Ik heb op een bijeenkomst van Abou Jaja
in Den Haag inderdaad met een nogal opgewonden mevrouw gesproken die voor de
website van Theo van Gogh schrijft. Ik heb getracht haar wat te kalmeren. Zij
heeft bij dat gesprek geen aantekeningen gemaakt. Zij citeert uit het hoofd en
daarmee dus onzorgvuldig en onjuist. Verder wil ik u adviseren slechts
amusementswaarde te hechten aan wat er op de website van Van Gogh staat.
Met vriendelijke groet,
Willem Lust
De politie had gelijk (1)
Soms moet ik wat langer wachten in een
restaurant. Bij de achterlijk dure kledingzaak Pauw word ik standaard
genegeerd. Af en toe dringt er iemand voor bij de bakker. En in het verkeer
zijn de heren nog onbeschofter dan in de kroeg.
Wat ik dan doe? Nou vrij simpel. Ik ga naar huis. Of naar m'n meest dicht
bijzijnde vrienden. En dan loop ik de keuken in. Uit de keukenla pak ik een
mes. Gewoon een mes. Van 20 cm. Ja nou ja, niet moeilijk doen, ik pak gewoon
het meest dicht bijzijnde mes. U weet toch wel hoe een mes eruit ziet? Nou
dan.
Met dat mes loop ik dan terug naar het restaurant. Of naar Pauw. Of de bakker.
Boos als ik ben, ga ik er dan mee zwaaien en dreigen en uit ik mijn agressie.
Mediterraan karakter hè. Mijn vrienden die mee zijn, staan aan mijn
kant. Zij vinden de boel niet bedreigend, waarom zouden ze ook, ik heb maar een
mes bij me. Ze hebben wel gevaarlijkere attributen gezien dan een mes. Dit is
gewoon een keukenmes, u weet wel. En zwaaiend met dat keukenmes probeer ik in
dat restaurant mijn zin door te drijven en respect af te dwingen. Vooral dat
laatste natuurlijk.
Dat zou u toch ook doen?
O nee? Eg wel (met Rotterdamse tongval). Echt.
Niet? Nou ja laat ik maar eerlijk zijn, ik zou het ook niet doen.
En toch zijn er mensen die het wel doen. Dries de Marokkaan bijvoorbeeld. Die
deed dat in de Baarsjes in Amsterdam, op het Mercatorplein. Hij was met
vrienden, werd om de eoa reden boos in een restaurant en ging naar een vriend
om een mes te halen. Daarmee bedreigde hij de toegesnelde politie. Die een
schot loste en Dries bekocht zijn bezoek aan het restaurant met de dood.
En toen was het weer 's hommeles in Amsterdam en omstreken, en vooral onder de
Marokkaanse gemeenschap. En waarom was het hommeles?? OMDAT EEN ZOT BEDACHT HAD
DAT HET NORMAAL IS OM MET EEN MES TE GAAN ZWAAIEN IN EEN RESTAURANT ZONDER DAT
HIJ 1. KOK IS, 2. IN DE KEUKEN STAAT OF 3. ANDERSZINS AAN HET RESTAURANT
GELIEERD IS.
Drama op het Mercatorplein en omstreken natuurlijk, maar gelukkig hebben wij in
Amsterdam burgemeester Job Cohen. Die er weer 's als de kippen bij was om de
boel te bezweren. Het lijkt onderhand wel zijn hoofdtaak te zijn, Marokkanen
bezweren, hij wordt er ook steeds beter in. En natuurlijk keurde hij een
demonstratie van Marokkanen in Amsterdam goed. 'Vrijheid van demonstreren', zo
lichtte hij toe in NOVA. Ook als de mogelijkheid bestaat dat de vlam in de pan
schiet, zoals de Amsterdamse korpschef Kuiper bevroedde. En die jongeren zijn
al zo gestigmatiseerd, sprak Cohen. 'We moeten de boel bij elkaar houden.' Er
volgde nog meer politieke PvdA-prietpraat zoals alleen een burgemeester van
Amsterdam kan. Of andere PVDA'ers natuurlijk, ik wil hier niemand te kort doen.
Je zou bijna Wouter Bos een bedankbriefje sturen en wekelijks bloemen, omdat
hij ons deze Minister President tijdens zijn briljante kabinetsformatiepogingen
door de neus geboord heeft. Cohen for president?! Ik zie het al helemaal voor
me. Zonder twijfel zou zijn eerste wapenfeit het inpolderen van Marokko als
zoveelste provincie van Nederland geweest zijn. Er gaat immers niets boven
Marokkanenbezweerderij als niet praktiserende maar tóch keppeltje
dragende Joodse burgemeester. Volgende keer Maxime Verhagen stemmen omdat hij
de breuk tussen Bos en Balkenende geforceerd heeft. Maxime for President!
Ach laat ook maar, ik zal wel gek zijn. De politie had gelijk. Niet wijlen
Dries cum suis, niet Cohen en kornuiten. Volgens hen is het normaal om met een
mes te zwaaien. Als ik boos word in een restaurant. Of bij Pauw. Bij de bakker.
En vooral in het verkeer.
Ebru Umar