De bouwfraude volgens NRC-Handelsblad

door Micha Kat

Een parlementaire enquête zorgt altijd weer voor de nodige journalistieke stress, maar het huidige onderzoek naar bouwfraude spant wat dit betreft wel de kroon. Criminele witte boorden, illegale prijsafspraken in zompige wegrestaurants, schaduwboekhoudingen achterop bierviltjes in nauwelijks leesbare krabbels: Watergate verbleekt erbij. Dit is het echte werk!
Bij De Volkskrant weten ze veel interessant materiaal boven tafel te krijgen. Wellicht hierdoor gefrustreerd heeft NRC Handelsblad, propagandist van de gevestigde orde, ervoor gekozen de bouwers de helpende hand toe te steken in een journalistiek productie die het dieptepunt van de laatste jaren kan worden genoemd en de kop meekreeg Bouwers wilden af van illegaal systeem. Kern van de scoop: de bouwers hebben er alles aan gedaan om netjes te zijn, maar ja, tussen droom en daad staan praktische bezwaren. Onderzoeksjournalistiek waar Bernstein en Woodward jaloers op zouden zijn! Klap op de vuurpijl is nog wel dat de opgevoerde bronnen (oud) topmannen van de bouwbedrijven zelf zijn. Hoe komt een krant ertoe zich zo te verlagen tot eenzijdige belangenbehartiger? Gaat NRC nu ook de volgende scoop brengen:

Folkert wilde Pim niet vermoorden. Rotterdam- door onze redacteuren Rob Schoof en Freek Staps. Folkert van der G. heeft verscheidene malen op het punt gestaan Pim te vermoorden, maar raakte bij zinnen en zag van zijn voornemen af. Dat zeggen verscheidene van zijn vrienden uit de milieubeweging en ook zijn vrouw. Maar omdat het zijn omgeving steeds moeilijker viel Folkert van zijn voornemen af te houden, kon hij op een goede dag in mei toch toeslaan. Diverse besprekingen zijn gevoerd met topmensen uit de milieubeweging waarin aanvankelijk werd overeengekomen dat geen van de aanwezigen Pim zou vermoorden. Maar ze vertrouwenden elkaar niet. "De grote angst van Folkert was dat een van zijn concurrenten de beer zou schieten voordat hij kon toeslaan" zegt zijn vrouw. "Hierdoor raakte hij dermate gestresst dat hij de verleiding niet langer kon weerstaan."

Het tragische van deze journalistieke miskleun is dat het totaal niet terzake doet of de bouwers ooit van het illegale systeem afwilden. De enige relevante vragen zijn: zijn er delicten gepleegd en zo ja, welke? Hierop richt zich terecht de aandacht van de Volkskrant. Vermoedelijk maakt NRC deel uit van een lobby die nu al wordt opgetuigd om de bouwers de dans te laten ontspringen. In het recht wordt immers veel belang gehecht aan iemands motieven. Nu NRC heeft 'aangetoond' (er wordt overigens in het stuk geen spat hard bewijs geleverd) dat de bouwers au fond van goede wil zijn zullen de rechters zich vermoedelijk door mildheid en clementie laten leiden. Een onmogelijke complottheorie? Wellicht. Maar NRC heeft zich al vele malen eerder schaamteloos van karretjes van het establishment laten spannen met als dieptepunt de eindeloze reeks artikelen van Marcel Haenen (doet hij nog wat?) over Bouterse. Alles wat het OM hem influisterde schreef hij op en daarom mocht hij zijn boekje over de zaak (Baas Bouterse) dat daags voor het proces uitkwam met de bedoeling de sfeer nog eens lekker op te stoken aanbieden in het gezelschap van rechters en van oud-super PG Docters van Leeuwen, een journalistiek affront waarvan de juridische wereld (met name prof. Schalken) reeds direct schande sprak. Docters geneerde zich op een gegeven moment zelfs zo voor de georkestreerde propagandabijeenkomst dat hij heeft uitgeroepen 'waarom ben ik hier eigenlijk?' Helemaal niets bleef er over van de van staatswege ingestoken beschuldigen tegen de 'drugscrimineel' die stoelden op anoniem materiaal van schimmige kroongetuigen die hun verklaringen later weer herriepen. Bouterse heeft meer dan genoeg feiten in handen om NRC Handelsblad een claim aan te doen die ervoor zou kunnen zorgen dat de krant nog eerder geschiedenis wordt dan Het Parool. Meneer Moszkowicz, aan het werk! Schrijf echte persgeschiedenis! Met dank aan 'onderzoeksjournalist' M. Haenen.

Micha Kat