Noord Korea

door J.P. Guépin

Ik heb een opdracht voor de leerlingen van een middelbare school. Die opdracht luidt: neem eerst rustig kennis van de imperialistische propaganda tegen Noord Korea, en schrijf dan een korte verdediging van de vredelievende politiek van deze Democratische Republiek.
        Die opdracht kan niet te moeilijk lijken in de ogen van de milde leraren die de leerlingen zo vaak al de opdracht geven om een gemakkelijk standpunt in te nemen: Voor de vrede en tegen de oorlog. Voor de Vrede! Luisteren jullie wel, jongelui! Niet voor de oorlog! Dus: Waarom zou Noord Korea niet ook voor de Vrede zijn, als dat zo'n makkelijk standpunt is.
        Maar eerst de leugens over Korea zoals die rondgestrooid worden door de lakeien van de Verenigde Staten. Geloof niets van ze! Het gaat de imperialisten louter om de olie, ook in Korea!
        Ik begin met een verklaring van James A. Kelly, Assistant Secretary of State for East Asian and Pacific Affairs voor het committee voor buitenlandse zaken van de Amerikaanse senaat, die hij heeft afgelegd op 12 maart van dit jaar.
        De onderminister begon met de uiteenzetting van het probleem. In 1993 veroorzaakte Noord Korea een ernstige situatie door aan te kondigen zich terug te trekken uit het verdrag tegen verspreiding van kernwapens. Het diplomatiek overleg culmineerde in 1994 in een verdrag waarin N. Korea beloofde zijn kerncentrale in Yongbyon stil te leggen. In de zomer van verleden jaar kwam echter uit dat Noord Korea al jaren bezig was in het geheim uranium te verrijken.
        De Noordkoreanen gaven merkwaardigerwijs alles toe maar toonden geen berouw, sterker nog, ze gooiden de inspecteurs van het Internationale Atoombureau eruit, stapten uit het Nonproliferatie verdrag en startten de reactor in Yongbyon weer op, ze vuurden raketten af richting Japan en onderschepten een onbewapend vliegtuig van de VS.
        In 1994 was afgesproken dat Japan en Zuid Korea bij wijze van tegenprestatie twee lichtwaterkernreactors voor Noord Korea zouden bouwen en dat de Verenigde Staten olie zouden leveren. Dit alles in ruil voor het opschorten (niet eens het opgeven) van het Noord Koreaanse nucleaire programma.
        Intussen heeft president Bush in zijn goedheid toch nog aangeboden 40.000 ton voedsel te leveren, met de belofte van 60.000 ton meer. Zo luiden, in hoofdlijnen, de leugens van de Amerikanen.
        Het moet niet moeilijk zijn voor een leerling die opgevoed is in het zelf ontdekken, de Amerikaanse propaganda te ontmaskeren. Ik zal wel moeten verhinderen dat ze hun antwoord direct van het internet halen. Daarom zal ik alvast verklappen wat er op internet te vinden is in: De Waarheid Nu, Volkseditie voor Nederland - 'De eerste resultaten zijn binnen', meldde het blad op 30 maart over Irak: 'op alle fronten staat het offensief van de bezettingsmachten stil'.
        Maar ik zou het over Korea hebben. Op 1 februari stond er in De Waarheid Nu een lang artikel van Wim Van Ceukelaire (het blad zelf komt uit Scheemda vermoed ik). De titel luidt: 'als de oorlog uitbreekt in Korea, dan treft het Noorden geen blaam'. Ceukelaire zegt:
        Het nieuws over Noord Korea ... is misschien wel verwarrend, maar als het geanalyseerd wordt in de historische en politieke context, blijkt dat de DVK [zo heet Noord Korea] een rationele, vredelievende politiek voert in het belang van het hele Koreaanse volk.
Tot oktober vorig jaar ging alles nog goed, zo luidt Ceukelaires betoog. In 1994 was er zelfs een raamakkoord gesloten, maar later gaf William Perry toe dat hij al een gedetailleerd plan in de la had om de nucleaire centrale van Yongbyon aan te vallen. Volgens Perry's schattingen zou dat tienduizenden de dood injagen en miljoenen vluchtelingen veroorzaken. Het rapport bleef daarom in de la liggen, denk ik, maar het kwaad is al geschied: Bush dénkt aan een aanval volgens De Waarheid Nu. Volgens het akkoord van 1994 zou de VS een zgn. reactor leveren en olie geven in ruil voor het stopzetten van het werken aan de Koreaanse reactor. Maar, klaagt Van Ceukelaire, de olie kwam meestal pas na de winter en de bouw van de reactor schoot niet op.
        En nu hoef ik niet verder voor te doen hoe je zo'n stukje moet samenstellen. Gewoon de zaken omdraaien. De Amerikanen zijn begonnen, want zij eisten een onmiddellijke ontmanteling van het uraniumverrijkingsprogramma van Noord Korea, een programma dat Noord Korea niet eens had. Twee weken later op 16 oktober maakten de VS opeens bekend dat Korea tijdens het bezoek van Perry had toegegeven dat het een geheim kernwapenprogramma had, hoewel de DVK dit herhaaldelijk ontkende.
        Maar de DVK houdt wel vol dat zij het souvereine recht heeft kernwapens te ontwikkelen. De democratische republiek bleef ondertussen trouw aan zijn ontspanningspolitiek: het gaf de vijf nog levende Japanse gevangenen die 5 jaar geleden waren ontvoerd toestemming een bezoek te brengen aan hun land van herkomst.
        `De bedoelingen van de VS zijn dus duidelijk: Het wou zich allang bevrijden van het raamakkoord van 1994,het is dus geen wonder dat de VS besliste om de leveringen van olie aan Noord Korea stop te zetten', zegt onze communist. Korea had geen andere keuze meer dan de opstarting van de kernreactor, en dat betekende dat het zich ook uit het Agentschap voor Atoomenergie moest terugtrekken.
        Het is nu allemaal bewezen: de VS is agressief. Maar waarom? Heel eenvoudig: als de spanningen in Z.O. Azië zouden afnemen, zou de aanwezigheid van de Amerikaanse troepen daar niet meer nodig zijn.
        Dat heeft Kissinger zelf gezegd. Als er vrede heerst, is de Amerikaanse aanwezigheid niet meer nodig.
        Kissinger zegt in zijn artikel in de Washington Post van 6 maart 2001 niet wat Van Ceukelaire denkt dat hij zegt. De kop van Kissingers stuk luidt 'A Road through Seoul'. Stel, zegt hij, dat het Noordkoreaanse regime zou vallen, zoals Oost Duitsland viel. Als de spanningen dramatisch zouden verminderen, dan zou de aanwezigheid van Amerikaanse troepen in Zuid Korea en Japan problematisch worden, en een positieve ontwikkeling op het Koreaanse schiereiland zou leiden tot autonome defensie politiek in Seoul en Tokyo en tot de groei van nationalisme in Japan, China en Korea. Ja, dat zit er in, zou je zeggen.
        Maar Van Ceukelaire maakt ervan dat Kissinger de spanningen in Zuid-Oost Azië nodig heeft om de aanwezigheid van Amerikaanse soldaten te rechtvaardigen. Kissinger heeft overigens niets te zeggen.
        Van Ceukelaire besluit zijn samenvatting van het artikel met:
        Deze woorden kunnen niet misverstaan worden, wie vrede wil in Korea kan beter niet op de VS rekenen'.
Hij had er niet op gerekend dat iedereen tegenwoordig dat opiniestukje op kan vragen.
        Ik heb een nieuwe opgaaf voor de scholieren: schrijf een stukje met als uitgangspunt dat, als de Amerikaanse troepen uit kwaadheid niet meer terug willen naar Duitsland, er een machtsvacuüm ontstaat, dat meteen opgevuld zal worden. Bedenk dan wel dat Kissinger schatrijk wordt met zulke voorspellingen, dus doe ook je best.

J.P. Guépin