 |
Kaag Wij roeiden op zwart water, omringd door riet van goud 't was zo koud, 't was zo stil, alsof de zon ons had bevroren alleen een meeuw schreeuwde kil dat ons geluk, voor altijd was verloren maar dat pas later 't verdriet komt waarom niemand van je houdt 0, dit moment te ondergaan, broodnuchter maar bewogen haast zou je denken dat alles al geregeld is, hier op de Kaag bediend op al je wenken, antwoord bij de juiste vraag de wind verstaan die ons, hoelang nog?... achteloos zal gedogen | |
 | ||
Archief Recreatie | ||
Slijmen of Schelden? Schrijf Terug! | ||