Ik ben niet onverdeeld gelukkig met de opening van de grenzen van het grondgebied van het Koninkrijk der Nederlanden voor Poolse gastarbeiders. Het mag zo zijn dat regering Kok dit indertijd heeft toegezegd aan de regering Miller van de Poolse Republiek. En dus: pacta sunt servanda. Dus het Nederlandse parlament moet in dezen haar bek houden of zeggen dat zij met de grondbeginselen van internationaal recht haar achterwerk afveegt.

        En toch: ik ben niet gelukkig met een overmatige toevloed van poolse armoezaaiers naar Nederland. Want net hebben mijn poolse medeburgers een goede reputatie opgebouws als degelijke opknappers van woningen in de Nederlandse binnensteden. Net hebben poolse artsen verplegers en werkers in de ouderzorg een voorlopige verlenging van contracten gekregen en inburgeringsplicht dus Nederlandse les. Net hebben poolse meisjes zich een goede plaats verworven in de Nederlandse erotische industrie. Net hebben hun minder aantrekkelijke zusters een vaste plaats verkregen in het kleinschalige en grootschalige schoonmaakbedrijf. Al hen wacht na 1 mei (toetreding van Polen tot de Europese Unie) legalisering, sociale voorzieningen en belastingheffing. En wat krijgen we nou?

        Een toevloed van rif-raf uit de armste en meest achterlijke streken van Polen dus: Galicie, Pruisen, provincie Lublin, de hele Oostkant aan de overkant van de Weichsel. Deze lui spreken geen enkele taal, hebben geen enkele opleiding of opvoeding en hun behoefte doen ze het liefst op de Herengracht voor de ambtswoning van burgemeester Cohen.Wel zijn ze erg goedkoop. Dus: huisjesmelkers, vrouwenhandelaars, aspergeboeren, opgelet! Dit is uw kans!

Michal Korzec