 |
| foto | Martijn de Vries |
Betrapt
door
Ebru Umar
'Ik heb geregeld dat 'ie jou
ook gaat zoenen, je vond 'm toch leuk?' Elene Vis kijkt me lachend aan. 'Die
toch? Ik heb het gewoon even gezegd!'
Je hebt direct en direct. We zijn in Rotterdam, dus hier geldt: doe maar
direct.
'Ja luister Ebru, jij mag 'm leuk vinden, jij bent nog jong. Hij is net
zo oud als mijn zoon.'
Aan het woord Elene Vis, zakenvrouw. En schrijfster. The object of our
affection, met name de mijne, is een jonge student die lid is van de EFR,
de Economische Faculteitsvereniging Rotterdam. We zijn op mijn alma mater, de
Erasmus Universiteit en hebben deelgenomen aan een Lagerhuisdebat. Peter Paul
de Vries, voorzitter van de VEB en een uiterst charmante man heeft
gewonnen. Misschien is dat wel het beste geheim van Peter Paul de Vries, dat
hij in het echt een uiterst humoristische en eigenlijk niet erg vervelende man
is. Maar De Vries is nergens te bekennen en het EFR lekkerdje neemt de honneurs
waar:
'Mevrouw Umar, ik vind het wel een stap, gewoon een baan opgeven en u volledig
toeleggen op het schrijven.'
Als ik echt jong zou zijn, zou hij geen 'mevrouw' zeggen, en me geen 'u'
noemen. Hoe oud zou ik er toch uitzien? Volgende keer leer, in plaats van een
krijtje.
'Weet je, jullie worden opgevoed zoals ook ik hier ben opgevoed. Het summum is
bestuursvoorzitter van de Shell, Philips, Unilever, ING of ABNAMRO. Laat ik nou
geen illusie aan diggelen helpen, maar geloof me, dat is helemaal niet
leuk.'
'Maar ja, het lijkt me wel een enorme beslissing, u heeft toch een bepaalde
levensstijl, hypotheek, auto, gewoon die dingen.'
Even, een fractie van een seconde over weeg ik hier serieus op in te gaan. Het
lekkerdje heeft gelijk maar ik heb er ook over nagedacht. Gisteren zat
ik nog bij m'n fiscalist. Ik vertelde dat ik gelukkig en tevreden was. Mijn
fiscalist begreep me. Hij regelt mijn zakelijke toestanden, en ik mag vooral
niet fiscaal denken. Maar hoe leg je een student uit dat er maar een ding
belangrijk is: namelijk dat je gelukkig en tevreden bent? If this is it, I'm
blessed. Dat kun je een student niet uitleggen. Bovendien ben ik
'belangrijk' en is dit de gebruikelijke chitchat met de gasten. Hij wil alleen
maar dat ik mij niet verveel.
'Weet je, ik ben 34, als ik het nu niet doe...'
'Doet u het nooit meer, ik begrijp het.'
Er loopt een meisje voorbij dat gekleed is alsof het zomer is. Duidelijk 15
jaar jonger dan ik en ik kan het het lekkerdje ook totaal niet kwalijk nemen
dat zijn aandacht verschuift. Waar was ik met mijn gedachten 15 jaar geleden?
Het antwoord ligt voor de hand: bij Shell, ABNAMRO en de rest. Wat heb ik
verkeerd gedaan?
Elene Vis haalt me weer terug in het hier en nu:
'Ik vind schrijven echt het allerleukste. Ik zou het liefst een column doen
ergens, jij hebt toch een column?'
'Ik een column? Ja op internet, op de site van Theo van Gogh, ze willen me niet
in de reguliere media. Ik vertegenwoordig een mening die gedeeld wordt door
velen en daarom niet gehoord mag worden ofzo.'
'Ik mag ook niet in de krant hoor! Ik heb net weer ergens een stuk ingeleverd,
maar ik weet niet of het wel wordt goedgekeurd.'
'Schrijf jij op de site van Theo van Gogh?'
Elene's zoon, ook 15 jaar jonger, in ieder geval 10, kijkt me vol ongeloof aan.
Ik schiet in de lach:
'Ja, ik schrijf op de site van Theo van Gogh! Ik ben inderdaad diezelfde
Ebru Umar!'
'Het is wel een strakke site.'
'Het is zeker een strakke site.'
Misschien is het wel leuk om een zoon te hebben. Die van Elene is in ieder
geval uitermate vriendelijk en keurig. Maar ook al zeker 20plus, dus dan mag
dat ook wel.
 |
| Eline Vis, Ad Visser en Ebru Umar |
Ad Visser is er ook. Hij
heeft zijn vrouw bij zich en heeft zich kranig geroerd in het Lagerhuis debat.
Zijn vrouw ook, vanuit het publiek. Enorme humor en heerlijk laconiek.
'Elene, leuke titel van je nieuwe boek, 'Echte Liefde'. Kijk dit is mijn echte
liefde, al 35 jaar, de liefde is gewoon een lot uit de loterij!'
Zie je wel, liefde is een kansspel, en er bestaat een kans dat je'm niet
tegenkomt. So what? Die Ad Visser is leuk. En mijn jeugdheld natuurlijk. Ik ben
echt oud, hoewel Visser er zelf verdacht jong en hip uitziet.
'Dat zijn er niet veel die het toe durven te geven hoor Ebru, dat ik hun
jeugdheld ben, Leuk om te horen.'
'Meen je dat nou? Maar ik meen het, nou wil ik met je op de foto ook!'
Met mijn nieuwe camera worden de foto's gemaakt. Die camera moet ik van mijn
fiscalist ook zakelijk gebruiken. Het EFR lekkerdje staat erbij en kijkt
ernaar. En nu nog een foto van hem, maar nee, ebru-met-de-grote-mond –die
–schrijft- voor-de-site-van-Theo-van-Gogh durft veel maar dit niet.
'Mevrouw Umar, uw jas en sjaal.'
'Dank je wel.'
Drie zoenen van het EFR lekkerdje – met dank aan Elene Vis - en de dag zit
erop.
Robert, Elene's zoon staat er bij en kijkt ernaar.
'Ebru hij lijkt op Jort Kelder!'
'HIJ LIJKT HELEMAAL NIET OP JORT KELDER!'
'Had zijn tweelingsbroer kunnen zijn, stukje jonger dan. Echt waar.'
Hij lijkt op Jort Kelder. Fuck. Hoe verrassend. Hoe voorspelbaar.
Ebru Umar
• "Elene Vis haalt me weer terug in het hier en nu: 'Ik vind
schrijven echt het allerleukste.
Ik zou het liefst een column doen ergens, jij hebt toch een column?' 'Ik een
column? Ja op internet, op de site van Theo van Gogh, ze willen me niet in de
reguliere media. Ik vertegenwoordig een mening die gedeeld wordt door velen en
daarom niet gehoord mag worden ofzo.' 'Ik mag ook niet in de krant hoor! Ik heb
net weer ergens een stuk ingeleverd, maar ik weet niet of het wel wordt
goedgekeurd.'
'Schrijf jij op de site van Theo van Gogh?'"
Hi Ebru,
Je vertegenwoordigd nou juist geen mening op deze site! Had je er maar een;
waarmee je uit de voeten kan.. Want je bent zo voorzichtig op deze site, bang
dat ook Van Gogh een keer genoeg van je krijgt, dat je alleen maar dagboekpraat
durft op te schrijven, met wie je op tv mag of over welke bn-er deze keer
tolereerde dat je tegen ze oprijdt.
Sterruk...
Groetjes,
Jan
• Wat dacht je, ik had ECHT tijd over, dus ik
maak er een 10 regelig mailtje van. en ik verstuur het voor de verandering 'ns
van mijn privé adres. Leuk, je eigen url.
Ik begrijp dat jij je kicks krijgt uit fulminerende teksten uitslaan, die
werkelijk nergens op slaan en dat is maar goed ook. Ik ben blij dat ik het
object van jouw agressie mag zijn, ipv een of ander 10-jarig meisje of
anderszins niet weerbaar slachtoffer. HIT ME BABY ONE MORE TIME!!!
Misschien moet je ns klagen bij Theo, wellicht dat hij een luisterend oor voor
je heeft. Misschien knettert hij me wel van de site. Nog beter, waarom geen
petitie: weg met Ebru bij De Gezonde Roker??
Nu ja, er geldt nog steeds: je hoeft me niet te lezen. Zou ik jou misschien
kunnen blokkeren om mijn stukken te lezen? Of is de technologie nog niet zover
gevorderd?
Hoe is het bij de Van Lanschotjes? Hoe is dat nou, het beheer van andermans
vermogen in de wetenschap dat dat voor de papierschuivers in dit leven niet is
weggelegd?
dag,
Ebru
• Beste Ebru,
Je stukjes veranderen gestaag in prietpraat. Vergeet jezelf en schrijf weer
over zaken die echt belangrijk zijn, of begin een column in de Story.
Groeten,
Eric van der Heijden,
Amsterdam
