Ik beloof...
door
Ebru Umar
Ik heb ze weer gezien hoor. De mensen die Nederland kapot maken. Van die
derderangssukkels die in Nazi Duitsland niet zouden hebben misstaan: 'Ich bin
nichts, ich kan nichts, bitte gib mir ein Uniform.'
Politici. Lokale politici.
De lakeien die de larf van onze welhaast ontzielde samenleving koesteren. En 'm
nog natrappen ook. Het zal hun tijd namelijk wel duren.
En ik heb me misdragen. Ik geef het onmiddellijk toe. Dat eeuwige temperament
van mij ook. Het gluiperige lachje betekende 10-0 voor de ontzettende LUL van
een stadsdeelvoorzitter in Amsterdam Slotermeer. Ene Robin de Bood. Vergeet die
naam. Onthoudt die naam.
Vertelde een Amsterdams VVD raadslid mij vrijdagmiddag nog doodleuk dat ze zich
regelmatig afvroeg of zíj nou gek was of die andere raadsleden, met name
die van de PvdA; zag ik dezelfde avond nog zo'n slap Rob Oudkerk aftreksel.
Af en toe accepteer ik in een vlaag van verstandsverbijstering een van de
debat/ overleg/ of andere uitnodigingen die mijn mailbox vinden. Zo ook
afgelopen vrijdag. In Amsterdam Slotermeer werd in een buurthuis een poging
gedaan om buurtbewoners met elkaar te laten communiceren. In dit kader waren
zo'n 35 mensen bijelkaar gekomen, zwart, wit, man, vrouw, jong, oud, hoofddoek,
hoofd. Ik hoefde alleen maar in de zaal te zitten en af en toe wat te zeggen.
De verwachting was dat dat tot voldoende discussie zou leiden. Een betere
besteding van mijn vrijdagavond kon ik niet bedenken, dus toog ik opgewekt naar
de andere kant van de snelweg.
Het was een gezellige avond. De buurtbewoners waren betrokken, Prem
metdemoeilijkeachternaam leidde de controverse en ik werd af en toe terecht
gewezen: 'EBRU WERK 'NS MEE!'
En of ik meewerkte! Aan mijn tafel zaten twee gehoofddoekte moslim-dames die in
mij een Marokkaanse zagen. Pittige tantes, jammer van die hoofddoek. Het besef
dat ze zichzelf daarmee buiten de samenleving plaatsen, wil maar niet tot ze
doordringen – ziet u een gehoofddoekte vrouw een managementfunctie bij de
ABN-AMRO uitoefenen? Maar ik werkte mee, en had twee uur na de aftrap nog geen
ruzie.
Gelukkig kon dat record ook aan diggelen toen die gluiperige PvdA gnoom Robin
de Bood meldde persoonlijk geen bezwaar te hebben tegen een hoofddoek, zeker
als er een strak lijfje onder zat. Maar een chador (een tent) vond hij weer wel
vervelend. Je kunt dan namelijk geen contact maken.
"U BENT EEN LUL, DOOR MENSEN ALS U GAAT DIT LAND NAAR DE KLOTE,."
Een weinig constructieve bijdrage mijnerzijds, ik geef het toe. In een
buurtzaaltje in Amsterdam Slotermeer niet de handigste opmerking. De stap van
hoofddoek naar chador is doortrekken van z'n 2 naar z'n 5 in een derdehands
Lada: kansloos. Uit Robin de Boods valse lach bleek echter duidelijk dat hij
moeiteloos optrok: Lada is his middle name. Uit zijn zelfvoldane lach bleek dat
híj wel wist waar je in Nederland nog vrouwen kunt vinden, die menen
niet gelijkwaardig te zijn aan mannen. Et Dieu crée de moslimvrouw, HE
HONDELUL?
Wanneer leer ik toch ns mijn grote mond houden? Wanneer gaat dat temperament
'ns uit? Wanneer kies ik eieren voor mijn geld? Kortom: wanneer emigreer ik
naar de Antillen?
En dan nóg zijn er mensen, de conformisten van het poldermodel, die je
verwijten dat het wel erg makkelijk is om overal een mening over te
verkondigen, maar niet de oplossing aan te dragen. Dat doen die zakkenwassers
als PvdA raadsleden namelijk wel. Daarom twee opmerkingen:
2: ik weet zeker dat ik zonder bordje 'minsiter' ook een inhoudelijke oplossing kan aandragen. Ik beloof dat ik dat voor het einde van het jaar zal doen. Op deze site.
Maar voor de moslimdames
onder ons, en speciaal voor PvdA proleet Robin de Bood beloof ik op erg korte
termijn een vingeroefening 'Hoofddoek' te presenteren.
Inshallah
Ebru Umar
