"Kat is een gek die zijn feiten nooit
checkt. Hij voert een vedetta tegen ons, omdat hij ooit als stagiair aan de
kant is gezet."
Maarten Huygen, commentator NRC Handelsblad, in HP/de Tijd
"Alles wat Kat schrijft is
je reinste flauwekul. Pure kwaadsprekerij."
Volkert Jensma, hoofdredacteur NRC Handelsblad,
in HP/de Tijd
"Micha Kat? Heb ik wel eens van
gehoord, ja. Het schijnt dat hij appeltjes met ons wil schillen."
Henk Hofland, commentator en oud-hoofdredacteur van NRC Handelsblad in HP/de
Tijd
"Ik vind dat Kat eerst zijn eigen
'facts moet checken' voor hij ze opschrijft en verspreidt."
Gijsbert van Es, adjunct-hoofdredacteur NRC Handelsblad, in De
Journalist
"Kat is notoir onbetrouwbaar"
Mr. Maarten Huygen, commentator NRC-Handelsblad en lid van de commissie
aantrekken leden rechterlijke macht, op www.netkwesties.nl
"Over Kat haal ik mijn schouders op. Ik
reageer niet tenzij journalisten denken dat het waar is wat hij schrijft. In de
praktijk blijken dat doorgaans HP de Tijd, VN, Volkskrant en Business News
Radio te zijn, die allemaal media-achterklaprubrieken moeten vullen. Inmiddels
is het iedereen wel duidelijk hoe die stukjes moeten worden gewogen: als
haatdragende verzinsels."
Folkert Jensma, hoofdredacteur NRC Handelsblad, op
www.netkwesties.nl
In het CS van vrijdag 12 december staat
een gestolen artikel van de hand van Frank Westerman. Het artikel gaat
over een tentoonstelling in het Groninger Museum over Russische
landschapsschilders. De indruk werd gewekt dat het hier om een eigen productie
gaat, terwijl het stuk integraal is overgenomen uit het boek Russisch
Landschap Nu dat deze dagen verschijnt bij uitgeverij Passage. Dit
werd niet vermeld onder het stuk. Uw Ombudsman werd hierover getipt via
een belangwekkende email die nog tal van ander nieuws bevat. Hier komt ie:
Beste Micha de Kat,
Wellicht interesseert u dit, dat juist op de site
van het dagblad voor poëzie Rottend Staal Online - www.epibreren.com/rs - verscheen:
ARJAN PETERS DOET OPROEP TOT BOYCOT NRC HANDELSBLAD
Amsterdam/Epibreren - Criticus Arjan Peters deed juist in het
Avro-radioprogramma Opium een oproep om komende week het NRC Handelsblad noch
te kopen noch te lezen.
Dit vanwege het jarenlange afkraken door het NRC van PC Hooftprijswinnaar Cees
Nooteboom, waarover NRC-columniste Elsbeth Etty vandaag in het NRC uiterst
hypocriet en opportunistisch schreef:
Hoe de Nederlandse literaire canon er precies uitziet, daarover zullen
altijd verschillende meningen bestaan. Maar ik ken niet één
inventarisatie van belangrijke Nederlandse schrijver[s] waarin Cees Nooteboom
ontbreekt. Van deze zeventigjarige mag wel worden gezegd dat hij, die zoveel
lauweren oogstte over de grenzen, onomstotelijk is gaan behoren tot de Oude
Hollandse Meesters
Peters memoreerde bij zijn boycotoproep aan de Libris Literatuurprijsjury van
vorig jaar, waarin hij én Etty zaten. Etty blokkeerde toen de
prijstoekenning aan Nooteboom.
Peters' oproep kan op Groninger instemming rekenen. Afgelopen vrijdag drukte
het NRC een paginagroot artikel af van Frank Westerman, in verband met de
Russische schilderijententoonstelling in het Groninger Museum.
Dat artikel was een voorpublicatie uit Russisch landschap nu, een boek
dat in deze dagen bij uitgeverij Passage te Groningen verschijnt. Wat de
galbakken van het NRC Handelsblad onvermeld lieten.
(Epibode, 13-12-2003)
************
Vriendelijke groet,
Bart FM Droog
Etty
Tsja, mevrouw Etty. Hoeveel bewijs voor haar maniakaal corrupte en
opportunistische geest moet nog geleverd worden voor ze definitief uit de
kolommen van Lux et Libertas verdwijnt? Voorlopig gebeurt dat in elk
geval niet: zoals zo vaak in verdorven organisaties het geval is worden ook bij
Lux et Libertas vele falende mensen niet gestraft, maar juist gepromoveerd. Dit
in een wanhopige poging van het leiderschap een boodschap uit te sturen van:
wij staan achter je, Elsbeth, jij hebt niet gefaald en ook wij hebben
niets fout gedaan! Nee, Elsbeth, je bent juist ontzettend goed! Zo mag Etty
vanaf volgend jaar tweewekelijks schrijven op de Opiniepagina, zoals
reeds vorige week in deze rubriek te lezen was. We gaan zonder twijfel nog vele
lollige affaires met haar beleven!
In
debat met Laura Starink
Ik mocht het genoegen hebben afgelopen zaterdag in De Balie Laura
Starink tegen het lijf te lopen. Die avond waren te gast een aaltal
journalisten uit Centraal-Aziatische Republieken die vertelden over de
moeilijke omstandigheden waaronder ze hun werk moeten doen. Toen ik Laura zag
die ik erg OK vind dacht ik 'ik begin nergens over. Ik wil haar avond niet
verpesten' maar toen we met een drankje ergens stonden (Trouw-journalist
Gert Jan Rohmensen was er ook bij) begon ze er zelf over, uiteraard na de
rituele inleiding die alle NRC-mensen tegen mij bezigen 'ik lees het
zelf nooit, hoor, die stukken, maar ik hoor van anderen die het wel
lezen…'. Wat volgde was een uiterst boeiend en geheel open debat van bijna
twee uur waarin ook Rohmensen zich niet onbetuigd liet. Naar mijn gevoel is een
vrouw als Laura toch beter in staat moeilijke zaken als deze met 'normale' bril
te bekijken dan vele van haar mannelijke collega's die niet verder komen dat
scheldkanonnades en persoonlijke aanvallen op mijn integriteit. Er kwam
ontzettend veel ter sprake. Starink gaf mij volmondig gelijk in mijn kritiek op
de krant als podium voor profilering van eigen redacteuren die boeken
schrijven. Dat Tracy Metz drie keer prominent werd gerecenseerd met een
volstrekt onbenullig boek vond ook zij een misstand, maar ze zag geen direct
panacee om dit soort zaken te voorkomen. Dit vond ik weer onbegrijpelijk: zo
gooi je de integriteit van je krant toch te grabbel? Daar moet toch iets tegen
te doen zijn?
Tot mijn verassing gaf ze me ook 100% gelijk in mijn conclusie dat de krant de
enquête naar de mening van de Nederlandse volk over de
Europese grondwet heeft gemanipuleerd. "Dat is inderdaad helemaal
fout gegaan" zei ze, eraan toevoegend dat 'Folkert dat ook heeft
toegegeven' maar dat is niet het geval. Folkert kan dat soort dingen
gewoon niet; precies de reden waarom hij subiet weg moet bij de krant. In feite
is dit alles al te verbijsterend voor woorden, dat een belangrijk iemand als
Laura Starink op een zaterdagavond in De Balie aan mij loopt toe te geven dat
haar eigen krant enquêtes manipuleert. Maar zover zijn we blijkbaar al
afgedaald met 'kwaliteitskrant' NRC Handelsblad.
Laura's belangrijkste kritiek op mij was dat ik alleen NRC aanpak en daardoor
een campagne voer waarvan ze toch weer zei dat ie 'wel zou zijn ingegeven door
het feit dat we je toch niet zouden hebben aangenomen'. Dat ik een campagne
voer heb ik eerder al geschreven. Uiteindelijk kon ze toch niet begrijpen hoe
iemand ertoe komt te doen wat ik doe. Ik heb haar alles uitgelegd over het
bedrog van Folkert en de zaak-Dommering (binnenkort allemaal na te lezen
in mijn boek Lux, Libertas en Leugens) maar dat nam ze allemaal voor
kennisgeving aan.
Dit brengt me op een bijna filosofisch punt: wat is goed en wat is kwaad? Ik
had soms namelijk het gevoel dat Laura mij als 'kwaad' zag. Is het 'goed' om te
aan te sluiten bij een grote, machtige organisatie als NRC toch is en je
vervolgens onder de vleugels van de organisatie te koesteren en die organisatie
te gaan verdedigen? Of is het juist 'goed' om grote organisaties per definitie
te wantrouwen en alert te zijn op machtsmisbruik, iets waaraan naar mijn mening
elke machtige organisatie zich schuldig maakt, zeker ook in de media. NRC heeft
ontzettend veel macht, wordt daarom gezocht door nog machtiger mensen die van
NRC willen profiteren. Dit brengt het gevaar van corrupte direct binnen de
deuren en in sommige gevallen heb ik corruptie binnen de NRC aangetoond. Als
Roel Janssen zijn eigen boek waar hij een direct eigen financieel belang
bij heeft een commerciële impuls geeft door een presentatie aan Wim
Duisenberg en zijn eigen krant bericht daarover, is Janssen gecorrumpeerd
du moment dat hij Duisenberg gaat interviewen in zijn hoedanigheid van
journalist. Zo simpel is dat. Hij heeft namelijk een dienst aangenomen van
Duisenberg die een bepaalde geldelijke waarde vertegenwoordigt. En zo zijn er
nog veel meer voorbeelden, zoals Dirk van Delft die voor tienduizenden
Euro's bijkust voor NWO en op de Opiniepagina van NRC gaat
schrijven dat NWO meer geld moet krijgen (gepubliceerd op de website
www.klokkenluideronline.nl)
Op een punt raakte het prettige gesprek met Starink verhit. Nadat ze en passant
ook had bevestigd dat Marjon van Royen tien jaar lang verhalen uit haar
duim heeft lopen zuigen ('ze had een te rijke fantasie' waren haar letterlijke
woorden) kwam het gesprek op Joris Luyendijk. Hier viel Starink mij
keihard aan. "De kwaliteiten van Joris zijn exceptioneel. De krant is de
op de knieën gegaan om hem zover te krijgen dat hij zou blijven. Maar hij
wilde gewoon niet meer. Hij had het helemaal gehad met het Midden-Oosten. Dat
jij schrijft dat er een conflict is tussen hem en de krant of dat hij zou zijn
weggestuurd zonder zaken verder uit te zoeken of te checken vind ik beneden
alle peil. Walgelijk. Ik heb Joris gesproken en gezegd: bel die Kat dan op!
Maar daar dacht hij niet over. Hij zei: ik ga niet met iemand spreken die eerst
belachelijke verhalen op het net zet, en mij daarna gaat bellen of het klopt of
niet. Dank je de koekkoek."
Nu is het vaak zo dat als je als journalist zo fel wordt aangevallen, opeens
niet meer precies weet wat je ook alweer exact heb opgeschreven. Ik schreef
naar aanleiding van een email van Folkert aan een lezer dat 'Folkerts opmerking
dat Joris nog incidenteel werkt voor de krant waarschijnlijk een leugen is'.
Dat was een foute opmerking van mij, want Starink vertelde mij dat Joris nog
dingen doet voor haar Magazine. Ik bracht de zaak-Luyendijk ter sprake
twee weken terug in mijn stuk 'Voor altijd en eeuwig'. Nergens heb ik betoogd
dat de NRC Joris zou hebben weggestuurd of ontslagen. Mijn bronnen zeiden dat
er een journalistiekinhoudelijk conflict lag over de wijze van berichtgeving
over het Midden-Oosten en dan speciaal de rol van de VS daarin.
Instrumenteel hierin is de totaal bevooroordeelde 'gouvernementele' Hans
Nijenhuis. Het verhaal van de Amerikaanse martelkampen dus. Daarover
heb ik van Starink ook niets gehoord. Hierdoor blijft mijn analyse overeind
vind ik. Moet u zich voorstellen, lezer: een parlementair verslaggever van NRC
zegt op de TV dat Balkenende drie maal het parlement voorloog,
maar in de krant is daar niets over te vinden. Een economieredacteur vertelt
bij NOVA dat er een enorm boekhoudschandaal aankomt bij Philips,
maar de krant zwijgt.
Is dat te belachelijk voor woorden?
Niet in het geval van Luyendijk die op de TV spreekt over Amerikaanse
martelkampen, maar in zijn krant zijn mond houdt (moet houden?). Een vriend van
Joris, een bron van ons die werkt bij Het Parool, zei bovendien dat
'Joris al lagere tijd geen zin meer had om voor NRC te schrijven' Ook zei hij
dat 'Joris absoluut niet pro-Amerikaans is'. Veelzeggend in dit verband was
trouwens dat Starink niet op de hoogte bleek (Rohmensen van Trouw wel) van de
ware nep-status van de kalkoen die Bush enige weken geleden
'uitserveerde' aan zijn manschappen in Irak. Zij dacht dat die kalkoen echt
was. Pijnlijk, maar het is eens te meer een bewijs voor de eenzijdige
oriëntatie van NRC Handelsblad.
Al met al zou het wel eens tijd kunnen worden dat NRC echt verantwoording gaat
afleggen aan de lezer. Gewoon vertellen wat er echt aan de hand is en speelt.
Scheelt mij een hoop tijd en werk. Waar ik bij Starink nog erg over viel was
dat ze in dit verband zei: "Maar moeten we Van Royen dan publiek aan de
schandpaal nagelen zodat ze nergens meer terecht kan? Is dat wat je wil? Is dat
menselijk?" In mijn ogen is dit beside the point. Als NRC zo 'menselijk'
is, waarom maakt het Pim Fortuyn dan kapot door hem rechtstreeks in
verband te brengen met Nazi-Duitsland? En waarom moet van Royen die de
lezer tien jaar lang heeft bedrogen worden 'beschermd? 'Pim heeft niets fout
gedaan, Laura, Marjon wel. We leven in een grote mensenwereld waarin
verantwoordelijkheden moeten worden genomen. Maar NRC is geen grote
mensen-wereld, maar een infantiele speeltuin van nepotistische en megalomane
lakeien van de macht die als voornaamste drijfveer hebben het profileren en
beschermen van zichzelf en elkaar. Een klassiek voorbeeld van een kaste met
sektarische trekjes die hoognodig moet worden uitgerookt.
Volgende week komt mijn laatste stuk als Lux et Libertas-Ombudsman. Mijn missie
is volbracht. Na het anderhalf jaar volgen van NRC heb ik een bepaalde
hoeveelheid materiaal boven tafel gebracht waarover de lezer uiteindelijk moet
oordelen. Dat kan vanaf maart in een handzaam boek waarin alles wat ik heb
verzameld over NRC op overzichtelijke wijze is gebonden. Starink heeft mij
toegezegd dat het boek een recensie krijgt in haar krant. En ook dat ze mij nog
persoonlijk zal laten weten wat ze er van vindt; ik van mijn kant zal haar
reactie dan niet openbaar maken.
We shall see.
Lux et Libertas!!
Uw Lux et Libertas Ombudsman
Micha Kat
Slijmen of
Schelden?
Schrijf Terug!