"Alles wat Kat schrijft is je reinste flauwekul. Pure kwaadsprekerij."
Volkert Jensma, hoofdredacteur NRC Handelsblad, in HP/de Tijd

"Micha Kat? Heb ik wel eens van gehoord, ja. Het schijnt dat hij appeltjes met ons wil schillen."
Henk Hofland, commentator en oud-hoofdredacteur van NRC Handelsblad in HP/de Tijd

"Ik vind dat Kat eerst zijn eigen 'facts moet checken' voor hij ze opschrijft en verspreidt."
Gijsbert van Es, adjunct-hoofdredacteur NRC Handelsblad, in De Journalist

"Kat is notoir onbetrouwbaar*
Mr. Maarten Huygen, commentator NRC-Handelsblad en lid van de commissie aantrekken leden rechterlijke macht, op www.netkwesties.nl

"Over Kat haal ik mijn schouders op. Ik reageer niet tenzij journalisten denken dat het waar is wat hij schrijft. In de praktijk blijken dat doorgaans HP de Tijd, VN, Volkskrant en Business News Radio te zijn, die allemaal media-achterklaprubrieken moeten vullen. Inmiddels is het iedereen wel duidelijk hoe die stukjes moeten worden gewogen: als haatdragende verzinsels."
Folkert Jensma, hoofdredacteur NRC Handelsblad, op www.netkwesties.nl

GILGIT, PAKISTAN, 12 Augustus. Waarde Lux et Libertas-lezer! Zit uw ombudsman tussen de besneeuwde bergpieken van de Karakoram bij te komen van een vermoeiend eerste jaar ombudsmannen (het was me het jaartje wel met alle NRC-schandalen die ik heb mogen onthullen: de fictie-journalistiek van Marjon van Royen, de verwerpelijke dubbelrollen van Kuitenbrouwer en Huygen, de leugens van Jensma, de hilarische 'Irakese visumkweste': het is slechts een schamele selectie), blijkt zelfs in deze uithoek van de wereld het NRC-nieuws me te achtervolgen! What happend? Ik zit in Gilgit in het Madina-guesthouse, the place to be voor westerse toeristen (al zijn die dit seizoen in Pakistan buitengewoon spaarzaam), zit daar niemand minder dan Sacha Kester. Niet met haar vriend Harald Doorenbos (Radio 1), maar met een vriendin. Sacha is de regionale correspondente van de Volkskrant en schrijft leuke, enthousiaste stukken. Typisch een 'voeten in de klei-correspondente' die overal op afstapt. Bovendien opereert ze in een deel van de wereld waar van alles gebeurt.
Wat blijkt?
Ze wordt eruit gegooid!
Die eikel van een Broertjes heft haar post op, uiteraard omdat hij alleen is geinteresseerd in 'salon-posten' als Parijs en Washington waar lummelende dikbuiken zich kunnen wentelen in decadentie en luxe. Als het maar geld kost, dan vind Pieter het prima! Die arme Sacha was ten einde raad, want ze beseft zich terdege dat er in Nederland weinig toekomst voor haar is. Maar het geluk lijkt aan haar zijde, want Anil Ramdas van ons eigen NRC vertrekt naar De Balie en dus komt zijn post vrij! Wie is er geschikter dan Sacha? Helaas: ze kreeg een kurkdroog briefje terug van buitenland-baas Hans Nijenhuis met de tekst: 'We nemen geen mensen aan van de Volkskrant'. Thats it.
Wie we natuurlijk wel aannemen zijn oud-hoofdredachteuren van het AD zoals Oscar Garschagen die nota bene bij ALLE kranten van PCM heeft gewerkt. Maar ja, Oscar was een moetje. Ook Joris Luyendijk mocht van de Volkskrant komen. Maar vanaf nu, beste lezer (dat ze het op de Wibautstraat maar goed in de oren knopen) nemen we dus niemand van de Volkskrant meer aan.
Dat wordt bij ons staand beleid.
Ik heb inmiddels trouwens bergen mail van freelancers die op onthutsende wijze zijn afgezeken door Nijenhuis met de meest stompzinnige smoezen. Nijenhuis, was dat niet de man die ooit in diezelfde Volkskrant zei in een poging het 'Irakese visum-debakel' goed te praten 'oorlog vinden wij niet zo interessant; wij zijn meer geïnteresseerd in de wederopbouw?'. Het is de meest stompzinnige uitspraak ooit door een journalist gedaan. De slag bij Stalingrad, het Teth-offensief, Desert Storm: geen nieuws voor Nijenhuis. Ordinair wapengekletter: daar staan we bij L et L ver boven! Jammer voor Nijenhuis is alleen dat er van wederopbouw in Irak helemaal geen sprake is. Zo raken de officieren van NRC verstrikt in hun eigen leugens en onzinnigheden.
Nog even over Oscar G.: ik krijg kostelijke verhalen door door zijn falende AD-hoofdredacteurschap. Zo blijkt dat hij regelmatig op kantoor zijn vrouw op bezoek kreeg die dan uren bij hem op de kamer bleef. Of was het niet zijn vrouw? Zijn handelsmerk was om als er ergens discussie over ontstond op te staan en weg te lopen. Jawel, zonder terug te keren. Management by walking away, zo heeft een Amerikaanse goeroe deze stijl van opereren ooit genoemd. Enfin, reken er maar op dat we Oscar genadeloos zullen volgen en elke fout (hij weet NIETS van Het Midden-Oosten, maar dat geeft niet als een PCM-bobo aan een post moet worden geholpen; voor enthousiaste deskundigen als Sacha is bij ons natuurlijk geen plaats) onverbloemd zullen blootleggen. De sukkel.
Dat brengt mij tenslotte op het nieuwe Ombudsman-seizoen dat veel, heel veel spektakel belooft. Ik heb een aantal zaken in de pen..... daar verbleekt de affaire Van Royen volledig bij!

Tot sprekens!
Uw Lux et Libertas Ombudsman
Micha Kat

Uw Lux et Libertas Ombudsman


Micha Kat

Vorige stuk van
Uw Lux et Libertas Ombudsman