Ik pakte 't mes uit de verjaardagstaart
en sneed mijn fijnbesnaarde polsjes open
ik blies de kaarsjes uit en zag bedaard
hoe ring en servet vervaarlijk onderdropen
en ook het witte laken kleurde rood
'k liep leeg als een uitgewrongen vaatdoek
't was weer net als toen ik heroïne spoot
maar nu bloedde ik op Uw verzoek'

Dames, nu word ik duiz'lig in mijn hoofd
vul m'n aars en kus mijn lippen
ik geef U, Liefde, voor wie daar nog in gelooft
eind'lijk moogt U mij wippen...
maar U zint: "Lang zal 'ie leven!"
U hangt die slingers in een tros.,.,
zo in deez' kist is 't mij om 't even
maar wanneer laat U nu de ratten los?...