Allah Akhbar
door
Ebru Umar

Over twintig jaar zal meer dan de helft van de volwassenen in de grote steden in Nederland van niet-westerse oorsprong zijn. Kan een vrouw dan nog met blote benen over straat of zal de boerka overheersen?

door Ebru Umar

Gaat onze tolerantie zover dat wij daadwerkelijk bereid zijn onszelf uit te leveren aan die jongeren die nu opgroeien met een wereldbeeld dat mijlenver van ons af staat?
Als kinderloze dertiger hoef ik me alleen maar over mijn eigen toekomst zorgen te maken. In het jaar 2023 ben ik 53. Jong genoeg om ook dan nog met blote benen over straat te willen. De vraag is echter of mijn medestadsbewoners de tolerantie zullen kunnen opbrengen. Het gros denkt dat vrouwen ondergeschikt zijn aan mannen en meent dat vrouwen zich zouden moeten bedekken.
Aangestaard

Ik woon sinds 1998 in Amsterdam Bos en Lommer, en er voltrekt zich hier een vreemde paradox. De enorme statige herenhuizen worden voor veel geld opgeknapt en bewoond door jonge dertigers met sportwagens. Tegelijkertijd verschijnen de eerste boerka's op straat. Sinds drie maanden lopen er vrouwen over straat die de wereld vanachter een oogspleetje bekijken.
Bemoeizuchtig en bezorgd als ik ben over mijn eigen oude dag, besluit ik vrouwen, die een beperkt blikveld hebben door de tent die zij dragen, eens aan te spreken. Op straat. Ik tref twee vrouwen, beiden van Egyptische afkomst. De een is oud en spreekt vloeiend Engels, de ander is jong en redt zich in het Nederlands. Beide dames worden op straat nagekeken, aangestaard, maar niemand zegt er wat van of spreekt ze aan. Ook ik moet mijn schroom overwinnen.

Verwrongen wereldbeeld

De jonge Egyptische vrouw is heel vriendelijk. Op straat draagt ze een gezichtssluier, maar op school waar ze Nederlands leert, niet. Waarom wel op straat? Omdat ze dat wil. Het voelt beter, terwijl haar man haar er niet toe dwingt. Ze draagt die gezichtssluier voor zichzelf, omdat ze moslim is. Maar niet alle moslims lopen er zo bij als zij, waarom niet, is zij een betere moslim, wil ik weten. Nee, maar zij beleeft het moslimschap zo. Ik ben benieuwd of ze van plan is om in Nederland te blijven. Woont ze over twintig jaar nog hier? Ja, is het antwoord. En loopt u er dan ook nog zo bij? Jazeker.
Maar mevrouw, ik neem aan dat u eenzaam bent, uw verborgen uiterlijk nodigt mensen niet uit om met u te praten, en dat terwijl u op mij vriendelijk overkomt. Hoe wilt u integreren? Ze integreert met haar Nederlandse buren. Zonder gezichtssluier. Dat dan weer wel.

"Uw verborgen uiterlijk nodigt mensen niet uit om met u te praten, terwijl u op mij vriendelijk overkomt. Hoe wilt u integreren?"

Ik loop vast. Ze heeft vier kinderen bij zich. Zij zitten op een islamitische school. De kinderen vinden dat prima, zij vindt het beter. Beter, waarom? Helaas is haar Nederlands te gebrekkig om hier dieper op in te gaan.
De laatste vraag dan: gelooft ze werkelijk dat mannen belangrijker zijn dan vrouwen? Dat vrouwen ondergeschikt zijn aan mannen? Ja, mannen zijn net iets belangrijker dan vrouwen.
Nog een paradox. Een waanzinnig vriendelijke vrouw, maar met een totaal verwrongen wereldbeeld volgens onze Nederlandse maatstaven. Moet je haar groeten als je haar op straat ziet? Als je haar per ongeluk mocht herkennen onder de boerka?
Vier kindjes heeft ze. Vier kindjes, die van huis uit het verwrongen wereldbeeld meekrijgen en dit ook nog eens bevestigd zien op school. Hoe moeten die kindertjes over twintig jaar functioneren in onze maatschappij? Of is het de bedoeling van onze politici dat wij hun wereldbeeld tolereren onder het mom van respect en wij ons uiteindelijk aanpassen? Het antwoord laat zich natuurlijk raden, maar ik wil er niet aan denken.

Geheel bedekt

De volgende boerka die ik spreek is radicaal. De dame komt uit Egypte, is 38 jaar woont 18 jaar in Nederland, heeft zes kinderen en spreekt geen woord Nederlands. Wel vloeiend Engels. Driemaal hoera voor onze verzorgingsstaat: zes keer kinderbijslag en kraamzorg, maar geen Nederlands spreken.
Ook deze dame staat me te woord, zij het wat feller. Ze gelooft in Allah, en kleedt zich "als de vrouw van Mohammed". Haar leven is gericht op het hiernamaals. Door in dit leven te lijden, of vroom te leven, komt ze in het paradijs. Hoe meer mensen haar minachten en mijden, hoe meer Allah haar zal belonen in het hiernamaals. En daar draait het om. En als ik haar vraag waarom ze naar de nonsens die door mannen gepredikt wordt luistert, en zelfs vreest, zegt ze me dat ik ***a stupid question*** stel. Het is nu eenmaal zo. En ik denk misschien dat het niet zo is, maar weet ik wat er gebeurt als ik sterf? Nou?
Nee. Ik weet niet wat er gebeurt als ik sterf. Ik zeg haar dat ik in een wormenkoekje verander: ***The bugs wil eat me for dinner.*** Ik glimlach er maar vriendelijk bij, ik heb nog wel wat vragen. Ze heeft zes kinderen, zijn die ook gesluierd? Haar dochters wel ja, maar zonder gezichtssluier. Ze doen het goed op school. Maar zij is geheel bedekt omdat ze niet wil dat mannen haar zien. Soms heeft ze zelfs nog een gaasje voor haar ogen.
Hoe langer ik met haar praat, hoe radicaler ze wordt. Ik kijk naar haar. Wie zegt me dat onder die zwarte boerka geen wapens zijn verscholen? Wat is dit voor onzin die wij hier tolereren?

Kledingvrijheid

Omdat Sinterklaas de wijk inkomt, is er politie op de been. Ik stap op de jonge agenten af: "Vraagje: denken jullie niet dat een boerka onder een Algemene Plaatselijke Verordening valt omdat het voor een vermomming kan doorgaan?"
Zo. Dat is een moeilijke vraag. Een van de jonge gasten grijnst en ik zie hem denken: "die vraag heeft al tot interne discussies geleid, het zou 'ns goed onderzocht moeten worden."
De heren verwijzen me naar hun baas, die moet dat wel weten. En mocht ik hem niet treffen, moet ik vanavond maar even op het wijkbureau langskomen, dan zoeken ze het voor me op.
Vriendelijke gasten, maar een kwartier later tref ik de baas. Die mij eigenlijk niet te woord mag staan, maar wat is mijn vraag exact? "Is een boerka eigenlijk geen vermomming? Zouden we het niet moeten verbieden?"
De baas glimlacht. Het is duidelijk dat hier intern over gesproken wordt maar niet in het openbaar. "We kennen in Nederland vrijheid van godsdienst, en daar hoort kledingvrijheid bij."
"Maar meneer, stel je nou voor, je kunt er van alles onder verstoppen. U kunt ook met een boerka over straat, met uw wapens. Ik weet niet of u gewapend bent, maar het zou veel erger kunnen. Als je kwaad wilt, kan dat dus ook."
"Het is bij ons niet aan de orde."
"Wanneer is iets aan de orde dan? Moet er eerst iets gebeuren eer het aan de orde is?"
"Iets is aan de orde als het heeft plaatsgevonden. Maar je moet gewoon even naar www.politie.nl gaan, en dan de woordvoerder bellen. Die kunnen je een formeel antwoord op je vraag geven."

Ik weet voldoende. Ik ga een fijne oude dag tegemoet met formele woordvoerders. U gaat ook een fijne oude dag tegemoet. Gelooft u het? Uw politici wel. Inshallah.

Ebru Umar

Vorige column Ebru Umar