De Gezonde Roker
door
Ebru Umar

In mijn huis wordt niet gerookt maar ik heb wel meer idiote tics. Waarover ongetwijfeld later in 2004 meer.

Maar dat de overheid fatsoensrakker gaat spelen en een poging onderneemt de tabaksindustrie naar de mallemoeren te helpen – nog even afgezien van alle arbeidsplaatsen die daarmee gepaard gaan - gaat mij te ver. Vandaar dat ik Dé gezonde roker met oud en nieuw maar een slof sigaretten heb gegeven. Om de eventuele goede voornemens die hij zou kunnen hebben acuut de kop in te drukken. Gelukkig had hij die voornemens in zijn geheel niet en hoef ik mij niet schuldig te voelen voor het feit dat hij beboet is voor het roken van een sigaretje in de tram. Al zou die sigaret uit míjn slof komen.



Maar mooi vind ik het wel, die hetze van onze overheid ter bevordering van de rookvrije werkplek. Mooi, omdat je niets anders kunt verwachten van een kabinet dat als motto 'Waarden en Normen' heeft, maar bij God en Allah niet kan samenvatten wat dat dan inhoudt. Een kabinet dat de monarchie meer schade berokkent dan het Republikeins Genootschap, Kopspijkers, Jorge Zorreguieta, Edwin de Roy van Zuydewijn en Eef Brouwers bijelkaar. Een kabinet dat zich ophangt aan Europa – nee de euro heeft het leven écht niet duurder gemaakt- en dat Jaap de Hoop Scheffer maar als hopman vooruit stuurt, zodat we in de toekomst wél achter de VS gaan staan. Ignorance is bliss, wisten de Britten al eeuwen geleden.

De anti-rook hetze die sinds 1 januari 2004 heerst, kan natuurlijk alleen door onze poldermodel politici bedacht zijn. Iedereen die in mijn omgeving een sigaret wilde opsteken, vroeg mij altijd of dat mocht. Erg charmant, maar vooral lekker Hollands: samen komen we er wel uit. En zolang die sigaret niet in mijn huis of op mijn werkkamer wordt opgestoken, stimuleer ik iedereen om zijn longen naar hartelust kapot te roken. En ikzelf? Ach ik ben een volwassen meisje, ooit ga ik ook dood, hoe eerder hoe minder ellende ik nog zal meemaken, mijn coulance is dan opeens opmerkelijk soepel. Maar onze politici wensen mij nog een lang leven met veel lijden toe, en kijken vooral uit naar de belastingbijdrage die zij nog volgens de statistieken nog jaren van mij kunnen verwachten. Opportunisten.

Well have I got news for you:

Ik was niet van plan was om tot mijn vijfenzestigste te blijven werken en belasting af te dragen. Ik ben maar alvast begonnen met het geloofwaardig oefenen van de volgende zin: 'heb je een vuurtje voor me?'

Ebru Umar

Vorige column Ebru Umar