In mijn onschuld

Afgelopen Vrijdag werd ik gebeld door iemand die zich voorstelde als "Menno de Galan". Daarmee werd ik geacht te weten dat 't hier een wakkere verslaggever van NRC-Handelsblad betrof; meneer wilde weten van de financiën van Fortuyn. En zo lees ik over een door mij getipte sponsor van de Fortuyn's verkiezingskas dat 'het diner' niet succesvol was.
NRC-Handelsblad, 27 Juli jl.: 'Na afloop belt Langendam Van Gogh. "En?", vraagt die verwachtingsvol.
Langendam: "Theo, wat maak je me nou? Die man is helemaal niet rijk. Ik wil best met iedereen eten, maar ze moeten wel wat hebben."'
'Die man' was iemand van wie Fortuyn en Langendam nog nooit hadden gehoord, meldt de krant, 't Is jammer dat De Galan me hierover geen vraag heeft gesteld, ook al omdat 't hier geen diner maar een lunch betrof.
'Die man' was Frans Afman, filmfinancier in goede doen, destijds de grote man van Crédit-Lyonais en financier van Rambo- en Rocky-films. Afman wilde voor Fortuyn best de Kamer in, maar stuitte op een muur van onverschilligheid bij Pimmetje, ook nadat 'ie ter plekke fl. 10.000,- doneerde. Afman, Rotterdammer door de jaren heen, had z'n lidmaatschap van de VVD al opgezegd voor het goede doel en zou natuurlijk lichtjaren doortastender zijn geweest in z'n optreden dan de Ferry Hoogendijks die ook toen al hun dreigende schaduw over de lijst Fortuyn
lieten vallen, 't Is hier eerder gezegd; mensenkennis was niet de eerste in het oog lopende karaktertrek van - ik bedoel dit ironisch - Onze Geliefde Leider.
Maar Fortuyn en Langendam, provincialen als 't ging om de typjes van de wereld bij wie het geld schreeuwend te wachten lag, hadden nog nooit van Afman gehoord. Ik geloofde m'n oren niet, ook al omdat ik persoonlijk wel 'ns lunch met iemand die me minder toezegt dan tien ruggen.
Gezegd moet ook dat ik er niets van heb begrepen dat al die tijd er geen miljonair te vinden was die in ‚‚n keer Fortuyn's hele campagne - begroot op het schijntje van een miljoen - voor z'n rekening nam. Gelukkig ben ik geen miljonair, jammer genoeg.
Het circus rondom de financiering van Fortuyn's revolutie is niet verheffend geweest, maar hij kon dan geen beroep doen op de van overheidswege namens ons allen verstrekte subsidies waarmee de traditionele partijen hun clubkas spekken.
Fortuyn's vertrek bij Leefbaar Nederland leverde onaangetast Gelijk en een hoop chaos op. Ware Pim onder de hoede van campagneleider Kay van der Linden gebleven, hij was beveiligd geweest en zonder zorgen voor de verkiezingspot aan de slag gegaan.
Principes zijn een dure zaak.
Over principes gesproken; wat zou de gage zijn die Mat Herben heeft gekregen van de Amerikaanse ambassade om de JSF er tijdens de formatie doorheen te jassen?
't Is treurig om te zien dat diezelfde Herben zelfs niet meer de moeite neemt om namens zijn partij aan de beschouwingen deel te nemen; te moeilijk, te snel en dan ook nog graaf Ferry Dracula aan je' zijde, die tegen Femke Halsema niet meer weet te zeggen dan dat ze naar haar' plaats moet. Halsema, die altijd irriteert vanwege die kaakklem van permanente verontwaardiging in toon en blik, had geen kind aan de suckers. Mevrouw is toch waarlijk niet lastig aan te pakken in het debat. Gerrit Zalm glimlacht, neemt Balkenende te grazen en bereidt de volgende verkiezingen voor. Fortuyn is wel heel erg dood.

Theo van Gogh