Beste lezers
door
Ebru Umar
Ik
heb het opgegeven. Maar ik heb het ook geprobeerd, eerlijk is eerlijk. Maar nu
lukt het niet meer. Onbeantwoorde mail replyen. De eerste mail in mijn mailbox
die op antwoord wacht is van 13 maart. Vorig jaar. De laatste van gisteren.
Toen ik vorig jaar besloot mijn stukjes te ondertekenen met een mailadres, had
ik mij voorgenomen zoveel mogelijk schrijvers te beantwoorden. Ik denk dat ik
tot begin 2004 ook negen van de tien schrijvers terugmailde. Maar toen ging het
mis. Eén keer bij Barend en Van Dorp en mijn mailbox was 400 mailtjes
rijker. 380 Mensen die het hoofd van Jan Mulder eisten (de fijne pro EK tijden
zeg maar), tien mensen die vroegen of die aardappel uit mijn keel kon (nee) en
tien scheldmailtjes. Die laatsten heb ik keurig bedankt voor hun schrijven,
zoals ik altijd de zure bommen onder ons een 'hit me baby one more time' hart
onder de riem steek.
Maar door de bomen zie ik het bos niet meer. En ondertussen is mijn mailbox zo
ver onder water gelopen dat HOTMAIL mij de kans niet meer geeft terug te
mailen. Dat verklaart voor een aantal mensen wellicht waarom het zo stil blijft
na alle aardige mailtjes. Vandaar dat ik besloten heb over te gaan tot een
dramatische maatregel: deleten van 90% van de mailtjes... onbeantwoord, ook dat
nog.
Waarde
lezers, vergeef mij! Het gaat me niet lukken, 448 mails beantwoorden kost meer
dan een week, wel twee weken. Tot vorige week had ik nog goede hoop dat het zou
lukken – ooit, maar die hoop bleek ijdel. En eerlijk gezegd: ik ben dat
ook. Daarom bij deze het verzoek om wél te blijven reageren en als je
antwoord wilt, daarbij de volgende spelregels in acht te nemen:
- GEEN ATTACHMENTS! Geen foto's, geen geintjes,
geen smileys, geen brandbrieven, geen petities, geen postings van andere sites,
geen nieuwsflitsen, geen html brieven, maar allen platte tekst. Dat vind ik
namelijk WEL leuk.
- GEEN TURKSE TEKSTEN, en al helemaal niet als het meer dan vijf regels zijn. Sorry, ik kan het niet snel genoeg lezen, laat staan begrijpen. Het is zonde van je moeite en tijd om mij Turkse teksten te mailen.
O ja, en wellicht ten overvloede: dank voor
alle dinner, drink en uitgaandates, ik voel me erg gevleid. Echter bij deze:
alle mensen met wie ik wil eten, drinken en uitgaan, hebben mijn
telefoonnummer al. Behalve Beau, maar die is dan ook getrouwd. En NEE! Dit is
een klassiek gevalletje waarbij de aanhouder eens niet wint.
Ik ga blijven proberen iedereen te antwoorden, al is het met twee regels tekst.
Maar het bovenstaande is daar wel van bij belang.
Sorry voor deze maatregel, maar tegelijkertijd: dank dank dank!
groeten, Ebru
