Gezocht:
blonde kindertjes met blauwe ogen
door
Ebru Umar
De beste cover werd de afgelopen week geleverd door HP/ De Tijd: 'ik wil een
witte school voor mijn kind'. Een verademing.
Het zal wel aan Juliana's overlijden en Cliteurs 'ontslag' liggen dat
vooralsnog niemand HP redacteur Fleur Jurgens ervan beschuldigd heeft van
aanzetten tot haat. Blijkbaar lezen polici in rouw geen opiniebladen.
De essentie van het verhaal: ouders in Amsterdam (lees=de randstad) willen hun
bloedje niet tussen de allochtone kindertjes hebben. En dat wordt een beetje
moeilijk, want elke ouder wil z'n kind op een witte school, en daar zijn er
maar weinig van. Onder andere vanwege het postcodebeleid en het feit dat er
veel allochtonen in Amsterdam wonen, met nog meer kindertjes. En zo kan het dat
meer dan de helft van de Amsterdamse basisscholen 70% allochtone leerlingen
telt. Sterker nog: 30 van de 201 scholen in Amsterdam gaan door voor 'witte
school'.
Gewapend met als motivatie aandacht, Cito-score, ouders met wie je bevriend zou
willen zijn en overeenkomende normen en waarden, gaan ouders op zoek naar het
beste voor hun kind. In vele gevallen leidt dat tot verhuizen naar een nog
blankere wijk, of in het ergste geval de stad uit. Wie wil immers dat zijn
kind, zijn dochter, opgroeit tussen allochtone jongens en meisjes die als
wereldbeeld hebben dat de man de baas is, vrouw zijn zondig is, Nederlandse
vrouwen hoeren zijn, en simpele vanzelfsprekendheden als 'niet slaan',
'tolerantie', en 'persoonlijke vrijheid' taboe zijn. (Zet ik nu aan tot haat en
polarisatie, of constateer ik een feit?!).
Het is alleen wel jammer dat die kindertjes, die met een afwijkend wereldbeeld
opgroeien, straks onze democratie in stand moeten houden. In Den Haag hebben ze
een oplossing bedacht voor ouders als Fleur, die hun kind niet tussen de
allochtonen wil zien opgroeien: 'we noemen allochtonen voortaan Hagenaar'.
Eerste generatie Nederlander was blijkbaar nog een stap te ver. En
natúúrlijk trappen we daar met z'n allen in.
Ik heb te doen met Fleur, die ongetwijfeld in haar gezicht verweten wordt dat
'dit stuk toch echt niet kan', maar tegelijkertijd vast 'wat dapper van je' te
horen krijgt. Van de politiek correcte welzijnswerkers die hun kind wel naar de
blanke school sturen, daar kun je vergif op innemen.
Eindelijk eens een Wake Up Call van 'correcte zijde'. HP/de Tijd is allang niet
meer het blad van het grachtengordel-establisment dat de eigen politiek
correcte ideetjes graag bevestigd ziet......
Nu nog een stuk over Nederland anno 2020. Dan wordt het toch echt tijd voor een
abonnementje op de HP.
