onder 'een dolletje' verstaan. Je zou kunnen zeggen dat het wat
minder geinig is dat Hirsi Ali voortdurend bewaking nodig heeft vanwege haar
opvattingen over de fanatieke aanhangers van Allah. En wie het lijstje opmaakt
van politici tegen wie de afgelopen jaren geweld is gebruikt, komt alleen
slachtoffers tegen die niet in de goede smaak vallen bij de Volkskrant.
Janmaat, Fortuyn, Smolders, het betreft altijd representanten wier ideeën
vloeken met die van de gelovigen van de politiekcorrecte gemeente.
De Volkskrant heeft er dan ook jaren alles aan gedaan om een klimaat te
scheppen dat uitlokt tot geweld, compleet met haar grote denker Marcel van Dam
die Fortuyn 'een minderwaardig mens' noemde. Het is natuurlijk altijd fijn voor
de lezers van een krant om het gevoel te krijgen dat ze bij de boven-mensen
horen.
Twee weken geleden schreef ik op deze plek dat ik hoopte dat de Haagse rappers
niet vervolgd zouden worden door Justitie, 'want hun vrije meningsuiting is de
mijne'. Al zie ik niks in gebabbel over 'de vrije expressie' van
sluipmoordenaars die, heel karakteristiek, alleen met een schaduw over hun
gezicht voor de camera durfden te komen en die - in diezelfde Volkskrant -
onweersproken werden geciteerd: 'Als zij zich bedreigd voelt, dan is dat haar
probleem.'
Right.
Hirsi Ali heeft alle reden zich bedreigd te voelen, maar ik begrijp niet hoe
een rechter gaat bepalen welke rap wèl en welke rap niet de wet
overschrijdt. De stelselmatige haatcampagne die tegen Ayaan gevoerd wordt, doet
denken aan heksenjagers die prooi hebben geroken. Dat de Volkskrant gnuift over
'een dolletje' kun je op z'n best als 'onnozel' uitleggen. Het is nogal pervers
om in een klimaat waarin politici die voor 'rechts' doorgaan aan de lopende
band bedreigd worden, een oproep tot moord als 'een dolletje' af te doen. De
komende burgeroorlog à la Belfast zal gaan tussen ongelovigen en
religieuze fascisten. Natuurlijk staat de Volkskrant aan de zijde van de
laatsten, al zal de wakkere hoofdredactie heus een krokodillentraantje plengen
mocht Hirsi Ali worden omgelegd. Het ideaal van de multiculturele samenleving
is een travestie geworden waarin de terreur van een agressieve minderheid niet
als zodanig mag worden aangemerkt. De Volkskrant is spreekbuis van de
gedachtepolitie die daarbij hoort. Dat is heel geinig, natuurlijk.
Hirsi Ali is, gewild of ongewild, het boegbeeld geworden van de laatste burgers
die wat durven terugzeggen. Dat ze daarbij ook nog afvallige is en dame
bovendien, maakt haar in de ogen van de Volkskrant des te verdachter. Ironisch
is dat wel voor wie zich herinnert hoe de zusters van de feministische kerk
jarenlang ter redactie de mannetjes teisterden; of misschien juist daarom wel
logisch.
Hirsi Ali is besneden en het is heel gek, maar het schijnt dat zelfs sommige
moslimvrouwen dat souveniertje van de Profeet onplezierig vinden. Daarom moet
ze dood.
Dat de Volkskrant bezorgd een lans laat breken voor degenen die nu ook Hirsi
Ali's gezicht liever vandaag nog dan morgen willen verminken, zegt alles over
de hooggestemde principes van een babbelaar als hoofdredacteur Pieter
Broertjes.
Het heeft wel wat, zo'n lakei die marcherende laarzen dient.
Theo van Gogh
Theo van Gogh schrijft ook
voor 
|