Het is altijd een mooi gezicht als bij de staatstelevisie onze koninklijken worden bevraagd; nederig, op het kwispelige af. Het onderhoud dat afgelopen Maandag met Mabel en Friso op het scherm kwam, was een poging om in ieder geval iets zinnigs te vragen. Dat het niet lukte omdat Witteman niet doorvroeg over de 'vriendschappelijke relatie' die het schepsel onderhield tijdens haar logeerpartijtjes in het Amstel-hotel en op de boot van Bruisma, valt hem vermoedelijk niet euvel te duiden; hij was ingehuurd als aangever, niet als ondervrager. Maartje van Weegen vroeg tenminste nog of Friso had overwogen om Majesteit van de relatie die zijn aanstaande met Bruisma als 'vriendschappelijk' onderging op de hoogte te stellen?
Dat was een goeie vraag, want in geval Friso Mams wèl in kennis had gesteld, zou er sprake zijn geweest van een netelige kwestie. De premier is immers politiek verantwoordelijk voor het handelen van Majesteit. Zij had hem dus op de hoogte moeten stellen, met alle constitutionele gedonder vandien. De sukkelige prins was 'geschrokken' en had z'n mond gehouden. 'Liegen' mochten we zijn zwijgen niet noemen. Ik heb er altijd aardigheid in om oplichters aan het werk te zien die zichzelf 'naïef' noemen. Maar het rare was dat het paar een veel onsympathiekere indruk maakte dan ik vooraf verwacht had. Ik vond Mabel berekenend op een domme manier. Haar poging om Charly da Silva met 'moordenaar' als getuige te diskwalificeren, spatte uiteen als een rotje in eigen gezicht, want zo gaf Mevrouw Peter R. de Vries tijdens de nazit bij Nova prompt gelegenheid om fijntjes op te merken dat Bruinsma in de jaren van haar 'vriendschappelijke' relatie al tenminste tien mensen om zeep had laten brengen.
Al met al was het een potsierlijke vertoning. Het wachten is nu op de vraag die onze Kamerleden gaan stellen aan de premier: "Als tegen de onwaarheid geen kruid gewassen is, zoals U destijds opmerkte, hoe zit dat dan met dit interview, waarin Friso Uw omschrijving afdeed als 'een kwalificatie'? Bent U nu ook politiek verantwoordelijk voor zijn ontkenning gelogen te hebben?"
Te vrezen valt dat de dames & heren in Den Haag daarvoor alle 150 te onnozel zijn en één en ander 'politiek niet opportuun' vinden. Een bananenmonarchie krijgt de volksvertegenwoordiging die ze verdient.
Hans Smolders, chauffeur van Fortuyn die verleden week een meneer met een haperend pistool aan z'n deur trof, wordt nu vierentwintig uur per dag bewaakt. De kranten deden die mislukte aanslag af met kleine berichtjes; Smolders staat nu eenmaal te boek als een typische vertegenwoordiger van 'white trash', het politieke ongedierte dat het liefst verdelgd moet worden, of toch tenminste de mond gesnoerd. De grote denker Youp van 't Hek schreef afgelopen Zaterdag in NRC-Handelsblad dat Smolders' verhaal niet klopt: "Wie de bijna-schutter was? Jules Croiset."
Van 't Hek refereerde hiermee aan de riool-jodelaar van Charlerois, die destijds een ontvoering door neo-nazi's naar het verre België in scène zette. Ik ben er evenmin bij geweest als Van 't Hek, maar mìjn eksteroog zweert dat Smolders niet liegt. Dankzij Smolders werd Volkert van der G. in de kraag gevat; daarmee werd voorkomen dat moskeeën in brand gingen, Marokkanen ten onrechte beschuldigd en het land nog verdeelder raakte. Ik ben benieuwd naar de verdiensten van Van 't Hek. Maar afgezien daarvan; zou een haperend pistool op de drempel van Youp's huis aan de Prinsengracht ook leiden tot honende stukjes in NRC-Handelsblad?

Theo van Gogh

Abonneer U op
De Gezonde Roker nieuwsbrief