Baruch ata adonai elojhenu melech haolan.
En het geschiedde dat ik met mijn Opel Omega 1988 de Laan van Jerusalem reed en links afsloeg de Emilia Plater straat in en dan Twarda straat.
Het irriteerde mij buitengewoon toen de stalen versperringen mij beletten om rechtstreeks voor te rijden bij de deuren van mijn synagogue. Dus rechtsaf, langs het Joods Nationaal Theater en het filiaal van de Deutsche Bank.
Het grasperk ijs. Ik remde en gehuld in mijn blik roest gleed tot op 8 meter afstand van de ingang van de sjoel. Sloot de Opel af en verscheen voor de toegang. Het oog van de camera richtte zich op me, herkend werd ik en toegelaten. Staande voor de bima prevelde ik: „Gezegend zijt gij, heer, de koning der hemelen. Baruch ata, baruch hashem."
Verschrikt kwam ons security naast mij staan en wachtte tot ik uitgepreveld was. Hij was, net als ik, een voormalige medewerker van de poolse veiligheidsdienst.
..."U kunt het niet maken" zei hij. „Deze auto kan nu alle joodse objecten van Warschau opblazen. Het witte huis, de kleuterschool, het theater, de synagoge, het kosjere gaarkeuken, het habima sportschool. Alles. „
„Ik zal het nooit meer doen. Ik zal naar de heer Krakowski gaan (elke vrijdag van 10 tot 12) en mijzelf op Uw lijstje plaatsen."- zei ik.
Buiten was het nog steeds ijzig. Een medebestuurslid van het Vereniging der Joodse Geloofsgemeenten van de Republiek Polen kwam langs , zijn zoontje op een sleetje slepenend.
„Geestelijk voedsel Michal?"-vroeg hij smalend. Ja, sprak ik. „Maar dat gaat je voorstelling te boven"
Over twee jaar zal het hoogste gebouw van Warschau niet meer het (Stalin) Paleis van Cultuur en Wetenschappen zijn maar de Jerusalem Tower die links en rechts over de Jerusalem laan zal uitkijken: Amsterdam 1200 kilometer. Moskou 1200 kilometer.


Dr. Micha Korzec
Center of East Asian Studies (CEAS)
Institute of Political Studies