"Made in
Holland"
door
Ebru Umar
Ik ben natuurlijk een tuthola
met rijke ouders waardoor ik de kansen die deze samenleving mij en mijn
familie, geboden heeft, wel heb kunnen grijpen en zovele andere nieuwe
Nederlanders niet.
Mijn ouders waren zó rijk, dat ze toen ze naar Nederland kwamen, moesten
sparen om één ijsje in de week te delen. Zó rijk, dat toen
ze per ongeluk dropjes kochten in plaats van chocolade, geen geld hadden om
rechtsomkeerd alsnog een reep chocolade te kopen. Zó rijk dat toen mijn
moeder zwanger was van mij, ze geen geld had om aardbeien te kopen, waar ze zo
naar verlangde. Mijn ouders waren zó rijk, dat ze zich er terdege van
bewust waren, dat als ze wilden slagen in Nederland en met geld terug naar
Turkije wilden, ze zouden moeten leren en presteren.
Omdat ik vanwege het bovenstaande geen recht van spreken heb over allochtone
jongeren en hun belevingswereld, was ik ergens wel blij dat Catherine Keyl,
toen ze vorig jaar in New York was, op het lumineuze idee kwam om 'ns een het
andere verhaal van nieuwe Nederlanders op te schrijven. Anders dan al die drama
verhalen in de kranten, die een geaccepteerd excuus lijken te zijn voor het
falen van de nieuw Nederlandse jeugd. De armoe, achterstand, familieproblemen
en vooral de discriminatie zorgen er immers voor dat ze en masse de
criminaliteit ingaan om centen te verdienen. Dubbeltjes zijn ze namelijk en
iedereen weet dat die nooit kwartjes worden. Niet dat ik aan een dergelijk boek
wilde meewerken, maar een nobel en integer initiatief vond ik het wel. En
uiteindelijk sta ik er natuurlijk wél in... Maar had ze Katja Schuurman
en Georgina Verbaan ook gevraagd? Die dames hebben het hele jaar door van
nature het kleurtje waar ik zo mijn best voor moet doen. Ze hebben exotisch
bloed, net als ik, maar ze verschillen door hun westerse namen. Dus hoe zat het
nou met die allo-definitie? Waarom ik wel, en zij niet? Wie staan er trouwens
nog meer in? En wat hebben zij te zeggen tegen jonge nieuwe Nederlanders?
ALI B.:
'Ik garandeer je dat
je geen succes zult hebben met criminaliteit. Als je hard werkt en je ouders
zijn trots op je, dan heb je succes. Iedereen kan alles, dat geloof ik. Mensen
zeggen dat je aanleg moet hebben: bullshit. Als je het wilt, dan kan je het.
Dat moet je geloven.'
ASHKAN MOSSAFAIAN:
'Ik weet zeker dat
iedereen die succes heeft, tegenslagen heeft gehad. Je moet de dichte deuren
meemaken. Wie niet waagt, wie niet wint. Zolang je de goede wegen bewandelt in
dit land, krijgt iedereen wel de kansen.'
BEHRANG MOUSAVI:
'Heb je wel 'ns
meegemaakt dat een straaljager sneller dan het geluid op een afstand van dertig
meter langs je heen vliegt? Weet je wat er dan gebeurt? Ik vind het helemaal
niet erg wat ik heb meegemaakt. Ik was anders nooit zo gevormd als ik nu ben.
Bepaalde dingen moet je vergeten, anders kun je niet leven.'
BOB HUANG:
'Als ik zie hoe die
jongeren soms gekleed gaan: Diesel spijkerbroeken, Kipling tassen, Nike
airschoenen. Dan denk ik: jullie hebben al voor minstens 1000 euro aan spullen,
jullie mogen niet klagen. Ik heb dat soort dure dingen niet. Maken jullie het
elke week op of bouw je aan je toekomst, dat is het verschil.'
GERARD SPONG:
'Mensen die twijfelen
zullen de top nooit bereiken. En gelukkig maar, want er kan er maar een aan de
top staan. En wezenlijk is: je moet je ook opofferingen willen getroosten, je
moet ook tot het uiterste willen gaan.'
HIND:
'De afkomst van je
ouders is in Nederland niet bepalend om succesvol te zijn. Ik vind het echter
wel belangrijk dat je integreert in het land waar je woont. Dat betekent niet
dat je de andere cultuur naast je neer moet leggen! Ga problemen niet uit de
weg maar pak de uitdaging aan. Je bent rijk met twee culturen, pluk daar de
vruchten van.'
HüSNü KOCABAS:
'Als je echt iets wilt
bereiken, dan kun je het ook wel. Het maakt niet uit of je ouders buitenlands
zijn. Het gaat alleen maar over jezelf. Als je echt iets wilt, kun je het
bereiken. Ik heb er letterlijk en figuurlijk voor gevochten.'
JÖRGEN RAYMANN:
'Jongens, als je met één vinger naar de
schuldige wijst, wijzen er altijd drie vingers naar jezelf. Leg eerst de
oorzaak bij jezelf. Los het op. En als je wanhopig bent, moet je maar de
waarheid van mijn moeder onthouden: als alle deuren dicht zijn, is er altijd de
Heer die ergens een raampje voor je opendoet.'
NEBAHAT ALBAYRAK:
'Ik geloof erin dat je
in het leven veel in eigen handen hebt. De enige die echt verantwoordelijk is
voor jouw leven ben jezelf.'
RAHMA EL MOUDEN:
'Ik ben een vrouw die
vecht voor haar vrijheid. Ergens wil ik laten zien dat allochtonen ook gewone
mensen zijn met hersens. Ben je laag opgeleid? Geeft moet, als je wilt kom je
er wel, maar je moet wel de kans krijgen. Ik ben hier gekomen om iets te
bereiken, anders had ik ook wel in Marokko kunnen blijven met elke dag zon,
verse vis en mijn familie.'
RATTAN CHADHA:
'Gebruik je moeilijke
situatie niet als excuus. Het is heel makkelijk om in slechte dingen te
vervallen. Als je naar de gevangenis gaat, kan niemand dat wat schelen en je
schiet er zelf niets mee op. Probeer ergens je passie in te leggen. Want echt
waar, niets is zo vervelend als geld verdienen, daar haal je geen inspiratie
uit. Als je een passie hebt, komt dat geld vanzelf wel.'
ROY DONGEN:
'Wie voor een
dubbeltje geboren wordt, wordt nooit een kwartje wordt er ook gezegd. Nou dat
moet je tegen mij niet zeggen. Ik weet dat ik bepaalde dingen goed kan:
managen, mensen overhalen processen op gang krijgen, en als iets niet goed
functioneert het zo reorganiseren dat het wel functioneert. Ik zet door. En
laat niemand zeggen dat handicaps je toekomst beperken. Ik heb ze allemaal maar
zie: ik ben nu toch ook een gelukkige en succesvolle zakenman met een prettige
relatie!'
SELA ZORLU:
'Zolang je die
Nederlandse jongeren blijft benaderen as 'Marokkanen', gaat het niet goed. Ze
afficheren zichzelf we lasl Marokkanen, maar ze zouden zich nooit kunnen redden
in Marokko! Hier vinden ze het een kloteland, maar het is ook hun kloteland.
Waarom noemen we ze geen tweede generatie Nederlanders? Dan leggen we de nadruk
op dat ze erbij horen en de toekomst.
SIGI LENS:
'Je moet het zo zien:
'als je in een pikdonkere kamer zit en je weet dat er een weg is naar het
licht, kun je twee dingen doen. Je kunt zeggen: 'die weg vind ik nooit', of je
gaat op zoek. En hoe je het doet, maakt niet uit.'
TOURIYA HAOUD:
'Toen ik zestien was, werd ik echt een fanatieke moslima, zoals
mijn vader, vijf keer per dag bidden. Eigenlijk verlangde ik naar een
hoofddoek. Ik wilde gewoon wanhopig ergens bij horen. Totdat ik een soort
ingeving kreeg: ik ga niet in al die dingen geloven, ik geloof alleen nog maar
in mezelf. Ik weet gewoon dat als je dingen echt wilt, dat het dan ook gebeurt.
Mits je hard en doelgericht werkt.'
TROY DOUGLAS:
'Je moet natuurlijk
wel iets over hebben voor je succes. Als jongeren hier zeggen dat ze het niet
kunnen maken, waar hebben ze het dan over? Ze kunnen onderwijs krijgen, er zijn
boeken, televisieprogramma's, zoveel mogelijkheden, je gaat me toch niet
vertellen dat er in een land met zestien miljoen mensen niemand is met wie je
je kunt iedentificeren? Kom op zeg, je moet er natuurlijk wel iets voor doen!'
Ebru Umar
Made in Holland
catherine.nl
