Leefbaar Theo

Gezien de verontrustende redelijkheid van mijn opvattingen - zie m'n stukje van gisteren met het verkiezingsprogramma "Ik had een droom..." - sta ik altijd weer te kijken van de felheid waarmee lieden op me reageren. Natuurlijk heb ik doorgaans veel aardigheid in het tandenknarsen dat mijn persoontje te weeg mag brengen. Als belichaming van het harmonie-model probeer ik meestal me in de ander in te leven.
Meneer De Hoop Scheffer bijvoorbeeld beschouw ik als een rechtse katholiek en een tamelijk sukkelige politicus; niet iemand om gepassioneerd over te raken. In de vaderlandse politiek is er eigenlijk maar één oplichter die mijn bijzondere aandacht verdient; Paul Rosenmöller.
Leefbaar Theo is natuurlijk opgericht om de dames en heren politici enigszins belachelijk te maken, maar toch vooral ook om de fractie-voorzitter van Groen-Links publicitair te blijven begeleiden. 't Zou immers heel betreurenswaardig zijn als het geknoei van onze beoogde minister van Buitenlandse Zaken in vergetelheid raakte.
Hoe diep door de politiek-correcte knieën Rosenmöller gaat als 't allochtonen betreft, kan iedereen deze week nalezen in een voortreffelijk artikel in HP/de Tijd. 't Handelt hier natuurlijk om de bekende rolstoelster Singh Varma wier lange vingers en leugenachtigheden jarenlang met de mantel der liefde werden bedekt omdat - hoe kan 't anders - de doos een bruine huid heeft. Rosenmöller heeft er alles aan gedaan om de voor zijn Hindoestaanse boegbeeld belastende feiten te verdonkeremanen.
Dat een miljonair uit schuldgevoel over zijn achtergrond als jongeman stakingen leidde in de Rotterdamse haven toont ons eens temeer dat Verelendung juist de rijksten onder ons kan treffen. Paladijn van de bourgeoisie en een hypocriet stuk vreten, je kunt 't allemaal met recht over deze fractievoorzitter beweren zonder hem moreel verwerpelijk te vinden. Want hypocrisie is de kruipolie van het intermenselijk verkeer en in de oorlog der Ideeën mag men allerhande schutskleuren aannemen. Ik bedoel, Jan Marijnissen propageert een in mijn ogen verderfelijk systeem en toch verschil ik graag met hem van mening omdat je het gevoel krijgt naar een oprechte dorpspastoor te luisteren.
Maar Rosenmöller heeft willens en wetens de kiezer bedrogen. Al een jaar op de hoogte van Mevrouws liegen en dan nog doen of je van niks weet; geen wonder dat onze geachte fractievoorzitter nu nadrukkelijk op vakantie is en onbereikbaar voor de pers.
Het treurigste bezinksel uit de riolen stinkt niet genoeg om de putlucht rond Rosenmöller te evenaren. 't Zou een aanfluiting zijn voor de parlementaire democratie als meneer - en daarmee Groen-Links - weg zou komen met de hooggestemde praatjes van medemenselijkheid die oplichters van zijn slag in tijden van crises altijd op zak hebben. Singh Varma is beschermd vanwege haar kleur - een in de kern der zaak ten diepste racistische overweging - en dat bestempelt Rosenmöller tot crapuul dat praat met twee tongen. Niet dat je iets anders van een politicus zou mogen verwachten, maar in dit geval zijn de hooggestemde babbeltjes waarmee de kiezer bedrogen wordt wel heel ontluisterend.
't Is mijn stellige overtuiging dat Rosenmöller zich uit de politiek dient terug te trekken. Ik zal wel weer m'n zin niet krijgen, maar dat neemt niet weg dat de oplichter juist op TV telkens weer uitgedaagd kan worden zich te verantwoorden voor zijn bedrog van de kiezers. Moreel failliet blijft moreel failliet, ook voor wie, zoals Groen-Links, zijn handel vooral zoekt in geweeklaag over het Goddeloze kapitalisme, het onmetelijke sterven te Afrika en, O Heer, een schoner millieu.
Juist door mijn gevoel voor zuivere verhoudingen zullen m'n inspanningen zich vooral richten tegen de fractievoorzitter van Groen-Links. Dat wordt een fijne campagne.
Dag oplichter.