Ik heb op een bijeenkomst van Abou Jaja in Den Haag inderdaad met een nogal opgewonden mevrouw gesproken die voor de website van Theo van Gogh schrijft. Ik heb getracht haar wat te kalmeren. Zij heeft bij dat gesprek geen aantekeningen gemaakt. Zij citeert uit het hoofd en daarmee dus onzorgvuldig en onjuist. Verder wil ik u adviseren slechts amusementswaarde te hechten aan wat er op de website van Van Gogh staat.

Met vriendelijke groet,
Willem Lust


Burka en Blahniks*
*schoenen, in Nederland niet verkrijgbaar, maar Vanessa vliegt ze jaarlijks in uit NY….


'Ik wil niet weten wat je van d'r vindt', dreigt de blonde god, terwijl hij zijn vriendin nakijkt. 'Ze is best slim hoor,' voegt hij eraan toen. En dan met een zucht de doodssteek: 'Ebru, weet je wat het is: de seks is gewoon goed.'

Ik ben blij dat ik mijn zonnebril op heb. Voor mijn ogen stortten de Twin Towers nog een keer in. Het verschil met 11 september? De blonde god staat bovenop, en knettert keihard van zijn voetstuk, mee de afgrond in.

Een borrel met wat tot voor de borrel nog een geschikte meneer Umar leek. Als wij 'the place to be' inlopen, loopt zij –zijn vriendin- naar buiten. Ik word snel voor gesteld: 'Dit is Ebru, de meest radicale Islam activiste van Nederland.' Ach ja. Het meisje glimlacht me vriendelijk toe, ze ziet er niet uit alsof ze de woorden 'Islam' en 'activiste' ooit eerder gehoord heeft, laat staan in 1 zin. Bovendien ben ik geen bedreiging: blote voeten in instappers, een rode broek met een oranje sportvest. Mijn geld en telefoon weggepropt in mijn zakken, mijn sleutels om mijn nek. Nee, dan dit onderhoudsgevoelige wezen: blote gepedicuurde tenen in Manolo Blahnik achtigen –het zouden ook wel de echte kunnen zijn- een met zorg door een designer geverfde lage heupbroek met vetersluiting en een witte strakke kanten doorkijkblouse met oranje ondergoed eronder. Háár mobiele telefoon, geld en sleutels zijn keurig opgeborgen in een Louis Vuitton'netje. Tenzij ik naar een Ex Porn Star party zou gaan, zou ik er nooit zo bijlopen.

'Vanessa move over', mail ik dit treffen samenvattend naar mijn beste vriendje. Hij is het er niet mee eens: 'Ze klinkt lekker Ebru, en ongecompliceerd. Begrijp het nou, wij vinden aandachteisende giebelmeisjes wel prima. En inderdaad, het liefst 10 jaar jonger, geen gezeik over samenwonen, kinderen en carrières. Een tip: neem haar serieus, blijf aardig. Kijk de seks is goed maar de aandacht houdt op een gegeven moment op hoor. De houdbaarheidsdatum is niet meer dan 2 jaar, en volgens mij wordt die in dit geval tot het uiterste gerekt. Aardig blijven, altijd naar d'r vragen en haar nooit, nooit afkraken.'

Maar mijn vriendje is nog niet klaar: 'Kijk jij hebt nu eenmaal de pech dat je zelfstandig bent en alles al hebt. Een huis dat je in een boze bui gewoon opnieuw inricht –laat inrichten sorry, een fatsoenlijke baan, de glasscherven van het plafond worden door je secretaresse dagelijks opgeruimd, en jouw idee van troostkopen is even langs een galerie, Metz & Co of juwelier gaan. Het is goed dat die cabrio nu weg is, hoewel de Saab natuurlijk niet het juiste alternatief is. Je bent voor niemand bang, bijna schaamteloos stap je op mensen af, en je bent oprecht, het is allemaal niet fake. Dat is heel eng hoor voor mensen die jou niet kennen, en zeker voor die carrièretijgers of sukkels waar jij op valt. En je moet ook afleren de rekening mee te willen betalen. Trouwens, misschien moet je je leeftijd verlagen, wij zijn niet onder de indruk van 30plussers die 'écht geen kinderen' willen.'

En bedankt, Herr Professor Doktor Freud. 'IK BEN GVD 33, NATUURLIJK HEB IK ALLES AL!' fulmineer ik. 'Ik ben geen proleet die wacht met leven en investeren totdat er eens een manwezen blijft hangen. Bovendien, ik woon in Bos en Lommer, niet op de grachten. En de VW Polo heb ik al eens total loss gereden, remember? Op de Keizersgracht nota bene. En ik wilde best een VW Passat, maar ja, dat vond jij weer niets! Nou zit ik met die veredelde Opel die om de haverklap mijn geduld op de proef stelt. Jammer dat de nieuwe golf pas dit najaar uitkomt. Ach die auto, dat boeit ook allemaal niet. Ik bedoel, ik wil alleen maar aandacht, niets anders. Hoe moeilijk kan dat nou zijn? En ik WIL geen kinderen, wie moet daar in hemelsnaam voor zorgen? Bovendien, ik kan alles zelf wel kopen. Ben ik erg goed in ook.'

'EBRU! Dat willen wij juist doen.'

Tja, dan ben je uitgeluld. Ik heb het ook allemaal echt niet begrepen, het wordt mij steeds duidelijker. Drie mannen in mijn directe omgeving, inclusief mijn beste vriendje, hebben tegenwoordig een 'relatie' met een minimaal 10 jaar jonger giebelmeisje. Hoe vermoeiend. Zij betalen de vakanties, de etentjes, de bioscoop en het theater, want de dames zelf zijn student of student-af en werkeloos. Hoe inspirerend kan dat zijn? En waarover wordt er in hemelsnaam gepraat? De beurskoersen laat de dames koud –of zou het aandeel Gucci besproken worden? En dat de afloop van het laatste tentamen statistiek de heren echt boeit kan ik me niet voorstellen. Ik heb ook besloten dat ik me er niet meer druk over ga maken. De blonde god valt op een aandachteisend giebelmeisje en gaat er aan failliet. Maar de seks goed, kwestie van prioriteiten dus.

Mijn vriendje legt het me nóg maar een keer uit: 'UMAR, volgens mij heb je de essentie nog steeds niet helemaal te pakken...een relatie is niet meer dan een simpele ruiltransactie...daarbij hoort dat je als man de verhalen aanhoort van de vrouw, verhalen die je doorgaans toch niet interesseren (of ze nou 10 jaar jonger is of 20 jaar ouder)... daarnaast investeer je er nog wat geld in, en in ruil daarvoor krijg je seks en een moeder voor je kinderen. En voor de meer statusgevoeligen onder ons ook nog een vrouw met wie je kunt pronken op feestjes e.d...'

Mooi, nee dat geeft de burger moed. Dan krijg ik een mailtje van een vriendin, 30+, die zweert bij mannen boven de 50. Daar kun je namelijk pas echt goed ruzie mee maken, ik weet niet wat ik mis volgens haar:

'E, hebben we nog wat gehoord van de blonde sukkel die met zijn giebelmeisje weg is?'

Ik mail terug: 'Wat denk je zelf? Ik transformeer acuut tot praktiserend moslim als dat zou gebeuren.'

Per kerende mail komt de reply: 'Ebru, weet wat je zegt. En weet dat ze geen Burka's verkopen op de PC'

Yeah, and pigs can fly. Mail van de blonde god die met zijn giebelmeisje weg is? Dan verkopen ze nog eerder Burka's op de PC. Ik zie Louis Vuitton er wel voor aan, alles heeft een prijs en doelgroep. En dan zie ik het helemaal voor me: het onderhoudsgevoelige giebelmeisje is vaste klant bij Vuitton. 'O kijk, Louis Vuitton heeft een nieuwe jurk, wat hip, die moettikook'. Mooi. Zij de Burka, ik de Blahniks. Ha, de blonde god mailt toch niet. Die Vuitton Burka biedt kansen, misschien moet ik daar'ns even achteraan bellen. Ik zie het opeens weer zitten. Ik leer wel lopen op de Blahniks.

Ebru Umar
ebruutje@hotmail.com

Vorige column Ebru Umar


Inhoud | D.C.Lama | U Schreef | Archief | Service