Ik rook gas, ging 'ns in, in de keuken kijken
trof onze koters blauw, blauw als heuse lijken
liep toen tegen mijn, mijn lieve vrouwtje op
zij had zich verhangen, zich verhangen,
haar sjarratels als strop
opgewonden sloeg ik toen,
met mijn zweepje net zolang
tot haar baarmoeder uitéénspatte
aan 't bloemetjes, aan 't bloemetjes,
aan 't bloemetjesbehang!
ja lieve's interieurtje kleefde,
als een dooie, als een dooie
ja lieve's interieurtje kleefde
als een dooie, dooie mug!
vervolgens stak ik, stak ik giegelend,
een broodmes in haar rug
besloot weemoedig, besloot weemoedig
Mevrouw voor 't laatst te beffen!
begerig proefde ik, maar helaas,
met haar kleffe smaak nog in mijn,
in mijn natte, in mijn natte mond bestorven
wist ik zij heeft 't groot Geluk,
't groot Geluk, 't groot Geluk
wist ik zij heeft 't groot Geluk,
't groot Geluk verworven!
zij sloeg haar ogen op en begon,
en begon zachtjes te huilen
persoonlijk ben ik niet, niet zo'n liefhebber,
van vrouwtjes die gaan druilen
maar teder sprak zij toen,
"schatje eind'lijk, eind'lijk ben ik klaargekomen
eind'lijk ben jij de minnaar,
eind'lijk ben jij de minnaar,
de minnaar van mijn dromen!"
Zij kuste mij toen ik, tenslotte,
haar met ratten haar met ratten
Zij kuste mij toen ik tenslotte haar,
met ratten rattengif volspoot
Ja zij stierf met een glimlach
haar droeve, droeve Dood!
Ja zij stierf met een glimlach
haar vroege, vroege Dood!