Het is tijd
voor een definitie
door
Ebru Umar
De definitie van een
woord, waar we mee worden doodgegooid.
Dat woord komt mijn, en ik weet zeker, zo onderhand iedereens strot uit.
Ik verbaas me erover dat mensen het woord nog in de mond durven te nemen.
De definitie luidt als volgt:
'Het door zijn gedrag doen blijken van eerbied, hetzij in een gezagsverhouding,
hetzij als (uiting) van een gevoel van hoogachting of waardering op grond van
prestatie of zedelijke kwaliteit'.
Klinkt het bekend, gaat er een vaag belletje rinkelen? Uit een ver verleden,
ver voor de verkrachting van het woord.
Het is de betekenis van het woord Respect.
Respect, een gevoel van hoogachting of waardering op grond van prestatie of
zedelijke kwaliteit. En natúúrlijk is respect datgene waar de 17
jarige moordenaar Murat D om vraagt.
En niemand die hem uitlacht of een draai om zijn oren geeft. We horen aan,
registreren het. En denken er het onze van. Alle kranten schreven het maar weer
'ns op: Murat D vraagt om respect.
En waarom ook al weer?
- omdat hij onhandelbaar was op school?
- omdat hij geschorst dreigde te worden?
- omdat hij daarover thuis loog?
- omdat hij aan de drugs was?
- omdat hij dronken was?
- omdat hij 16 was?
Of eiste hij respect omdat hij zijn leraar, Hans van Wieren, point blank -
pistool tegen het hoofd doodschoot?
De wereld is gek geworden en Nederland spant de kroon. Murat D, maar ook zijn
familie, zijn van het soort mensen waar we korte metten mee moeten maken. Het
begrip eigen verantwoordelijkheid eerst, en respect, vooral voor ouderen,
gezagsdragers en leraren is hen totaal onbekend. En dat terwijl geen leerling
in Turkije het in zijn hoofd zal halen om respect te vragen.
Gelukkig is Nederland wat liberaler. Alle mensen zijn gelijk. En dat soort
leugens.
Gelukkig zijn daar zijn ouders: een vader die tot acht jaar veroordeeld is voor
een moordpoging en verboden wapenbezit. Een moeder die een variant op 'eigen
schuld dikke bult' uit als Hans van Wieren, het slachtoffer van haar zoon ter
sprake komt. Wat ís dit voor familie?
Murat en zijn familie, maar velen met hen, zijn het resultaat van onze
knuffelmaatschappij. We hebben onze eigen monsters gecreëerd, monsters die
moorden en hoogachting en waardering op grond van deze moordprestatie eisen. En
wat moeten we als samenleving met dit soort mensen?
Het land dat verdwaald is in discussies over waarden en normen, het land van
Balkenende, waardeert die moord vooralsnog op vijf jaar en tbs. De waardering
voor Volkert was hoger: 18 jaar. Die Murat, die komt er nog wel.
Ebru Umar
