Folkert & Volkert

Beschik ik over profetische gaven?
Acht Maart jl. verwonderde ik me er in een stukje op deze site over dat Fortuyn nog niet vermoord was. Ik citeerde de Telegraaf die verslag deed van de opening van een café‚ waarbij Michiel Romeijn in zijn rol van Obuma ten overstaan van diverse bulderende oud burgemeesters van Amsterdam de wens uitsprak dat Mens en Fortuyn zich business class te pletter zouden vliegen 'in een toren'. Bijzonder geestig, inderdaad, en je vraagt je af waarom deze witte neger niet meteen is toegevoegd aan het briljante campagneteam van de PVDA.
Ook elders weren onze topartiesten zich kranig. Zo kon uit de mond van Jeroen Krabbé‚ worden opgetekend: "Hij hééft erom gevraagd!" En Herma, het dorstige bijzettafeltje van de hoofdrolspeler van Left Luggage met wie wij allen een zekere deernis voelen, al was 't maar omdat zij als vernederd en afgewezen schepsel de idylle van een huwelijk hoog moet houden terwijl haar echtgenoot zijn schandknapen betovert, kraaide: "Willen jullie de jodenvervolging terug, of zo?"
Right.
Voormalig Hollywood-financier Frans Afman, die meerdere malen zijn sympathie uitsprak voor de Goddelijke Kale, mag zich nu niet meer 'vriend' van de Krabbéetjes noemen. Vermoedelijk heeft Afman hiervan slapeloze nachten.
Aan de andere kant dringen zich op Vanessa en Gerard Joling, want Nederlandse sterren stralen overal, vooral op het lijk dat door de verworpenen der aarde in eindeloze massahysterie vertrapt wordt. Vanessa en Joling maken huppelpasjes op de ontslapene, op een toon even vals als het kunstgebit dat hunne respectievelijke pruilmondjes doet glanzen.
Er is veel leed op deze wereld. Neem nu Folkert Jensma, hoofdredacteur van NRC-Handelsblad, die op zes Mei een ferm hoofdartikel liet afdrukken waarin schande werd gesproken van een premier Fortuyn die kransen zou mogen leggen op de Dam. Boodschap; joden, zigeuners en andere minderheden zijn niet langer veilig als deze Vijand van de democratie de verkiezingen zou winnen. Talent heeft ook met gevoel voor timing te maken. Het verdrietige voor Jensma is dat uitgerekend op die zesde van de zesde Fortuyn werd neergeschoten.
Ongelukkige samenloop van omstandigheden.
Jensma ziet zich nu plots geconfronteerd met duizenden opzeggingen en gedonder ter redactie. In een poging het tij te keren heeft de geplaagde hoofdredacteur op uitnodiging in The New York Times een artikel geschreven waarin Fortuyn met veel meer waardering wordt beschreven. Die vast niet door eigenbelang ingegeven ommezwaai maakt het galmende kleuterproza van zijn hoofdartikel 6 Mei des te schrijnender. Ik heb wel 'ns gehoord dat je zo iemand 'hypocriet' mag noemen, maar buk natuurlijk eerbiedig nu de gewetensnood van deze grote denker tot mij kwam in de woorden van Jord Kelder, Quote's hoofdredacteur: "Folkert heeft er heel veel spijt van!"
Dat wil zeggen, van het ongelukkige moment van publicatie, niet van de demoniserende onzin die over Fortuyn verkondigd werd.
Ik geloof daarom dat het scenario dat Tomas Ross en ondergetekende gaan schrijven over deze moord "Folkert & Volkert" zal moeten heten, naar de naam van hoofdredacteur en moordenaar die beiden Fortuyn steeds meer zullen gaan haten.
Maar waar de moordenaar heldenverering zal ondervinden van tienduizenden PVDA- D'66 en Groen-Links-stemmers, zal Folkert de verguizing voelen voor een faux pas die een hoofdredacteur van Lux et Libertas zich met al zijn pompeuze praatjes niet veroorloven kan. Hij zal de geschiedenis ingaan als een luisje van de reservebank dat de kwaliteits-courant op een belangrijk moment in de steek liet in zijn schuimbekkende ambitie om geheel In Orde aan de Juiste Kant te verkeren.
Arme sukkel.
Ezel.
Anders dan deze mislukte student Folkert uit Leiden, gloeit en bloeit Volkert in zijn eenzame opsluiting. Martelaar geworden van de Dierenbeweging, tirannenmoordenaar. Held en verdedigd door het corrupte gansje dat eerder een Koerdische massamoordenaar tot haar cliënten rekende - die overigens door blunders van haar kant kon worden opgepakt door de Turkse onderdrukkers.
"Folkert & Volkert" laat twee kanten van dezelfde medaille zien; die van de perverse onnozelheid. Vermoedelijk komt de moordenaar er in mijn regie sympathieker uit, al was 't maar omdat Volkert als praatjesmaker en flapdrol minder talent aan de dag legt.
Ondertussen kunt U op de site http://kickme.to/pimfortuyn alle opmerkingen over Fortuyn die de dames en heren zich gepermitteerd hebben nog 'ns nalezen. Ik zou niet willen dat iemand van de helden die bijdroeg aan het klimaat waarin de loop op de uitdager werd gericht, geen eer zou worden aangedaan.
Tegelijkertijd vind ik dat niemand in gerechte of met kogels vervolgd zou moeten worden over wat hij of zij beweert. Vrije meningsuiting is een te groot goed om aan advocaten en officieren van Justitie over te laten. Dat ik Melkert een moordenaar vind, betekent niet dat ik ook van mening ben dat hij omgelegd zou dienen te worden, integendeel. ledere vorm van geweld is verwerpelijk, ook als 't hypocriete strontvliegen van linkse signatuur treft.
Ik constateer dat Melkert wél bodyguards kreeg en leeft.
Dat kan Fortuyn hem niet nazeggen.
Onze correspondent aan het Hof meldt dat Majesteit niets ziet in een eventueel premierschap van Balkenende. Ook vindt Majesteit 't niet goed als Spong minister van Justitie zou worden. En dat terwijl die geachte confrère toch niets meer heeft gedaan dan om een vooronderzoek gevraagd, helemaal binnen de regels van de Wet. Maar omdat de PVDA sinds de oorlog drie keer Oranje gered heeft van een smadelijke ondergang, gaat Majesteit's sympathie uit naar Melkert.
Nog geen premier, deze keer, maar wat niet is, kan komen, nietwaar?
Thuis denkt Kok aan de zevenduizend weduwen die hij in Srebrenica wil gaan overtuigen van zijn goede bedoelingen, destijds met Dutchbat, en hoe 'ie 't toch maar weer geflikt heeft om de toespraak die Fortuyn's broer uitsprak bij de begrafenis in goede banen te leiden.
Tientallen telefoontjes met dictaten, 'overleg' geheten, en dan nu in de Kamer met een plechtig gezicht gewag maken van zijn 'innige betrokkenheid' bij de nabestaanden. Zoveel hypocrisie, ik zou 't in een scenario niet durven opschrijven.
Ook aan zijn bureau zit Folkert Jensma, te peinzen over de eeuwige waarden en strijd tegen het fascisme die ons altijd tot voorbeeld moeten dienen. Premier Pim kan geen krans meer leggen op de Dam en dat stemt tot innige tevredenheid, want de ene moord is natuurlijk niet de andere. Hij sluit z'n ogen en ziet voor zich een interessant hoofdartikel over de wenselijkheid van sommige liquidaties, onder het kopje "Tirannenmoord!".
Folkert gaat 't nog ver brengen.