Het betoverende niks
Wat zullen Robbie Muntz en Paul Jan de Wind de VPRO dankbaar zijn, in het besef
dat de meest talentloze functionaris van Hilversum, eerste secretaris Peter van
Ingen van de Centrale Redactieraad, hen eeuwige roem bezorgd heeft door
wéér hun programma te weigeren, drie afleveringen nog wel. Ik heb
ze gezien, de pesterijen van de ellendelingen, en mij valt juist op met hoeveel
minder cynisme "De Rijdende Hufter" gemaakt is dan bijvoorbeeld een
gemiddelde aflevering van "Make My Day", het serieus bedoelde
programma waarin Robbert Ten Brink bijstandsmoeders naar het leven stond. Muntz
en De Wind beschikken ontegenzeggelijk over een groot talent, hoewel wij van
bevoegde zijde altijd weer mogen vernemen hoe 'kinderachtig' en 'beperkt' de
heren zijn. De hypocrisie van de VPRO zit 'm hierin dat de jongelui opdracht
kregen om te doen waarin ze 't beste zijn, ontregelen, en vervolgens de pin op
de neus kregen.
Hoe denken anderen over het duo?
Emile Ratelband: "Wat een schijters. Ik geef ze één klap,
nadat ik ze gewaarschuwd had om op te houden met fucken, en ze gaan naar de
politie om een klacht in to dienen. Mietjes."
Hans Teeuwen: "Ze zijn heel politiekcorrect in wie ze aanvallen.
Fréquin. Ratelband. Helemaal in orde."
Raoul Heertje: "Hun probleem is dit; Muntz doet Fréquin na aan de
deur. Meesterlijk. Vervolgens valt 'ie een buurman van Willibrord lastig. Ik
zeg: "Waarom doe je dat nou?" En Robbie: "Omdat die man in
dezelfde straat woont."
Nu ja, vermoedelijk zie ik de aardigheid van hun streven meer. Muntz heeft mij
wel 'ns ondervraagd voor de camera, compleet met smerig T-shirt en vet haar, en
dat alles in de directieburelen van de Storms-factory in Hilversum. Het gesprek
leidde naar het begrip 'belediging', zodat ik de toenmalige directeur Televisie
van de VPRO, HM Van den Brink, enige keren mocht beledigen, onder toevoeging:
"Maar dit zenden jullie toch niet uit!" En aldus geschiedde; geen
onvertogen woord. Maar wie is er tót zulk heldendom geroepen?
Ze werden bejubeld toen ze een Amerikaanse TV-dominee op de hak namen en
verguisd toen Hitler weer in Wenen opdook, met een fles Zyclon B nog wel. Ik
vond 't mooie televisie, want knipogend naar de goede smaak en de grenzen
verkennend van wat bij dat bejaardenoord waarvoor ze werken nog acceptabel is.
Natuurlijk is de grote denker Cherry Duyns een verklaard tegenstander van het
stel. En natuurlijk is wat hen nu overkomt, 't beste van twee werelden. De VPRO
heeft zich weer laten uitdagen en valt zonder nadenken in het mes dat wijd open
stond. De heren zelf kunnen zich nu maar beter terugtrekken van het scherm,
want geen omroep zal nog zo dom wezen hun programma aan te kopen, last staan te
verbieden. Hen wacht eeuwige roem. Persoonlijk zou ik 't zeer betreuren als ze
verdwenen. Omdat de VPRO parmantige briefjes
rondstuurt waarin ene Schrurs van de afdeling Propaganda mij verbiedt
fragmenten van het programma te laten zien, heb ik voor de lezer van deze site
een paar gevoelige scènes naast elkaar gezet. Oordeelt zelf en
verkneukel U.
Deze affairette speelt in een wereld vol honger en ellende, en Sadam, en
Noord-Korea met z'n atoombom, en geitenneukers met hun onder hoofddoek getooide
publieke slavinnen als Fatima Elatik...
Is er leven voor de dood? Robbie Muntz doet tintelen.
Theo van Gogh
|
