Ga je er een stukkie over schrijven?
Dat was de te verwachten laatste vraag in het programma Columnisten Only waar ik kort geleden in mocht figureren. De eerlijkheid gebiedt me te zeggen dat ik dat eigenlijk niet van plan was. Deze columns moeten prikkelend zijn en gaan over entertainmentgebeurtenissen die een heel land bezighouden en daar kun je de uitzending van dit programma met de beste wil van de wereld niet toe rekenen. De kijkcijfers hebben inmiddels ook bewezen dat dit nieuwe RTL 5 programma tot de best bewaarde geheimen van Nederland behoorde. Want laten we eerlijk wezen; een kleine 100.000 kijkertjes is niet veel, al gaan er avonden voorbij dat ik zo'n groep mensen niet bij me op de bank heb zitten en droomt RONNIE TOBER nog steeds dat hij ooit zo'n groot publiek in Ahoy kan trekken.
Daarnaast vind ik dat ik geen schriftelijk verslag hoef uit to brengen van alle werkzaamheden die ik verricht. Het universum bevat meer intrigerende zaken den de agenda van Albert Veriinde, dat moge duidelijk zijn. En toch zei ik onmiddellijk JA toen mij deze vraag werd gesteld. Ik had me namelijk doodongelukkig gevoeld vanaf het moment dat ik mijn collega-columnisten op een regenachtige zondagavond ontmoette in de lobby van het Amsterdamse Okura hotel. Wat een stelletje over het paard getilde en chic doende diva's bij elkaar. De meesten kende ik alleen van naam of van hun fotootje uit de krant.
De kaalhoofdige PIM FORTUYN schrijft gepeperde politieke columns in Elsevier. En het woord gepeperd is pikant omdat hij medeverantwoordelijk was voor de val van BRAM PEPER. FRITS ABRAHAMS was er ook. Deze NRC-columnist heeft een heerlijke baan. Hij bezoekt elke dag een lezing, congres of tentoonstelling en schrijft daar den een artikeltje over. Een beetje zouteloos bij tijd en wijle, maar Frits is tenminste van de straat. En dan was er MARTIN BRIL. Ik heb nooit iets van de man gelezen, maar hij schijnt tien columns per week te schrijven dus blijkbaar heeft hij veel te zeggen, Of produceert hij veel stukjes onder het mom; ik heb eigenlijk niets te zeggen, maar als ik heel veel artikeltjes schrijf valt dat niet op? En tenslotte was er CORNALD MAAS, de man die voor de Volkskrant tijdenlang tv-recensies schreef en eigenlijk smartengeld zou moeten krijgen voor alle ellende die hij elke avond weer via drie tv's tegelijk moest bekijken. Te midden van deze schrijvers van gerenommeerde tijdschriften voelde ik mij een beetje een vreemde eend in de bijt. Want het is een publiek geheim dat Volkskrant, Parool, Elsevier en NRC zichzelf veel beter achten den het weekblad waarvoor ik schrijf. Maar ijdel als ik ben, voelde ik me ook een beetje vereerd en vooraf had ik me verheugd op mijn ontmoetíng met de gewaardeerde collega's.
Dat viel dus goed tegen.
Met uitzondering van Cornald Maas die ik al lang ken als een vriendelijk intelligent mens, deden de columnisten stukje voor stukje hun best over te komen als Sterren. Ze werden met U aangesproken door de redactie en niemand nam de moeite om te zeggen dat dat toch echt niet nodig was. Pim Fortuyn bemoeide zich onmiddellijk met de inhoud en volgorde van het programma en bereed voor de rest weer zijn vaste stokpaardje; hij vindt dat hij te weinig verdient bij Elsevier. 1100 Gulden is absoluut te weinig, eigenlijk zou hij moeten delen in de winst van het uitgeversconcern dat dankzij hem groot geworden is, aldus de immer bescheiden Fortuyn.
En Martin Bril begon meteen over een knoopje van zijn pak dat los zat en verlustigde zich aan de aanblik van een redactrice die dat voor hem ging zitten verstellen. Na afloop was hij meteen weer weg, want een godenzoon moet onbereikbaar blijven nietwaar? Frits Abrahams was, wellicht door zenuwen, even vaag als in zijn NRC rubriek. De enige die zichzelf was en openstond voor een goed gesprek was Cornald Maas. Het zal geen wonder heten dat de uitzending ontaardde in oeverloos gezwets, waarbij de dames van Ladies Only redenaarstalenten eerste klas bleken. De heren bleven ook in de uitzending chic en op afstand en op het bommetje dat ik tijdens de opnamen in de groep gooide. Ik vind jullie van die diva's, werd niet gereageerd. Dat kwam iets te dichtbij, denk ik.

Maar de ergste columnist zat niet eens in het programma. Die zat aan de zijlijn als ver slaggever voor de NRC. De naam van het kleine zuur pruimpje is MAX PAM De man die bij Net 5 ooit een geflopt praatprogramma presenteerde schreef de avond voor de uitzending een cynisch stukje in de NRC. Dat mag, maar wat niet mag is mij een tafeldame noemen. Dan begint er een lichte anti-homo sfeer te ontstaan waar ik eigenlijk niet van gediend ben. Ik begrijp dat meneer Pam baalt dat zijn programma ooit op stel en sprong van de buis is gehaald en dat hij nu nog niet eens te gast mag zijn in een marginaal tv-programma. Maar dat geeft Pammetje Horlepiep nog niet het recht om discriminerende opmerkingen in een zogenaamde kwaliteitskrant te maken.
Kijk, als dit soort aanvaringen in de uitzending hadden gezeten was het nog leuk geworden die zondagavond in Amsterdam. Maar de hoge heren columnisten kozen voor een discussie op afstand en lieten niets van zichzelf zien. Daardoor bleven het Columnisten Only.
Tot volgende week!