"Kat is een gek die zijn feiten nooit checkt. Hij voert een vedetta tegen ons, omdat hij ooit als stagiair aan de kant is gezet."
Maarten Huygen, commentator NRC Handelsblad, in HP/de Tijd

"Alles wat Kat schrijft is je reinste flauwekul. Pure kwaadsprekerij."
Volkert Jensma, hoofdredacteur NRC Handelsblad, in HP/de Tijd

"Micha Kat? Heb ik wel eens van gehoord, ja. Het schijnt dat hij appeltjes met ons wil schillen."
Henk Hofland, commentator en oud-hoofdredacteur van NRC Handelsblad in HP/de Tijd

"Ik vind dat Kat eerst zijn eigen 'facts moet checken' voor hij ze opschrijft en verspreidt."
Gijsbert van Es, adjunct-hoofdredacteur NRC Handelsblad, in De Journalist

"Kat is notoir onbetrouwbaar"
Mr. Maarten Huygen, commentator NRC-Handelsblad en lid van de commissie aantrekken leden rechterlijke macht, op www.netkwesties.nl

"Over Kat haal ik mijn schouders op. Ik reageer niet tenzij journalisten denken dat het waar is wat hij schrijft. In de praktijk blijken dat doorgaans HP de Tijd, VN, Volkskrant en Business News Radio te zijn, die allemaal media-achterklaprubrieken moeten vullen. Inmiddels is het iedereen wel duidelijk hoe die stukjes moeten worden gewogen: als haatdragende verzinsels."
Folkert Jensma, hoofdredacteur NRC Handelsblad, op www.netkwesties.nl

'In 1990 bekritiseerde Ben Knapen, hoofdredacteur van NRC, een reeds gepubliceerde column van J. van Doorn wegens diens kritiek op de Israelische propaganda'. Dat schreef Pietje Hagen, NRC's 'krantencriticus', afgelopen vrijdag in zijn rubriek 'De Krant Achteraf'. Ik herinner me die column van Van Doorn nog goed, want in die tijd liep ik zelf rond bij NRC. Het ging volgens mij helemaal niet om kritiek op de Israëlische propaganda; wat Van Doorn aan de kaak stelde was het feit dat vrijwel alle Nederlandse journalisten in Israel zelf ook Joods waren en dat ze vanuit die omstandigheid niet onpartijdig konden schrijven over het conflict met de Palestijnen. Heel wat anders toch. Knapen was met name woedend omdat hierdoor tevens de onpartijdigheid van NRC's eigen Salomon Bouwman in twijfel werd getrokken. Piet Hagen bedriegt de lezer dus opnieuw. Let ook op de stompzinnige formulering van Piet 'wegens diens kritiek op de Israëlische propaganda'. Hoe kun je nu in hemelsnaam aanstoot nemen aan iemand die propaganda bekritiseert? Hagen liegt dus niet alleen, hij raakt ook nog verstrikt in zijn gekunstelde en leugenachtige formulering.

Reeds in 1990 bleek dat NRC niet kan omgaan met het conflict in het Midden-Oosten. De Jood Bouwman was inderdaad, precies zoals van Doorn reeds constateerde, volstrekt bevooroordeeld; hij heeft mij ooit huilerige emails gestuurd toen ik in een column in het Historisch Nieuwsblad schreef dat Israël maar beter subiet kan worden opgeheven omdat het de grote nagel aan de doodskist is van het mondiale Jodendom en de wandaden van de Joden aldaar aanleiding zullen vormen voor een nieuwe holocaust: de slachtoffers zijn de daders geworden. Zoiets kon ik volgens Bouwman toch echt niet opschrijven. Nu de wereld anno 2004 steeds meer in de greep raakt van de oorlog tegen het islamitisch terrorisme, verdwijnt de kritiek op het misdadige Israel weer steeds meer uit de kolommen van de Nederlandse pers, ook in NRC Handelsblad.

Op de voorpagina van de krant van afgelopen vrijdag staat een enorme foto van een kerkhof met grafzerken die zijn beklad met nazi-symbolen. Uit het bijschrift blijkt dat het hier gaat om graven 'van Franse moslimsoldaten die omkwamen in de Eerste en Tweede Wereldoorlog'. Waarom bekladt iemand graven van moslims met hakenkruizen? Niemand kan dit begrijpen. De krant geeft bovendien geen enkele uitleg. Ik weet zeker dat 90% van de lezers die de foto ziet denkt dat het om Joodse graven gaat. Volgens mij hebben de grafschenners zich vergist en dachten ze zelf ook dat het een Joodse begraafplaats betrof. Het is een absurde en walgelijke keuze van de krant dit stopzinnige incident van enkele gekken met een spuitbus in Frankrijk zo prominent te brengen. Ik kan het alleen maar verklaren vanuit een pro-Joodse agenda die zegt dat de samenleving steeds weer moet worden gewaarschuwd voor en bang gemaakt met het 'oplevend nazisme en anti-semitisme' in de wereld. Opiniestukken waarin Israël wordt vergeleken met nazi-Duitsland worden ondertussen structureel uit de krant gehouden, zo weet ik uit eigen ervaring, net als stukken die dit 'oplevend antisemitisme' in verband brengen met Israëls wandaden tegen de Palestijnen of stukken die de motivatie van de Islamitische terroristen direct koppelen aan de politiek van de racistische staat Israël waar het tegenwoordig elke week Kristallnacht is.

Toen ik in 1990 bij NRC zat speelde een enorme grafschennis van een Joodse begraafplaats in het Franse Carpentras. Het was wereldwijd voorpaginanieuws omdat het toen nog een geheel nieuw fenomeen betrof. Ik kreeg van mijn toenmalige chef de opdracht bij alle Nederlandse Joodse begraafplaatsen te onderzoeken of daar vergelijkbare dingen waren gebeurd. Een absurde opdracht, zo vond ik toen al. "Bel met de regionale politiekorpsen, vraag desnoods of ze extra surveilleren, of ze verdachte mensen hebben ziet rondhangen, anything." Een hele ochtend bellen leverde niets op. De chef, Kees van der Malen (volstrekt incompetent, later triest gesneuveld als hoofdredacteur van het Leids Dagblad), accepteerde het niet. Ik moest opnieuw gaan bellen! Dat was eigenlijk mijn eerste confrontatie met de 'kwaliteitsjournalistiek' van NRC. Uiteindelijk wilde een goedwillende wachtmeester te Velp (of zo) wel verklaren dat hij 'een rondje extra wilde rijden rond de Joodse begraafplaats aldaar'. Het werd een bericht in de krant. Zo hysterisch gaan de Nederlandse media om met de Joodse kwestie. Piet Hagen liegt zijn lezers er veertien jaar later nog over voor. Het is een schande en geeft de volstrekte incompetentie aan van onze journalistiek, NRC Handelsblad incluis.



Joost Oranje weerde JSF-stuk Steketee
Ego's en mannetjes bij NRC belangrijker dan de waarheid

Afgelopen zaterdag in NRC op pagina 2: JSF kost 7 mln dollar meer dan gedacht. Ernstig, zou men kunnen denken. We steken er immers al 800 mln dollar in! Maar veel ernstiger is de wijze waarop NRC zijn lezers ook op dit dossier blijft bedriegen. Het weerde immers een stuk uit de kolommen van nota bene de vaste defensiemedewerker Menno Steketee waarin werd aangetoond dat wat we voor al dat geld krijgen een aftreksel is van de 'echte' JSF waarin de meest geavanceerde apparatuur ontbreekt: de VS achten dit 'militair staatsgeheim'. Steketee moest met zijn enorme scoop uitwijken naar Het Parool; eerder publiceerde ik het gewraakte stuk op deze website.
Ik belde Joost Oranje van NRC om verhaal te halen. Hij meldde dat 'hij zich dit alles nog goed kon herinneren'. Oranje: "Het was geen nieuws; we hadden het al in de krant gehad in een groot stuk in het Zaterdags Bijvoegsel." Ik heb dit stuk in geen elektronisch archief kunnen aantreffen. Oranje liegt of hij doelt op dermate omfloerste informatievoorziening dat de journalistieke waarde van deze hypergevoelige materie volledig verloren gaat. Een bron bij Het Parool die de zaak van nabij kent vertelt een heel ander verhaal: "Steketee kwam bij ons met het verhaal dat Oranje het stuk uit de krant hield omdat hij JSF claimde als zijn onderwerp. Hij gunde Steketee gewoon zijn primeur niet, ook als is deze de vaste specialist van NRC op dit terrein." Dit is nu, waarde lezers, de 'kwaliteitskrent', de 'slijpsteen voor de geest'. Veel leesplezier!

From: Joost Oranje
To: micha kat
Sent: Monday, June 28, 2004 1:46 PM
Subject: Re: jsf

Micha,

Blijkbaar heb ik het je laatst, toen je me belde, niet duidelijk genoeg uitgelegd. Ik zal het nog een keer (rustig) proberen. Het is ingewikkeld, maar het zit zo:
De JSF wordt, voor alle landen, ontwikkeld volgens het ORD, het Operational Requirements Document. Voor alle landen zit er de gebruikelijke clausule in dat de VS 'eigen' JSF's krijgen. Zoals bij al hun geavanceerde wapensystemen (is ook al zo bij de F16) zijn ze gehouden aan de National Disclosure Policy (NDP). Waar het nu om gaat is de vraag of deze NDP dermate slecht uitpakt dat de andere landen een totaal ander toestel krijgen, een JSF-light zo je wilt. Hierover is nog geen enkele bevestiging te krijgen, hoewel wij dat vele malen hebben geprobeerd, zowel bij Lockheed Martin (LM) als bij het JSF Program Office. Wel is er in de internationale defensiepers enkele maanden geleden (toen die Parool-kwestie speelde) verwarring ontstaan over een extra contract dat getekend zou zijn en dat de geboorte van zo'n JSF light zou formaliseren. Bij navraag bleek inderdaad dat het Pentagon een contract had getekend met LM voor levering van allerlei spullen voor een ''JSF International Partner Version'. Dit bleek een aanvulling te zijn op het 'moedercontract' dat de zeven partnerlanden in het programma (waaronder dus Nederland) hebben getekend. Deze aanvulling gaat over een apart ontwikkeltraject waarin de wensen van die zeven landen kunnen worden ondergebracht. Ieder land heeft nl. weer zijn eigen eisen, bv op het gebied van trainingsmogelijkheden, logistiek, datasystemen in de software etc etc. Omdat het moedercontract al in oktober 2001 was getekend , moest dit extra contract voor worden gemaakt. Dat kreeg de naam JSF International Partner Version. Klokken en klepels hebben er vervolgens van gemaakt dat dit de formalisering van een 'light version' zou zijn, quod non dus. Dat, en niets anders, was de reden dat we er nooit wat in de krant over hebben gehad. Het Parool bericht was dus voorbarig, niet goed gecheckt en tot op de dag van vandaag niet bevestigd.
Ik sluit trouwens helemaal niet uit dat het toestel voor de buitenlandse partners uiteindelijk minder wordt dan de Amerikaanse versie, maar daar is nu nog geen enkele bevestiging van te geven. Kan ook niet, want die kist zit nog volop in de ontwikkelfase. Zodra het nieuws hard zou zijn, staat het uiteraard in de krant.

Dan nog iets:

Er zijn in het JSF project veel relevantere dingen om je druk over te maken. Als je kritisch wil zijn, dan is het helemaal niet zo voor de hand liggend om je zo te focussen op de aanschaf van die toestellen. De hele JSF discussie vanuit Nederlands perspectief gaat namelijk helemaal niet zozeer om de aanschaf van de toestellen, maar vooral om het participeren in het ontwikkelprogramma waar Nederland 800 miljoen dollar gemeenschapsgeld in heeft gestopt. Daar heeft het kabinet toe besloten. Niet tot aanschaf (dat moet zelfs nog gebeuren, al moet het wel heel raar lopen als dat niet de JSF wordt, maar over de aantallen is bv. nog niets bekend)
Dus nogmaals: het kabinet-Kok heeft niet besloten JSF' en te kopen, maar voor 800 miljoen dollar gemeenschapsgeld mee te doen in het ontwikkelprogramma (en dus niet toestellen 'van de plank' te kopen). Daaraan ten grondslag liggen drie wezenlijke zaken:
1. de businesscase (een rekenmodel dat aan zou moeten tonen dat dit project de staat uiteindelijk niets kost).
2. de verzekering dat het Nederlands bedrijfsleven enorm aan deze ontwikkelfase gaat verdienen, inclusief hoog technologische opdrachten.
3. De garantie dat het bedrijfsleven een deel van die 800 miljoen terugbetaalt
Alledrie deze zaken verdienen een kritische blik. Immers: de businesscase staat enorm onder druk omdat allerlei ingevoerde gegevens (waaronder de prijs van het toestel, niet zozeer vanwege de aanschaf door Nederland, maar vanwege de veronderstelling dat ons land er als mede-ontwikkelaar aan gaat meeverdienen als dat vliegtuig aan andere landen wordt verkocht ) veel te optimistisch blijken te zijn. En met die orders loopt het ook allemaal niet echt crescendo. Nu er weer nieuwe gegevens zijn hebben we daar afgelopen zaterdag een berichtje over gemaakt in de krant.

Tot slot:

Als er verder een medium is dat deze gang van zaken vanaf het begin af aan aantoonbaar kritisch heeft gevolgd en zelf onderzocht, dan is het NRC Handelsblad wel. Zie bv. grote stukken in Z van 19-01-2002, 09-03-2002 en vele dagkrantstukken daarna.

Ciao & keep cool
J.O

Reeds eerder gepubliceerd over deze zaak.

Uw Lux et Libertas Ombudsman


Micha Kat

Het geheel vernieuwde
Lux et Libertas Lexicon

Vorige stuk van
Uw Lux et Libertas Ombudsman