God straft...
HIT ME!
door
Ebru Umar
Hoewel mijn intuïtie mij vertelt dat mijn
missie in dit leven heel veel verder gaat dan de toorn van gelovigen over mij
af te roepen, is het vervelende dat godsdienstfundi's beledigen helemaal
vanzelf gaat. Als een Gilles de la Tourette patiënt neemt de onzichtbare
autocue mijn verbale vermogens over. De afgelopen week was een waar unicum: op
dinsdag vielen de gristelijke gelovigen van hun stoel en op zaterdag waren de
moslimfundi's aan de beurt.
En voor je het weet krijg je brieven dat mensen voor je gaan bidden
om je weer op het juiste pad te krijgen. Waarheen, waarvoor, that's echter
the real question...
Catherine Keyls boeken 'Made in Holland' en 'De kleur van succes' waren het
onderwerp bij Andries Knevel van de EO. Omdat waarschijnlijk niemand van de
representabele geportretteerden (ik noem een Aboutaleb, een Benzakour, een
Hirsi Ali, een Albayrak) tijd had om naast Catherine aan te schuiven, hapte de
EO waarschijnlijk maar 'ns diep naar lucht en vroeg of ik dan maar wilde
komen.
Geloof me of niet, gelovig of niet, laat ik Knevel nou een prima
interviewer vinden. Al was het maar omdat hij de enige is geweest die Dyab Abou
Jahjah van repliek heeft weten te dienen. Waar blonde narcisten als Mathijs van
Nieuwkerk en Jeroen Pauw vooral geïnteresseerd zijn in hun image, leest
Knevel zich terdege in in zijn gasten. En eerlijk is eerlijk: ik had graag bij
Knevel aan tafel gezeten toen mijn boek uitkwam. Hij dacht daar destijds helaas
anders over.. In deze herkansingsronde eerst maar 'ns Catherine gebeld of zij
dat ook een goed plan vond ('JA! NATUURLIJK!'). En zo mocht ik als B-gast
aanschuiven bij Andries Knevel. Ik nam mij voor aardig te zijn. Gelukkig gingen
we dat eerst oefenen. Ik faalde jammerlijk. Bij de opnames ging het waarlijk
stukken beter.
Omdat ik vind dat Catherines boek verplicht moet worden op alle middelbare
scholen in Nederland, tezamen met 'Burka en Blahniks' natuurlijk, zat ik er ook
vol overtuiging. Verplicht, om voor eens en voor altijd maar vooral op het
juiste moment, jongeren, Nederlanders, oud en nieuw, erop te wijzen dat niet je
afkomst of het netwerk van je ouders, maar doorzettingsvermogen het
belangrijkste ingredient is om gelukkig te worden in deze maatschappij.
Zolang ik naast Catherine aan tafel zat ging het goed.
Was ik aardig. Maar ja, toen kwam de derde gast, met zijn Jezus moskee. Ik
brak. De heiden in mij ontsnapte aan haar ketenen. Je moet mij ook niet op de
eerste rij in een publiek zetten, je moet mij überhaupt nooit in het
publiek zetten. Zeker niet tussen christelijke scholieren, hoe aardig ook.
Misschien dat ik op een dag hetzelfde positivisme en idealisme in mij vind als
het heerschap dat het Jezusgeloof in moslimlanden wil verkondigen. Waar doen
die mensen dat toch allemaal van? Of ligt hun bevrediging gewoon niet in de
aanschaf van schoenen? Toch is mijn leven makkelijker. Of gaat het gelovigen
daar niet om, om makkelijk? Ik kon me met moeite inhouden, Catherine deed het
stukken beter, maar daarom kan ik ook nog zoveel van haar leren.
Het gevolg was weer een hoop vrolijke fanmail. Deze keer
uit christelijke hoek. Het doet me altijd goed dat mensen de moeite willen
nemen mijn adres op te zoeken, een briefje te schrijven, dit in een envelop
willen stoppen, zelfs een postzegel op de envelop willen plakken en 'm daarna
ook nog in een brievenbus deponeren. Zouden ze dat niet dagelijks kunnen doen?
Weer 'ns wat anders dan brieven van m'n fiscalist, m'n advokaat en
accountmanager. Goedkoper ook.
Maar de week was nog lang niet over. Vara's Spijkers met Koppen belde. Een stel
moslimfundi's van www.elqalem.nl zijn een campagne gestart dat vrouwen zich moeten
bedekken, een sluier en lelijke lappen als kleding dienen te dragen. Omdat dat
kuis is. En omdat dat is wat de profeet Mohammed gewild heeft. En Allah ook
natuurlijk. Allah heeft de vrouw geschapen om naar de pijpen van een man te
dansen, want pijpen dat vinden vrouwen fijn. En Allah kan het weten, want Allah
was een vrouw. Volgens moslimfundi's hield de profeet blijkbaar ook niet van
kijken naar mooie vrouwen. Raar wel, want hoe je het ook wendt of keert:
oosterse vrouwen zijn wel mooi. Hield de profeet soms niet van vrouwen?
De Vara had deze moslimfundi's uitgenodigd om hun campagne toe te lichten door
en vroeg of ik zou willen komen om daartegenover te zitten.
NEE! Genoeg geloofsfundi's voor een week na een bezoek aan de EO! Maar een blik
op de website van deze domme (slimme?) jongens was meer dan genoeg om mijn
mening te doen wijzigen. De Vara kocht mij om met een taxi en zo toog ik op
zaterdag naar Utrecht voor tien minuutjes radio, iemand moet het toch doen.
Het ontvangscommitte van de Vara ontving mij met een broodje en thee en
verlegde haar aandacht naar Abdelhakim, zo'n mooie donkere kerel. "Hij
heeft wat minder media ervaring dan jij en is zenuwachtig.' Wat schattig.
Felix Meurders presenteert en ik weet dat hij er wel vertrouwen in heeft, maar
stiekem toch zijn hart vasthoudt. Ebru Umar on the air met een moslimfundi...
Abdelhakim wil zijn achternaam niet zeggen, maar roept op de website
www.elqalem.nl vrouwen op om zich te sluieren en zich in verhullende kleding te
manifesteren omdat een buiten rondlopende vrouw niet gewenst is in de 21ste
eeuw. Vrouwen horen thuis, ze zijn immers een sieraad die hun mannen moeten
behagen maar niet hun kont en tieten (ipse dixit) op straat dienen te tonen.
Dat is vragen om problemen. Ik word er allemaal zo moe van. Mannen die wel 'ns
even gaan bepalen wat wij vrouwen wel en niet mogen omdat een stel mannen,
vooral moslimfundi's, anders elke vrouw willen bespringen, verkrachten en weet
ik wat nog meer. Omdat ze zichzelf niet onder controle hebben. Ik vergat te
melden dat deze mannen met spoed opgenomen zouden moeten in het Pieter Baan
Centrum, maar de rest valt hier
te beluisteren.
Ebru Umar
Knevel
