Lopende Zaken

André Spoor deed nog een poging om zijn vriend te hulp te schieten en 't siert mensen als ze bereid zijn de grootst mogelijke flauwekul te verkopen om hun naaste uit de wind te houden. Onder het kopje "Van Dis hééft helemaal geen plagiaat gepleegd" boog de voormalige hoofd-redacteur in NRC-Handelsblad voor prins Plagiaat, en beweerde dat Van Dis zelf al had toegeven 'steeds gebruik te hebben gemaakt van 'convoluten van reisaantekeningen'.
Enfin, als ik de convoluten van mijn normbesef nog 'ns goed nakijk, kom ik tot de conclusie dat het zonder bronvermelding overschrijven van andermans' schrifturen zonder meer als diefstal mag worden aangemerkt. Zulks maakt de overtreder nog geen misdadiger maar wel een literaire oplichter met iets te lange vingers. Wat irriteert in de praatjes van Van Dis' verdedigers is de hoge toon waarop zij van leer trekken, alsof ze het minvermogende gepeupel toespreken dat immers toch niet snapt waar Hoge Kunst over gaat.
Als Adriaan niet zo onverstandig was geweest om in paniek H.M. Van den Brink - de bekende brokkenpiloot van de VPRO - en Spoor te bellen om vergoelijkende stukjes, had er geen haan meer naar Van Dis' zoveelste plagiaat gekraaid. Maar nee, hoge toon, ferme praatjes ("Hoezo 'plagiaat'?"), de arrogantie van parvenueen die in Wassenaar niet verder zijn gekomen dan het Polanenpark waar de losers van de Goudkust hun dagen moeten slijten. Soms moet ik denken aan Wim T. Schippers, schepper van een buitengemeen origineel oeuvre, die van zijn Verzameld Werk nooit meer dan zeshonderd verkocht zag. Van Dis ontfermde zich over zijn geliefde - niet leuk maar niets menselijks is mevrouw Schippers vreemd -, Van Dis jat en raust door werk van anderen en verkoopt onder eigen naam honderd duizenden exemplaren en in de kwaliteitscourant snellen de lakeien toe om meneer van dienst te zijn.
't Is allemaal gruwelijk bedacht.
Nee, dan Fortuyn. Hedenmorgen werd ik gebeld door een meisje van Het Parool dat mij vroeg of ik op hem zou stemmen?
Maar natuurlijk!
En bent U al gevraagd om aan zijn kabinet deel te nemen?
Natuurlijk niet!
Fortuyn sloopte gisteravond met zijn natuurlijke arrogantie Barend & Van Dorp.
Vooral Frits, de moraaltheoloog van het duo, moest 't ontgelden. 't Zieligste is dat die meneer zo boos gaat kijken als Hoge Principes verdedigd dienen te worden. En dat terwijl Henk aan het begin van de uitzending nog verklaard had: "We pakken 'm."
Ja hoor.
Toen Fortuyn op 't laatst Mevrouw Toth 'die stoofpot' noemde, moest zelfs Barend lachen, maar toen was het pleit allang beslecht. Fortuyn wordt nog steeds onderschat door de herauten van de politiekcorrecte gemeente en dit tot zegen van zijn campagne. Maar de peilingen liegen niet. Als de professor verstandig is gaat 'ie voorlopig niet in debat met Melkert of Dijkstal, maar blijft doen waarin zijn talent 't beste tot uitdrukking komt; de monoloog die golven van morele verontwaardiging oproept.
Knap was ook hoe meneer De Telegraaf de mantel uitveegde en een zekere Van der Wall Bake tot inquisiteur benoemde inzake het gewip van onze voetballers. Ik steun hem vooral omdat 'ie de gevaren van de Islam als enige van onze vaderlandse politici durft te benoemen, maar natuurlijk ook omdat de Nederlandse pers - gezagsgetrouw als in de jaren '50 - niet dan met grote Verontwaardiging over hem durft te berichten. Raymond van de Boogaardt noemt hem in NRC-Handelsblad 'xenofoob', Sjoerd de Jong beweert in die zelfde krant dat 'met ernstige clowns
niet te lachen valt' en zo gaat 't maar door. Als ik gevraagd word om een stukje voor Vrij Nederland te schrijven en ik vlijtig aan de slag ga, eindigend met een oproep: "Helpen zal 't niet, maar toch; stem Fortuyn!" worden mijn woorden niet geplaatst op last van een adjunct die zijn sporen verdiende als likkende deurmat en die zijn hele leven de politiekcorrecte leugens van Links heeft vermenigvuldigd.
't Past mij niet om messen te slijpen als ik over mensen oordeel, maar soms is de morele scherpslijperij van lieden die je alleen maar kunt omschrijven als 'fout na de oorlog', onverdraaglijk. Zelfs als Fortuyn de verkiezingen nog grandioos verliest - en zulks is niet onmogelijk, want hij vaart op zijn scherpe talent en intuïtie die hem altijd één cruciale keer in de steek kunnen laten - verdient Pim nu al mijn instemming voor de manier waarop 'ie de sjacheraars van het Binnenhof die 'professioneel' worden genoemd in tegenstelling tot zogeheten 'amateurs' van zijn slag, op de kast jaagt.
Forza Fortuyn!